ชีวิตไร้แบบแผน
เด็กกรุงเทพธรรมดาๆคนหนึ่งที่โตมากับการใช้ชีวิตอย่างเร่งรีบ
ทุกจังหวะชีวิตมีค่า ทุกเวลาต้องถูกเอาไปใช้ประโยชน์
ชินชากับวิถีแห่งความเร่งด่วนและนิยามชีวิตที่ไม่เคยหยุดพัก
ต้องรีบตื่นเช้า ออกไปเพื่อเจอรถติดแบบขยับไม่ได้
'ทำไมทุกคนในเมืองหลวงแห่งนี้ ต้องแย่งกันใช้ชีวิตด้วยนะ..' เด็กหนุ่มสงสัย

ไม่ว่าจะวัยไหน อายุเท่าไหร่ ก็เห็นต้องขยับตลอดเวลา
ขนาดอยากจะพัก ยังต้องวางแผนการท่องเที่ยวล่วงหน้า
ทัวร์นี้ดี ทริปนี้เจ๋ง ตามอ่านรีวิวการเที่ยวเพื่อ 'เดินตามความชิลของคนอื่น'

พอได้เที่ยวก็ถ่ายรูปอวดเพื่อนที่อยู่กรุงเทพ อวดชีวิตดีๆของตัวเอง
ทับถมความอิจฉากันไปกันมาอย่างไม่มีจบมีสิ้น
'น่าเบื่อ..' เด็กหนุ่มคิด..

'พอแล้วกับชีวิตน่าเบื่อของชาวกรุง 
ชีวิตที่มีแต่การวางแผนและความชินชากับการงาน
พอกันที..'

ลองเปลี่ยนดูบ้าง..
คราวนี้แหละ.. อยากจะทดสอบดูเหมือนกัน
ว่าชีวิตที่ไม่มีแผนรัดกุม นิยามการท่องเที่ยวแบบใหม่ จะเป็นอย่างไร

เชียงใหม่.. 
เมืองเหนือเมืองหนึ่งแว๊บเข้ามาในหัวทันที

บรรยากาศหนาวนิดๆ วิถีชีวิตแบบช้าๆที่ไม่เร่งรีบ

ไม่รอช้า จองตั๋ว.. จ่ายตัง.. เดินทาง.. ถึงสนามบิน.. เครื่องออก.. อยู่บนฟ้า.. ถึงเลย..

'เป็นการท่องเที่ยวที่เกิดขึ้นเร็วผิดปกติ..' เขาบ่นพึมพัมในใจ
การคิดแล้วทำเลยบางทีก็เกิดเสน่ห์ไม่เบา
ดูเหมือนถูกปลดจากพันธนาการและเหตุผล

บางทีแค่ใจอยากพัก แล้วก็ได้พักเลย อาจเป็นคำตอบของชีวิตที่คนกรุงเทพกำลังตามหาก็เป็นได้
เมื่อถึงสนามบินก็เกิดความงง..
กะจะเดินทางคนเดียว แต่ก็นึกถึงเพื่อนบางคนที่พอมีอยู่บ้าง..

'ฮัลโหล.. มารับหน่อย อยู่ที่สนามบินเว้ย'
เพื่อนซี้ตอบด้วยความว่องไว 'ได้เลยเว่ย กูว่างพอดี ไม่มีปัญหา!'

หลังจากที่เพื่อนสนิทรู้
ทุกคนก็แห่กันมาให้บริการ
เพื่อนที่คิดถึง เพื่อนที่ไม่เจอมานาน เพื่อนที่นานๆจะคุยกันที
ก็แห่มากันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง..


ลงทุนขับรถมารับ.. เพื่อพาไปร้านอาหารที่ไม่เคยไป
บ่ายเบี่ยงนัดกับคนสนิท.. เพื่อพาไปร้านกาแฟสวยงามที่ทัวร์ที่ไหนก็ไม่รู้จัก
โทรมาถามว่ามีที่นอนไหม.. เพื่อเสนอที่พักเพราะกลัวที่เพื่อนต้องไปเสียตังค์ค่าโฮสเทล
รวมตัวเกิดเป็นแก๊งร้านเหล้าจำเป็น.. เพื่อทำให้เพื่อนกรุงเทพคนนี้ไม่เหงาจนเกินไป และมีเพื่อนนั่งจิบเบียร์ไปพลางๆ

'ซาบซึ้งใจ' เขาคิด
พร้อมกับได้บทเรียนราคาแพงมาหนึ่งบทใหญ่ๆ

หรือชีวิตที่ผ่านมาเราคิดมากไปเอง?

คิดผิดมาตลอดว่าชีวิตต้องวางแผน
คิดผิดมาตลอดว่าทริปการท่องเที่ยวต้องรัดกุม
คิดผิดมาตลอดว่าของฟรีไม่มีในโลก

อันที่จริง ชีวิตที่มีความสุข.. อาจง่ายกว่าที่เป็นอยู่มากก็ได้

แต่เหตุผลคนกรุง มันบดบังความชิลไปจนหมดสิ้น
เหลือแต่ค่านิยมแห่งเหตุผล การฆ่าฟันกันด้วยธุรกิจและกำไรขาดทุน
การประสบความสำเร็จที่แลกมาด้วยเวลาชีวิตและความไม่พอเพียง

ชีวิตง่ายง่ายก็มี แต่คนกรุงเทพไม่ยอมเลือกใช้กัน..
ชอบชีวิตที่ยาก ยุ่งเหยิงและวุ่นวาย

แต่ยังคงมีอีกชีวิตหนึ่งที่น่ารักกว่า
มีเสนห์และน่าดึงดูดเนื่องจากปราศจากการคาดหวัง

สิ่งที่จะเกิดขึ้นเบื้องหน้า เป็นเรื่องใหม่และน่าตื่นเต้นทุกครั้ง
และชีวิตแบบนี้แหละ ที่จะตราตรึงใจมนุษย์คนหนึ่งไปตลอดกาล
และน่าเศร้า หากเกิดมาทั้งที แล้วไม่ได้ลอง..
'ชีวิตไร้แบบแผน' นั่นเอง
SHARE
Writer
Moommong
writer photographer
Facebook: moommongpage / มุมมอง เว็บไซต์ระบายปัญหาแห่งแรกของไทย : www.moom-mong.com มีปัญหาชีวิตอยากระบาย มาระบายได้เลยครับ ทุกคนในมุมมองพร้อมเข้าใจคุณ ชีวิตมีเรื่องราวมากมาย หมื่นแสนปัญหา ร้อยพันความสมหวัง มากเกินกว่าจะยึดติดอยู่ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งได้ 'มุมมอง' เกิดขึ้นมาเพื่อเตือนสติผู้อ่าน ให้อย่ามองอะไรเพียงมุมเดียว.. ทุกเรื่องราว มีมิติ มีความลึก มีมุมมีองศา สามารถมองเรื่องดีเป็นร้าย ร้ายเป็นดีได้เสมอ.. อยู่ที่ทัศนคติของคน ว่าจะมีปัญญาพลิกแพลงได้มากน้อยเท่าไร..

Comments