เมื่อเราอยู่ริมหน้าผา

"เมื่อเราอยู่หน้าผา และไม่สามารถเดินกลับหลังเพื่อหลบหนีได้ เราจะขอโดดลงไปด้วยความกล้าหาญ นี่ไม่ใช่ความเสี่ยง แต่เป็นสิ่งที่ต้องทำ ไม่มีตัวเลือกอื่น แต่ก่อนก้าวเราขอทำตรงนี้ให้ดีที่สุดโดยปราศจากความกลัวทั้งหมดทั้งมวล"


     นี่เป็นสิ่งที่พยายามทำมาตลอดในตอนที่เล่นและเรียนดนตรีแจ๊ส เป็นสิ่งที่ยากมากสำหรับเราในการกล้าตายต่อหน้าผู้คนที่กำลังนั่งฟัง แต่แล้วก็มีหลายครั้งที่ยังอยู่ในจุดsafe zone ของตัวเอง 
นี่ไม่ใช่ความเสี่ยง แต่เป็นสิ่งที่ต้องทำ ไม่มีตัวเลือกอื่น

     ความกังวลต่างๆเกิดขึ้นมาในระหว่างการโซโล่ที่ไม่สามารถรู้ทิศทางว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง มาปิดกลั้นความคิดสร้างสรรค์และการกล้าแสดงออกในสิ่งที่รู้สึก เพราะกลัวว่าคนฟังจะผิดหวัง  


....แต่แล้วสิ่งที่เป็นปัญหาจริงๆคือการที่มานั่งเสียใจทีหลังว่าทำไมถึงไม่กล้าแสดงออกถึงสิ่งที่รู้สึกจริงๆออกไป 

เมื่ออยู่หน้าเมรุแล้ว หากจะต้องถูกเผาก็ต้องยอมถูกเผาไม่ใช่หรือ และต่อจากนี้มันจะมีอะไรที่เรายังต้องกลัวอีกหละ...


SHARE
Written in this book
College life
Writer
Olive19
Jazz Saxophonist
Just a bad day not a bad life.

Comments