น้ำลายไหลหรือยัง?
วันนี้มีโอกาสไปทานข้าว เดินเล่นกับครอบครัว
เจอบูธมาสด้า รีบตรงปรี่เข้าไปทันที 
เซลล์ขายรถมาทักทาย ยังคงจำกันได้แม้เวลาผ่านไปหกปีแล้ว รอบนี้มาเล็งๆรถไว้ 
ทำให้คิดถึงตอนจะซื้อรถครั้งแรก

เริ่มทำงานใหม่ๆ เวลาเดินทางส่วนใหญ่ใช้รถไฟหรือรถประจำทางไม่ค่อยสะดวก คิดว่ารถเป็นปัจจัยที่จำเป็นมากปัจจัยนึงเลยทีเดียว ตอนนั้นแทบไปดูทุกค่าย ป๊าอยากให้ออกรถตลาด(สมัยนั้นโตโยต้าไม่ก็ฮอนด้า) แต่เราเอาใบโบว์ชัวร์ไปอ่าน นอนกลิ้งมโน พยายามทำใจให้ชอบ ผ่านมาครึ่งปี มันก็...ยังไม่ใช่ 
จนสุดท้ายไปเจอบูธมาสด้า 
นี่แหละฉันเคยนั่งรถของพี่ๆแล้วชอบมากๆ 
ติดใจตั้งแต่4ปีก่อน ยิ่งได้ทดลองขับมันยิ่งใช่ 
โทรไปบอกป๊าทันที
ป๊าถามว่า"แล้วเราอยากได้จนน้ำลายไหลหรือยัง"
ฉันเงียบ...สักพักก็ตอบไปว่า
"เคยสัมผัสเมื่อ4ปีก่อนอยากได้แต่ยังไม่พร้อม จนมาถึงวันนี้ความรู้สึกยังคงเหมือนเดิม น้ำลายมันคงย้อยเยอะแล้วจ้า555"
ป๊า"งั้นไปซื้อกัน" และแล้วเงินก้อนแรกในชีวิตของฉันก็หมดไปกับรถ

จากวันนั้นถึงวันนี้ฉันยังคงขับรถที่ฉันรักอย่างมีความสุข ตอนนี้รถยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี ฉันไม่เคยคิดขาย แต่ตอนนี้ต้องเริ่มเล็งคันใหม่เนื่องด้วยต้องใช้รถทำงาน เดินทางตลอด + พาแม่ป๊านั่งไปเชียงใหม่บ้าง กรุงเทพบ้าง 
แต่ ณ ตอนนี้ฉันยังตอบกับตัวเองไม่ได้ว่าน้ำลายยืดหรือยัง ขอรอไปอีกสัก2-3ปีเนอะ

หลังเดินเล่นเสร็จก็กลับไปทำงาน พรุ่งนี้ว่างซักผ้าด้วยนะจ้ะ วันต่อไปก็ต้องไปช่วยน้องตรวจคอนโดอีก แล้วงี้เมื่อไหร่วิจัยจะเสร็จละนี่ T.T 
เอาละต้องเริ่มบังคับใจตัวเอง รีบทำวิจัย มีโครงไว้หมดละ ข้อมูลมีแล้ว ตอนอยู่มอมีนักสถิติช่วย ตอนนี้อยู่หลังเขานักสถิติจะอยู่แห่งหนใด SPSSก็ลืมไปแล้ว แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่เรายังไม่เริ่มเขียนนะเฟ้ย พรุ่งเขียนบทนำก่อนแล้วกัน ต้องเริ่มละ สิ้นเดือนนี้ต้องทำเสร็จน้า พอรู้ว่าติดตรงผลมันอึน อึน...เฮ้อ
ใช้มุขเดิม เราทำได้ เราทำได้ เราต้องทำได้
(เวิ่นเนอะ555 กลับมาอ่านอีกทีคงขำตัวเองเขียนอะไรลงไปนี่>\\<)

ปล.วันนี้มีป้าใจดีเลี้ยงชาเขียวตอนดึก•.•' แล้วจาหลับไหมเนี่ย ฝันดี...ราตรีสวัสดิ์



ยังตาแจ้งอยู่ ^.^'
SHARE
Writer
im
salary
งาน งาน งาน

Comments