โลกสี่เหลี่ยมของผมและเธอ
โลกใบนี้เป็นวงกลม 
แต่โลกของผมและเธอเป็นสี่เหลี่ยม

เมื่อผมคิดถึงเธอ 
ผมเปิดประตูบ้าน สี่เหลี่ยมของผมออกมา
ส่งจดหมายเป็นข้อความสั้นๆ 
บุรุษไปรษณี รู้งาน ส่งมันหาเธอทันทีที่ผมหย่อนมันลงกล่องจดหมายสี่เหลี่ยมเล็กๆของผม

เธอจะเปิดจดหมายของผมรึยังนะ
เธอจะตอบผมว่ายังไงนะ
เธอจะดีใจเหมือนเวลาที่ผมเปิดจดหมายของเธอรึป่าวนะ

ติ้ง!
 บุรุษไปรณี เคาะบ้านผม 
 นำจดหมายของเธอมาส่ง
ผมฉีกกล่อง นำมันออกมาอ่าน แทบจะทันที
อมยิ้มเล็กๆน้อยๆ ก่อนจะตอบเธอกลับ

เราคุยกัน ตอบกัน เป็นห่วงกัน หัวเราะกัน หรือร้องไห้ให้กันผ่าน อีโมจิที่บุรุษไปรณีสร้างขึ้น
ผมไม่รู้เลยว่าเธอทำหน้าแบบนั้นจริงรึป่าว
แต่แน่ล่ะ ผมทำได้เพียงจินตนาการไปเองว่าคงเป็นแบบนั้น

ในโลกสี่เหลี่ยมใบนี้ มีแค่เรา
ฟังดูเหมือนใกล้ แต่ความจริงช่างห่างไกล
เราแทบจะอยู่โลกคนละใบ
แต่ผมก้อยังพอดีใจ 
ที่ในโลกสี่เหลี่ยมใบน้อยนี้ยังทำให้ผมได้เจอเธอ

วันนี้โลกของผมและเธอ กลายเป็นโลกที่เงียบไร้เสียงหรือการเคลื่อนไหวใดๆแล้ว
ผมและเธอกลับไปอยู่ในโลกของตัวเอง
แต่อย่างน้อยผมก็อยากให้เธอรู้ไว้

    ว่าเธอทำให้คน คนนึงมีความสุขกับการรอจดหมายจากเธอ ทำให้คน คนนึงยิ้มได้กับการได้มีเธอ



SHARE

Comments