เรื่องนี้อึดอัดมากแก(2)
คือที่แบ่งเป็นตอนเนี่ย
เพราะไปฉี่มา
กลัวข้อมือพังมาก
เพราะถือโทรศัทพ์เนี่ย
เคยเอ็นอักเสบตอนป.4 
แบบ ชอบวาดรูป วาดไม่ได้
ร้องไห้สิ้นหวัง
ไปหาหมอได้เฝือกมาอันนึง กับยา
แต่ดันไม่ยอมใส่ตลอดเวลา
ตอนนี้ บางครั้งมันก็เจ็บบ้างหน่อย
ลองบิดข้อมือดูนะคะ
ถ้ามันเจ็บร้าวไปที่ข้อศอก ไปหาหมอนะ 555 
แรกมันจะตึงๆก่อน ถ้ายังไม่พัก 
มันจะร้าวนะคะ อริ้ดดดดด

กลับมาเรื่องที่อยากจะระบาย

หลังจากนายลูกครึ่ง เราก็เจอคนที่เราชอบ
คนที่อยู่ห้องอินเตอร์กับนายลูกครึ่ง
แต่ครั้งนี้เรากลับไม่รู้สึกอะไรกับมันเลย
ทั้งๆที่อยู่ห้องเดียวกันเลยนะ

อ้อ เราขึ้นม.1แล้วนะ เลยย้ายห้อง

พอย้ายห้องมาเป็นห้อง SAM 
(ไซอั้นแอนด์แมต เลยนะจ้ะ)
(....เพิ่งนึกได้ว่าชื่อนายลูกครึ่งนี่หว่า 
ตลกอะ คิดได้ตอน ม.5)

ตอนแรกเราอยู่กลุ่ม กับเพื่อนสาวแรงๆคนนึง
กับชายแว่นสองคน ก็แปลกใหม่ดี
ไม่ค่อยเล่นกับผู้ชาย ตั้งแต่งอนนายยางลบ

คือตอนม.1ก็ไม่ไรมากนะ ก็เล่นกันๆ 
แต่กับนายแว่นสูงเนี่ย 
เหมือนเราจะคุยกันถูกคอมาก 
เลยซี้กัน ชอบผลัดกันเช็ดแว่น
นั่งข้างกัน เล่นจั้กจี้กัน
ดึงสายเสื้อในกัน ดึงกางเกงในกัน 
ผลัดกันลูบหัวกัน 
จัดตารางวันผลัดกันเป็นคนรับใช้กัน

....เฮ้ย เดี๋ยวนะ 
ไอ้แว่น !!
แกส่งสัญญาณมานานแล้วนี่หว่า!
ไม่เห็นจะรู้สึกเลย! แย่มากๆ 

เพราะตอนนั้นเรามัวแต่หลงกับ 
นักกีฬาสุดเท่ ชื่อว่า เอ่อ นายx 

เราเขียนชื่อของนายxใส่ในนกกระดาษ
ลงบนโต๊ะเรียน ลงนาฬิกาข้อมือ
เราวาดรูปนายx ไว้เต็มสมุดวาดเล่น
เราหลงนายx จนไม่ได้สนไอ้แว่นเลยนี่หว่า
แต่มันก็น่ารักนะ มีการบอกเราด้วย
"เออ พยายามเข้านะ ให้ช่วยก็บอก"
และมีแต่นายแว่นคนเดียวที่รู้ว่าเราชอบนายx 
และช่วยเราพับนก

เราชอบนายแว่นมากกกกกกก
แบบเพื่อนนนน เราเจอแกแล้ววววว
แกแม่งรู้ใจวะะะะะะะะ 
เจ๋ง ตบมือกันๆ 
ตอนเล่นกันเราก็ไม่ได้คิดอะไรนะ
เพราะเครียดเรื่องสังคมใหม่มากกว่า

พอขึ้นม.2 เราแยกกลุ่มกับสาวแรง ไปหากลุ่มคุ
คุคุคุคุ โอตาคุไงล่าาาา 
ไม่แน่ใจว่าไปได้ไง เมาๆ
ช่วงนั้นเริ่มเป็นซึมเศร้าแล้วด้วย 5555
สตงสติไม่ค่อยมี คิดจะกรีดข้อมืออย่างเดียว 555
(ได้แต่คิดนะ เพราะเรารู้ว่ามีป๊าม๊าที่ห่วงเราอยู่)

(สองกลุ่มนี้ แม่งเลยทะเลาะกัน
เริ่มไม่แน่ใจ ว่าเป็นเพราะกูใช่มั้ย)

เราแยกกับนายแว่น 
และนายแว่นก็เริ่มหันมาดูการ์ตูน

(พอมาเล่าแบบนี้ตอนนี้ 
ไอ้แว่น มึงอ่อยกูชัดๆ!!!
ไม่เห็นจะรู้สึกตัวเลยว้อยยยย)

พยายามจะเข้าหาเราเพราะการ์ตูน 
แต่รู้มะ ตอนนี้แหละ เราเริ่มไม่ชอบนายแว่น
ทำไม
ไป
อยู่
กับ
ผู้หญิงอื่น !! แล้วจับตัวเค้าอย่างงั้น!!
(ลืมว่าตัวเองก็เล่นกับเขาแบบนั้น)

คือ มันให้ผู้หญิงนั่งตัก มันบอกว่า
มันชอบสาวแว่น
มันชอบเตี้ย แว่น แบน ซึน 
มันเล่นวิ่งไล่จับกับน้องสาวแว่น
และอื่นๆมากมาย
(เราก็เคยนั่งตักมันนะ เราสูง 168 หนัก 68
เพราะงั้นตอนนี้เราเลยมีความรู้สึกแบบวัยรุ่น
ตัวเองอ้วนเกินไป แย่ ไร้ค่า
เลยได้แต่แอบชอบนายx 
แล้วคิดว่า เรามันดีไม่พอจริงๆ)

จะให้เราคิดไง เราก็คิดว่าแกไม่ได้ชอบเราน่ะสิ!
แล้วตอนนั้นแกจำได้มั้ย ที่เราไปค่าย
เพื่อนข้างห้องมันอ่อยแกแทบตาย 
ทำไมวะ ทำกับเค้าแบบนี้

คือ เราไปค่าย แล้วเราต้องจับมือเป็นแถว
เรามองนายแว่นคุยกับสาวข้างห้อง 
เหม่อจนเราหาคนมาจับด้วยไม่ได้ 
จนเราต้องไปจับมือกับผู้ชายอีกคน 
เราพยายามทำใจจับมือมากๆ
เพราะเราเกลียดการแตะตัวผู้ชายมาก
(แตะได้แต่ส่วนที่มีเสื้อผ้าปิดอยู่..)

แต่อยู่ๆนายแว่นก็เดินมา
กระชากข้อมือเรา

(เน้นว่าข้อมือนะ)

แล้วมันก็เอามืออีกข้างจับกับผู้ชายอีกคน
สาวที่อ่อยมันอยู่ ก็เดินมาจับมือเราอีกข้าง
แบบช่วยไม่ได้ พร้อมทักทายเรา สวัสดี 

มันยิ้มแล้วกำข้อมือเราแน่นขึ้นอีก

ตอนนั้นเราก็ยังไม่ได้คิดอะไร
เราคิดว่านายแว่นเป็นเพื่อนที่ดี 
เพื่อนที่ดีคนนึง
เพราะว่าเราก็ไม่ใช่คนสวยดูดี
ไม่ใช่เตี้ยแบนซึนแบบนายแว่นบอก
เราไม่คิดว่าเราจะดีพอ
ที่จะมีคนมาชอบ มาแอบชอบ
เราอ้วน เราดำ เราตัวสูงเกินผู้ชาย 
เราแว่นเอ๋อมากๆ แถมปากเหม็นด้วย
(เออ เคยให้นายแว่น เช็คกลิ่นปากให้ด้วย
รู้สึกสงสารนายจับใจ ขอให้นายจำไม่ได้)

พอมา ม.3 มันถามเรา เล่นสไกป์ป่าว 
เราก็เล่น เออๆออๆตามไป 
มันทักเรามาทุกเย็น และคุยกันจนห้าทุ่ม
รู้มั้ย
จนถึงตอนนั้น เราก็คิดนะ ว่ามันเป็นเพื่อนคนนึง
แต่มีครั้งนึงที่ฮา

แม่เรา : กินโจ้กหมดเลยหรอ
เรา : หมดแล้วว *เปิดไมค์ไว้*
แม่เรา : นั่นมันโจ้กสำหรับ 5 คนนะ!
เรา : อ้าวเหรอม๊า เห็นมีนิดเดียวเอง
นายแว่น : เมื่อกี้เค้าจะไม่ยินนะๆ 

นึกถึงทีไรก็ฮา

เออใช่ เพื่อนนายแว่น จะมีคนนึง นายเพ 
นายเพเป็นคนตัวกลมๆ
ลายมือเท่ๆที่โดนครูบอกเละตลอด 
(ครูไม่เข้าใจเพื่อนหนู!)
ตอนม.1 นายเพถูกล้อ ว่าชอบเรา
คือรู้สึกผิดมากอะ ทำไมต้องไปล้อเพื่อน
ถ้ามันไม่เป็นความจริงอะแก 
ทำให้เราชมมันเรื่องลายมือตอนม.1
เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน


แต่ก็ช่วงม.3นี่แหละ 
ที่เพื่อนๆกลุ่มคุมาคุยกับเรา
ถามเราว่า

"เฮ้ย นายเพ มันชอบแกจริงๆจะทำไง"

เราก็อ้ำอึ้งไป เพราะเพื่อนไม่น่าพูดจริง 
คือ เรื่องเดิม เราคิดว่าตัวเองไม่สวย ไม่ดี

เราเลยอ้ำๆอึ้งๆไป 
"ไม่รู้เหมือนกัน...เอ่อะ...แล้วแต่มั้ง"

นายเพเป็นเพื่อนสนิทนายแว่น 

กลับมาเรื่องคุยสไกป์ 
หลังจากคุยกันมาเป็นสัปดาห์ๆ ก็เริ่มถี่น้อยลง
จนไม่ได้คุย 

ตอนอยู่ห้องเรียนก็ไม่คุยกันเหมือนกัน
เพราะมันเล่นกับสาวๆอย่างเดียวอะ..
จะให้คุยตอนไหน 

จนม.3 เราก็กลับมาคุยสไกป์อีกรอบ
โดยมีเพื่อสาวคนสนิทของเราเข้าก๊วนด้วย
...เราชวนเอง 
เราว่ามันแปลกๆ เพราะเราเริ่มหึงนายแว่น
เรากลัวเราลึกเกิน กลัวนายแว่นไม่คิดแบบเรา

มีครั้งนึงมันแชร์จอให้เราดูเลยนะ
แล้วก็มีสาวคนนึงทักมา
มันบอก เคยคุยกัน
(ไอเราก็เข้าใจ ว่าคุยกัน คือคุยกัน)
มันก็คุยตอบแบบนิดนึงอะ แล้วก็ปิดแชทไป 
มันโชว์จอที่มันเล่นเฟซ 
แต่เราก็ไม่ได้จ้องตลอดหรอก 
(เราหวาบหวิว 555555)

เออใช่ มันเคยถูกล้อด้วยชื่อแฟนเก่าสมัยประถม
และเราเป็นคนถือโทรศัทพ์มัน
แต่เพื่อนอีกคนแย่งไป 
แล้วเจอชื่อผู้หญิงฝรั่งๆ 
มันเลยล้อ แล้วแม่งก็ถูกด้วย
เฮ้ย เค้าไม่ผิดนะ เพื่อนแย่งไปเอง

กลับๆ
หลังจากเพื่อนเราออฟไป
มันก็เริ่มประโยคสุดเสี่ยว

" เราชอบแก " 
" แกไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น " 
" แกแปลกกว่าคนอื่น " 
".....(เสียงหายใจ)...."
"ไม่ได้หมายความถึงแปลกอย่างงั้นนะ"
"เอ่อ เราชอบแก แกเป็นแก แกเอ่อ...."

ห๊ะ อะไรนะ โอ้ยดีใจ
เราไม่ชอบเรื่องที่แกไปจับตัวเพื่อนผู้หญิงคนอื่น
เราว่าก็ดีนะ ถ้าแกบอกกับเราตรงๆแบบนี้
เราจะได้ตกลงกันนะ 
เอ้ะ หรือว่าแกอกหักมา เลยมาหาที่ดามวะ?
งั้นไม่เอานะเว้ย!
 (สิ่งที่คิด)

"ห๊าา......"(สิ่งที่พูด)

"เอ่อ ไม่มีไรๆ เราจะบอกว่า"
"เราจะให้แกกับนายเพคู่กันให้ได้เลย"
"เรามาบอกแทนนายเพนี่แหละ" 

"อ่าว จะบ้าเรอะ"(สิ่งที่พูด)

อ่าว จะบ้าเรอะ บอกตรงๆมั่นใจๆก็บอกสิ
อย่าทำอย่างนี้นะ อย่าทำอย่างนี้
เราก็ไม่กล้าเหมือนกันนะ 
บอกเรามา เราก็จะบอกเหมือนกัน 
อย่าทำอย่างเง้เซ่ย้าาาา
(สิ่งที่คิด)

"....ตุดุ้ง"
เสียงวางสายดังสนั่น
ทิ้งให้เราอ้ำอึ้งอยู่คนเดียว

อิบร้าาาาาาาา
ทิ้งไว้แบบนั้น แฟนก็ไม่เคยมีว้อย
ไม่รู้จะตอบอะไรดีนี่ 

หลังจากนั้น 
เราก็ย้ายโรงเรียน 

มันก็ทักมา HBD เราเมื่อท้ายปีที่แล้ว 
แต่มันไม่ได้อยากคุยอะไรกับเรามาก

คิดๆดูมันก็นะ 
ม.ต้นก็ยังเด็กๆกันอยู่ๆ 
เราก็คงจะเป็นเหมือนแซม 
ที่เป็นได้แค่ความทรงจำในอดีตของคนๆนึง

หวังว่าจะเป็นความทรงจำที่ดีนะ
ขอโทษที่เป็นคนแปลกๆ เอ๋อๆ 
อาจจะทำอะไรให้เสียใจ

อยากให้แกย้อนมองแล้วหัวเราะนะ
ว่า โอ้ย....
สมัยเราเด็กนี้ก็ฮาดีนะ 5555
 
เราหวังว่าตอนโตแกจะชวนเราไปงานแต่งแก
ชวนเราไปดูหน้าลูกคนแรกแก 
เราไม่อยากเป็นคนที่แกอยากลืมนะ
ตอนนั้นแกยังเด็กจะตาย
เราก็เหมือนกัน...
 
ไม่งั้นแม่เราก็คงไม่อนุญาติให้มีแฟนหรอก

ลาก่อน เจอกันใหม่
เรารู้ว่าแกมีเพื่อนใหม่เหมือนกัน
คงมีคนที่แกแอบชอบ 
คงมีคนที่แอบชอบแก
เพราะแกดูดีนี่หว่า 
ดีกว่าเราอีก

เพราะเราเปลี่ยนสังคมใหม่ 
เราเลยเครียด
เรากิน
รู้เปล่า น้ำหนักเราเพิ่มเป็นสิบโลเลยนะ
ตอนนี้ลดลงมาและ
สัญญากับแซมไว้ 
จาก 75เหลือ 71 แล้ว จากตอนแรก 68 นะ
โทษที ที่ไม่ได้ดูแลตัวเอง 
จนถึงตอนนี้เราก็ยังคิดว่า
เราไม่ดูดีพอจะมีแฟนอยู่เลย 5555

เจอกันใหม่งานร่วมรุ่นนะ 555 






SHARE
Written in this book
ท่อระบายน้ำ
ระบายเรื่องต่างๆในชีวิตแบบง่ายๆ 555555 อย่าหวังอะไรจากในนี้เลย
Writer
Gottogo
eater
hate everything that can't eat.

Comments