เดินเล่นยามใกล้รุ่ง
ทำงานเดินไปเดินมาเผลอแปล็บเดียวตีสามแล้ว 
หิว...ท้องร้อง เป็นความรู้สึกที่เกิดขึ้นฉับพลัน 
ทนไปก่อนเฟ้ย
ทน
ทน
.
.
ทนไม่ไหวแล้ว 
เอาฟะ...เดินไปเซเว่นละกัน

หน้าเซเว่นมีป้าแก่ๆนอนอยู่ 
พร้อมถุงยังชีพข้างกาย 
ยังดีที่คุณป้าใส่เสื้อหลายชั้น ใส่หมวก
คงป้องกันความหนาวได้ 
หวังว่าคืนนี้คุณป้าคงหลับสบาย 
เพื่อพรุ่งนี้ตื่นมามีแรงสู้ชีวิตกันต่อไป

ตอนออกจากเซเว่นก็สวนกับคุณลุง
กำลังเก็บขวดหน้าเซเว่น
คุณลุงก็คงมีเหตุผลที่ต้องตื่นตีสามมาเก็บขวดละนะ ขอให้คุณลุงเก็บขวดได้เยอะๆนะคะ

ขากลับมาแวะทักทายคุณยาม
พร้อมขนมและรอยยิ้ม
และแล้วเราก็ได้รอยยิ้มแถมกลับมา^_^

การดำรงชีพยามเช้าที่ถ้าไม่ออกมาคงไม่ได้เห็น
บางครั้งตัวเราก็สบายเกินคาด
แม้จะไม่ได้นอนก็ตาม 
แม้ฉันจะเหนื่อยแค่ไหน จะเพลียแค่ไหน
แต่คุณลุง คุณป้าเหล่านี้ คงเหนื่อยมากกว่า
หากถามว่างานไหนสำคัญกว่า 
คงตอบไม่ได้หรอก
เพราะทุกๆงานมีความสำคัญในตัวเอง ทุกๆคนล้วนมีคุณค่าที่แตกต่างกัน ฉันเชื่อแบบนั้นนะ
เอาล่ะไปกินข้าวแก้ท้องร้องก่อนนะ >\<

กินอิ่มแล้วก็จงนอนหลับ 
ปล.เมื่อวานหลับกลิ้งตั้งแต่ทุ่มจนถึงเจ็ดโมง ไม่รู้นอนเข้าไปได้ไง555 
ขอมีวงจรชีวิตแบบนี้แค่สามปี





SHARE
Writer
im
salary
งาน งาน งาน

Comments