รัก
1
ผมคิดว่าตัวเองน่าจะกำลังอยู่ในวัยกลางคน

จึงพบเห็นผู้คนหลากหลายวัยรอบตัววนเวียนอยู่บนหน้าจอเฟซบุ๊ก เห็นถ้อยคำตัดพ้อ หดหู่ เหงาเศร้า โหยหาอาลัย รวมถึงหวานซึ้ง ตื่นเต้น สุขใจ กระดี๊กระด๊ายินดี ของหนุ่มสาวรุ่นน้องที่กำลังผ่านช่วงเวลา ‘ฤดูที่แตกต่าง’ ของความรักในวันวัยที่ ‘อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย’

ปะปนอยู่กับถ้อยคำของวัยรุ่น ภาพแต่งงานเข้าห้องหอ ตกลงปลงใจ สู่ขั้นถัดไปของชีวิตที่เราเรียกกันว่า ‘ชีวิตคู่’ ก็มีให้ดูไม่เว้นแต่ละสัปดาห์ ยิ่งช่วงปลายปี ภาพงานแต่งงานยิ่งมีให้เห็นถี่ขึ้นเรื่อยๆ

บางถ้อยคำของคนที่แต่งงานไปก่อนหน้านั้น นานบ้าง ไม่นานนี้บ้าง ลอยเข้าไปอยู่ในช่องคอมเมนต์ข้างใต้รูปภาพหวานชื่น มีเสียงหัวเราะ ‘หึๆ’ ในลำคอ มีการส่งสัญญาณเตือนภัยอะไรบางอย่าง มีคำอวยพรขอให้ไปกันได้ตลอดรอดฝั่ง และมีถ้อยคำยินดีต้อนรับสู่อีกมิติหนึ่งของ ‘ความรัก’ ราวกับผู้มาก่อนทั้งยินดีและสะใจที่จะได้ต้อนรับสมาชิกใหม่สู่ขั้นตอนที่ ‘ไม่ง่าย’ ของชีวิต

หลังแต่งงานกันไปไม่นาน เราจะพบเห็นเด็กน้อยตัวเล็กๆ ออกมาอวดรอยยิ้มเรียกไลค์จากลุงๆ ป้าๆ ได้มากมาย ผลลัพธ์หลังรูปถ่ายการตัดเค้ก คล้องมาลัย ชูแก้วไวน์แล้วไชโย ออกมาเป็นผลผลิตที่เป็นรูปธรรมตามธรรมชาติ เราสัมผัสได้ถึงความรักและความภูมิใจในทุกสิ่งที่พ่อแม่มีต่อเทวดานางฟ้าตัวน้อยๆ ของเธอและเขา แม้จะบ่นว่าเหนื่อยหนักหนาสาหัสที่ต้องเลี้ยงดูมากแค่ไหนก็ตาม

ความรักวัยรุ่น ภาพแต่งงาน ความเห็นของผู้มาก่อน และเด็กน้อยผู้มาทีหลัง นอกจากสิ่งเหล่านี้ยังมีภาพที่ผู้คนสวมใส่ชุดสีดำยืนข้างกันในวัด ในพิธีศพ

ผมคิดว่าตัวเองน่าจะกำลังอยู่ในวัยกลางคน เพราะได้เห็นชีวิตใหม่และชีวิตที่จากไปในจำนวนไล่เลี่ยกัน

ชีวิตใหม่คือลูกของเพื่อน ส่วนชีวิตที่จากไปคือพ่อแม่ของเพื่อนๆ พี่ๆ



2
ในความหลากหลายทั้งหมดนั้น มีสิ่งหนึ่งเป็นแก่นแกนให้ทุกสิ่งหมุนวนอยู่รอบๆ มัน

สิ่งนั้นคือความรัก

มนุษย์เกิดมาพร้อมกับความรักและศักยภาพที่จะรัก ทันทีที่เดินทางมาสู่โลกใบนี้ เขาได้รับการโอบอุ้มดูแลกระทั่งเติบโตขึ้นเป็นคนที่สามารถดูแลตัวเองได้ ห้วงเวลายาวนานระหว่างทารกหรือเด็กที่ต้องการการดูแลกับพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ที่ให้การฟูมฟักได้สร้างสายใยบางอย่างขึ้นในใจของทั้งสองฝ่าย และด้วยสายใยนี้เองที่ทำให้เรารู้สึกต้องการความรัก โหยหาความอบอุ่น และต้องการอ้อมกอดจากใครสักคนเสมอ

เราต้องการความรัก พอๆ กับที่ต้องการมอบความรัก เพราะธรรมชาติออกแบบเรามาเช่นนั้น

สิ่งที่เราให้ความสำคัญมักทำให้เราเป็นทุกข์ จึงไม่แปลกที่ความรักมาพร้อมกับความทุกข์เสมอ เมื่อรักใครสักคน เราย่อมรู้สึกผูกพัน รู้สึกว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของเขา เขาเป็นส่วนหนึ่งของเรา จึงคาดหวัง อยากเห็นเขามีความสุข อยากเห็นเขาเป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น ไม่แปลกที่เราจะเผลอใช้ตัวเองตัดสินชีวิตและสุขทุกข์ของคนที่เรารัก กระทั่งบางครั้งเราเผลอใช้ตัวเอง ‘ครอบชีวิต’ ของคนที่เรารัก เราอยากให้เขาเป็นในสิ่งที่เราเป็น หรือบางครั้ง-เราอาจจะอยากให้เขาเป็นในสิ่งที่เราเป็นไม่ได้

เมื่อรักสำคัญมาก คนที่เรารักสำคัญมาก เราจึงเป็นทุกข์มากจากความรัก

หลายคนรู้สึกว่ารักมีรสขม ไม่หวานเหมือนในนิยาย แต่ผมคิดว่ารักที่แท้นั้นไม่หวานและไม่ขม มันผสมกัน



3
ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ก็ตาม รักคือกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนชีวิตเสมอ บางคนอาจบอกว่าฉันไม่ต้องการความรัก แต่ถ้าตรวจตราให้ดี บางที ‘ความต้องการความรัก’ นั้นปลอมตัวไปอยู่ในรูปนามอื่น เช่น อำนาจ ชื่อเสียง การยอมรับ ตำแหน่ง เกียรติยศ เงินทอง ความหล่อ ความสวย การงานที่ดี ความเก่ง อุดมการณ์แรงกล้า ฯลฯ อีกมากมาย ถึงที่สุดแล้วเราต้องการสิ่งเหล่านี้เพราะมันดึงดูด ‘ความรัก’ จากใครบางคน บางกลุ่ม มิใช่หรือ ส่วนจะเป็นรักแท้หรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

ชีวิตอันสับสนปั่นป่วนของมนุษย์จึงหมุนควงอยู่กับความรัก ตั้งแต่เกิดจนตาย

ทารกน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกถูกโอบอุ้มและสัมผัสอย่างทะนุถนอมด้วยความรักย่อมไม่มีวันล่วงรู้เลยว่าอีกแปดสิบปีถัดจากนี้ เขาจะต้องเสียน้ำตาให้กับความรักกี่ครั้ง ต้องทุกข์ใจจากความรักกี่หน

พ่อแม่ที่เพิ่งมีลูกผู้น่ารักอาจไม่คาดคิดว่า การมี ‘ชีวิตคี่’ นั้นยากกว่า ‘ชีวิตคู่’ และจะมีปัญหาใหม่ๆ ตามมาในแบบที่คาดไม่ถึง ทั้งเรื่องจุกจิกในบ้าน เรื่องค่าใช้จ่าย เรื่องบทบาทหน้าที่ในการเลี้ยงลูก

ขณะที่วัยรุ่นหนุ่มสาวที่มีความรักร้อนแรงราวกับโลกและชีวิตจะสิ้นสุดลงในวันนี้ แล้วรักนี้จะเป็นนิรันดร์ พวกเขาและพวกเธอรักกันอย่างดูดดื่ม ตักตวงความหวานจากบ่อน้ำแห่งวัยเยาว์ โดยไม่มีคำถามหรือข้อสงสัยเกี่ยวกับความรัก รักแทบจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง พร้อมที่จะทำทุกสิ่งให้ได้มา และแทบจะโยนทุกสิ่งทิ้งเมื่อเสียมันไป กระทั่งชีวิต

ขณะที่คนที่มีชีวิตครอบครัวมาระยะหนึ่งกลับรู้ซึ้งถึงรสขมของการอยู่ร่วมกันของคนรัก รู้ซึ้งถึงความยากลำบากของชีวิตที่ต้องผูกติดกับผู้คนมากมาย ทั้งคนรัก พ่อแม่ของคนรัก รวมถึงลูกๆ ของเขา หลายครั้งเขาหวนคิดถึงความเป็นอิสระในวัยหนุ่มสาว บางคราวอาจพบรักอีกครั้งในวันที่เป็นไปไม่ได้

ชีวิตที่เป็น ‘กลุ่มก้อนของความสัมพันธ์’ หรือที่เรียกกันว่าครอบครัวนั้นไม่ง่ายและมีน้ำหนัก กระนั้น ในระหว่างทางของภาระและความกดดัน เขาและเธอย่อมได้สัมผัสถึงรสหวานของความสัมพันธ์นั้นด้วย รสหวานของการมี ‘บ้าน’ ให้คิดถึง ให้รัก ให้ทุ่มเท มีคนปลอบโยนในยามท้อใจ มีคนอยู่ข้างๆ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ทั้งหมดทั้งปวงนั้นอาจรวมเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสิ่งหนึ่ง นั่นคือ คำตอบว่า-ทำไมเราจึงต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป และทำไมเราจึงยังอยากมีชีวิตอยู่

ตรงข้ามกับรักที่ลงเอยด้วยการอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวซึ่งมีรสขมผสม, รักอีกแบบคือรักที่ห่างกันไปด้วยข้อจำกัดบางอย่าง รักที่ไม่ลงเอย ค้างคา แต่เยื่อใยของความรักยังคงสวยงามแม้ห่างกันไป รักเช่นนี้กลับชวนฝันและสวยงามดังเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ราวกับภาพฝันที่ปรากฏขึ้นทุกครั้งที่คิดถึง แม้จะเป็นภาพมายา ไม่ใช่ความจริง แต่รักชนิดนี้คือสิ่งที่ผู้คนโหยหามากที่สุด เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกัน ทุกสิ่งจึงยังคงสวยงาม



4
ความรักที่แท้คือสิ่งใดกันนะ

แน่นอน ไม่มีใครให้คำตอบได้ชัดเจนและครอบคลุมทั้งหมดหรอก แต่มีบางสิ่งที่เราสามารถสัมผัสได้ว่านี่คือความรักจากความสัมพันธ์ที่ใช้เวลาร่วมกันมายาวนาน
บางอย่าง-คนที่เรารักอาจไม่ได้เป็นอย่างที่เราอยากให้เป็น เรายังรักเขาอยู่ไหม หากคนที่เรารักไม่ได้มีชีวิตแบบที่เราเชื่อถือยึดมั่นศรัทธา หากเขารักเพศเดียวกันทั้งที่เราไม่ชอบ หากเขามีทรรศนะทางการเมืองที่แตกต่างไป หากเขาเลือกวิถีทางของชีวิตที่ไม่ตรงตามคุณค่าที่เราเชื่อถือ เรายังรักเขาอยู่ไหม

ในหนังเรื่อง Barcelona Christmas Night คุณแม่วัยแปดสิบถือโอกาสคืนก่อนคริสต์มาสเปิดเผยกับลูกๆ ในครอบครัวว่าคบหากับคุณยายอีกคนหนึ่งซึ่งลูกๆ รู้จักมาเนิ่นนานแต่นึกว่าทั้งคู่เป็นแค่เพื่อนกัน ลูกบางคนถึงขั้นรับไม่ได้กับความสัมพันธ์ลักษณะนี้

ลูกชายที่รับไม่ได้มารู้ทีหลังว่า คุณยายคู่รักของแม่เคยช่วยสุนัขที่เขารักมากโดยไม่กลัวเจ็บตัวแม้แต่น้อย หลานชายซึ่งบอกเรื่องราวนี้กับเขากระซิบบอกนิยามความรักว่า “นี่แหละความรัก” ยายทำลงไปโดยที่ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าเขาจะรับได้หรือรับไม่ได้กับความสัมพันธ์ระหว่างยายกับแม่ของเขา มันไม่เกี่ยวกับเรื่องรักเพศเดียวกัน ไม่เกี่ยวกับอะไรทั้งสิ้น รักคือการไม่ทิ้งกัน เมื่อเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว

ส่วนที่ผมชอบที่สุดในหนังเรื่องนี้คือความรักระหว่างคนในครอบครัว คุณแม่วัยแปดสิบปีลุกขึ้นกลางมื้ออาหารระหว่างที่ลูกๆ กำลังถกเถียงเรื่องความสัมพันธ์แบบเลสเบี้ยนของเธอ เธอบอกว่า “ฉันเพียงต้องการบอกเรื่องนี้ให้คนในครอบครัวของฉันฟัง”

นี่อาจเป็น ‘วิถีและวิธีรัก’ อย่างหนึ่ง

เราอยากให้คนที่เรารักรับรู้สิ่งที่เราเป็นจริงๆ เราไม่ได้คาดหวังสิ่งใดมากกว่านั้น และวิธีที่เราจะรักใครสักคนหนึ่งอาจเป็นการอ้าแขนโอบกอดในสิ่งที่คนที่เรารักเป็นทั้งที่เราอาจไม่ชอบ แต่ความรักมันกว้างขวางกว่า ‘เรื่องเพียงแค่นี้’

ความรักคือภาชนะที่พร้อมจะโอบอุ้มเรื่องไม่ถูกใจ เพราะในภาชนะใบใหญ่นี้บรรจุเรื่องราวดีๆ และความสัมพันธ์อันยาวนานไว้มากมายเต็มไปหมด เรื่องไม่ถูกใจเพียงน้อยนิดย่อมละลายจางหายไป เมื่อปะปนเข้ากับเรื่องราวดีๆ ที่เรามีต่อกันมายาวนาน

ไม่ว่าจะในกรณีของคู่รัก ครอบครัว หรือมิตรสหาย



5
ปะปนกับรูปงานแต่งงานที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม, ผมเห็นภาพเพื่อนกับคุณแม่และพี่สาวของเขาเดินทางไปลอยอังคารหลังงานศพคุณพ่อ ในภาพ-ผมเห็นน้ำตาของคุณแม่

ระหว่างทางของความสัมพันธ์ย่อมเต็มไปด้วยอุปสรรค ความลำบาก เรื่องไม่ถูกใจ การทะเลาะแว้ง ความไม่ลงรอย และรสขมของความรัก แต่บางสิ่งยังยึดโยงเราทุกคนที่รักกันไว้ด้วยกัน

เหมือนรสขมบางชนิดที่มีความหวานติดปลายลิ้นเสมอ

ยังมีแง่งามซ่อนอยู่ในความสัมพันธ์อันเหนื่อยยากระหว่างคนสองคนที่ไม่มีวันสมใจทุกสิ่งจากกันและกัน

ในความสัมพันธ์ย่อมมีปัญหาและความวุ่นวาย แต่หลายคนยังคงเลือกที่จะมีชีวิตท่ามกลางความวุ่นวายนั้นเพื่อแลกกับบางสิ่งที่ไม่สามารถมีได้หากอยู่เพียงลำพัง

ความสัมพันธ์ ความรัก ความเข้าใจ และเยื่อใยบางอย่างระหว่างคนสองคน

มีเส้นใยของความรักโยงใยกันซับซ้อนในตัวเราทุกคน

เถ้ากระดูกของพ่อ น้ำตาของแม่ การประคองร่างแม่ไว้ของเพื่อนผม ความรู้สึกเสียใจของผมเมื่อเห็นภาพเหล่านั้น

ท่ามกลางปัญหาระหว่างเรา ท่ามกลางรสขมแห่งชีวิต รักลอยวนอยู่รอบๆ นั้น

ความรักมีเหตุผลหรือเปล่า-ผมไม่แน่ใจ

แต่ผมเชื่อว่า มีเหตุผลบางอย่างที่โลกนี้มีความรัก
SHARE
Writer
Roundfinger
Writer
นิ้วกลม

Comments

kanueng
3 years ago
ขอบคุณค่ะ
Reply
kookkae
3 years ago
สงสัย...จะวัยเดียวกัน☺☺
Reply
Lela
12 months ago
มันช่างสวยงาม
Reply