ปีเปลี่ยนผ่าน... หวังตั้งใจไม่เปลี่ยน
2016 มาแล้วเกือบหกวันกว่าๆ วันนี้เป็นวันที่เจ็ดที่อยู่ในห้วงแห่งปีใหม่ที่เข้ามา ก่อนหน้านี้อาจจะคิดถึงหรือคะนึงหาช่วงเวลาที่ผ่านมา ปล่อยให้ความรู้สึกมันล่องลอยไป ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกที่ไม่ดีที่อยากจะทิ้งเอาไว้กับปีเก่า หรือว่าความอิ่มเอมที่เกิดขึ้นจากความสุขที่อยากให้เกิดขึ้นในปีใหม่และต่อๆ ไป ตอนนี้หลายคนก็อยู่ในช่วงเวลาที่กลับเข้าสู่สภาวะปกติแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการกลับมาสู่บรรยากาศทำงานเดิมๆ ที่เปลี่ยนไปเพียงแค่เวลา หรือไม่ก็กิจวัตรประจำวันอย่างที่เห็นกันคุ้นตาไม่ต่างจากปีที่แล้วแม้แต่น้อย... แต่อย่างน้อยก็มีบางอย่างที่เปลี่ยนไป...

ความหวัง ความฝัน ความตั้งใจ ปณิธานที่ตั้งไว้...
สิ่งที่เป็นความตั้งใจของแต่ละคนเกิดขึ้นมากที่สุดก็ตอนนี้แหละ 

มีอยู่หลายสิ่งที่หลายคนเลือกที่จะบันทึกและเตือนตัวเองว่าในช่วงเวลาที่เข้ามาต่อจากนี้ ในปีใหม่ พวกเขามีเป้าหมายที่ตั้งกันตั้งแต่ปีที่แล้ว และมุ่งมั่นที่จะทำให้สำเร็จในปีนี้ให้ได้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นเป้าหมายส่วนตัวหรือว่าจะส่งผลต่อคนอื่นๆ ที่อยู่รอบข้าง

ก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะกลายเป็นเหมือนอย่างที่คิดไว้หรือเห็นกันอยู่ประจำว่าพอผ่านไปในเวลาหนึ่งหลังจากช่วงเดือนหรือสองเดือนแรกที่บางอย่างก็ลบเลือนไปจากห้วงความคิดและการจดจำ ที่เคยตั้งใจก่อนหน้านี้กลับมลายหายเสียสิ้น หลายคนที่เคยรู้จักรวมทั้งตัวกระผมเองก็เคยผ่านสถานการณ์นี้มาหลายครั้ง ที่บอกว่า 'การตั้งมั่นทำอะไรในปีนี้ มันคือการสานต่อจากความตั้งใจที่ทำในปีที่แล้วไม่สำเร็จ' - แล้วมันก็วนลูปไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นตลกร้ายที่เอามาพูดกัน...

"อย่าเอาความจริงมาพูดเล่น" - บางคนอาจจะเอ่ยแบบนั้น... แต่ก็คงจะยิ้มไม่ออกเลย เมื่อมันกลายเป็นการแทงใจดำเขาไปเสียฉิบ กับถ้อยคำมากมายที่เคยเอ่ยไว้สวยหรู แต่พอเอาเข้าจริงเมื่อเวลาผ่านไปกลับไม่ได้อะไรกลายเป็นชิ้นเป็นอันแม้แต่น้อย เมื่อมันผ่านจนสายเกินกว่าจะทำแล้วก็กลายเป็นว่าต้องมานั่งทบทวนและเสียใจ กับสิ่งที่เคยวาดไว้แต่กลับกลายเป็นเพียงฝันที่ลอยเพียงแค่นั้น... ฝันกลางวัน... แค่ฝันไป...

เวลาเปลี่ยนคนได้... หลายอย่างมันบอกมาเช่นนั้น

พอมาคิดแบบนี้แล้ว... ก็เริ่มหวั่นกับตัวเอง เว้นเสียแต่ว่าจะมีอะไรสักอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าอยากจะทุ่มพลังลงไปกับมันให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมีแรงเหลืออยู่... นั่นน่าจะเป็นความคิดที่ดีที่สุดที่ควรนำมาใช้ในจิตใต้สำนึกของตัว เป้าหมายของตัวเองก็เป็นหนึ่งในแรงขับเคลื่อนได้ว่าเราควรจะทำอะไรบ้างในเวลาที่มีอยู่ 365-366 วันในแต่ละปี จากความไม่แน่นอนและไม่เที่ยงแท้ทั้งหลายที่เกิดขึ้นไม่ว่าเวลาไหนก็ตาม...

ยังไงก็หวังว่าตัวเองจะมีอะไรที่เป็นเป้าหมายสูงสุดอย่างน้อยสองสามอย่างที่สำเร็จในปีนี้ มีเพียงว่าจะตั้งใจขนาดไหน และมันจะเป็นเช่นไร... ก็คงจะรู้กันเสียที
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments