เกมชีวิต... หนี... ตั้งหลัก... ไล่ตาม...
กระผมกลับไปคิดในเรื่องราวที่ผ่านมาโดยใช้เวลาของคืนวันอาทิตย์ที่ล่วงเลยเข้าถึงเช้าวันจันทร์ของทุกสัปดาห์ มันเป็นเวลาทบทวนเรื่องที่ผ่านมาตลอดสัปดาห์ของกระผมมาตั้งแต่ไหนแต่ไร เอาเข้าจริงคือมันเริ่มจะชัดเจนมากขึ้นตั้งแต่หลังจากที่เรียนจบระดับปริญญาตรี... 

มันกลายเป็นเรื่องของการตัดสินใจและการเลือกจากตัวเลือกมากมายในการดำรงชีวิต ไม่ใช่เพียงแค่สนามจำลองที่เคยเห็นกันมาก่อนหน้านี้ไม่ว่าจะเป็นสมัยเรียนมัธยมหรือมหาวิทยาลัย แต่เป็นชีวิตที่แท้จริงที่มีตัวเลือกและทางให้เดินมากกว่าที่เคยจะคาดคิดไว้ ทั้งหมดไม่ได้มีกฎหรือเกณฑ์ตายตัวที่เคยเห็นในเวลาก่อน ไม่ได้มีเป้าหมายหลักหรืออะไรที่ชัดเจนเหมือนกับสมัยเรียน ที่อันนั้นชัดเจนมากคือการเรียนให้สำเร็จการศึกษาและเอาความรู้และประสบการณ์มาใช้ในการเอาตัวรอด แน่นอนว่ามันเป็นเป้าหมายที่ควรจับต้องได้ในตอนนี้

หลายครั้งก็แอบสงสัยเหมือนกันว่ามันจะเป็นไปได้ขนาดไหน คงต้องลองถามใจตัวเอง และลองถามตัวเองว่าพยายามกับมันเต็มที่แล้วหรือยังในเกมที่มีชื่อว่า 'ชีวิตจริง' 

หลายอย่างที่เข้ามาเหมือนกับเป็นอุปสรรคและบททดสอบว่าเรา 'แกร่ง' พอหรือเปล่า สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า หากจะบอกว่าเป็นเกม เหมือนมีมอนสเตอร์มากมายที่ถือกำเนิดขึ้น หลายตัวเป็นสิ่งที่อาจไม่เคยเห็นในรั้วการศึกษา แน่นอนว่าเป็นอะไรที่แข็งแกร่งกว่าและยากกว่าที่เคยเจอมาเป็นเท่าทวี กับอาวุธล่าสุดที่เรามองมันแล้วอาจจะสูสีกับอาวุธที่ได้รับมาหลังจากสำเร็จชั้นปริญญา หรืออาจจะเหนือกว่าไปอีกขั้น และนั่นย่อมหมายถึงมีทางเลือกอีกหลายทางให้เราเลือกอีกครั้ง

ใช่... โลกนี้เป็นโลก Open World เรามีทางเลือกเสมอ (แม้ว่าในบางสถานการณ์คือไม่มีทางเลือก นั่นก็หมายถึงทางเลือกเดียวคือต้องฟันฝ่าสิ่งที่เป็นทางเดียวนั่นไป ก็เท่านั้น)

ไม่ว่าจะหนีมาตั้งหลัก... หรือจะไล่ตามไปจนสุดขอบฟ้า... นั่นก็เป็นสิ่งที่เลือกเสมอมา

หลายครั้งเป็นความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจที่ทำให้เราอยากจะพักผ่อน อยากจะทิ้งตัวเองลงบนที่นอนในเวลาพักที่อาจจะยาวนานหรือแสนสั้น แต่เมื่อถึงเวลาลุยและท้าชน ก็เป็นเวลาที่เราจะต้องทำสิ่งที่สมควรทำให้เต็มที่... ไม่ได้มีเวลามาท้อหรือถอยตลอดวันหรอกนะ... หรือแม้แต่ว่าจะท้อได้ แต่ถ้าถอยนี่ก็เหมือนว่าเราเตรียมรับความพ่ายแพ้ไปครึ่งนึงแล้ว

มันอยู่ที่ความแกร่งของจิตใจ... และร่างกาย (ที่ยังไงเสียเราก็ต้องดูแลมันให้พร้อมสำหรับการออกล่าสิ่งที่ต้องการ) หากว่ามันยังคงทำงานอยู่ เราก็คงจะต้องสู้ต่อไปแหละนะ...

ก็แล้วแต่เกมชีวิต... แล้วแต่ด่าน... แล้วแต่อุปสรรค...

จะหนีหรือจะไล่ตาม จะสู้หรือจะถอย... คงต้องเลือกเอา
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments