welcome back :)
สวัสดีตัวเองอีกครั้ง
ห่างหายจากการเขียนเล่าเรื่องราวตัวเองในแต่ละวันไปนานมาก ถ้าไม่ใช่เพราะช่วงกักตัวโควิด19 ก็คงไม่มีเวลาอยู่กับตัวเองเยอะแยะขนาดนี้ ประกอบกับในหลายๆครั้งที่รู้สึกอยากเล่า อยากระบายความคิดที่มีในหัวออกมา แต่มันดันไม่มีใครรับฟัง หรือมีคนฟัง แต่เค้าอาจไม่ได้อยาก 'ฟัง' แค่ทำเป็น 'ได้ยิน' ให้จบๆไปแค่นั้นก็ได้ 
ทางออกทีีคิดได้คือ เอาล่ะ กลับมาเขียนไดอารี่เหมือนสมัยเรียนมหาลัยเถอะ อย่างน้อยก็ยังมีตัวเราเองที่รับฟังทุกอย่างทุกเรื่องทุกความรู้สึกล่ะนะ
ก่อนอื่น คงต้องอัพเดทตัวเองให้ตัวเองรับรู้นิดหน่อย ว่าตอนนี้เราเป็นซึมเศร้า กำลังรักษาด้วยยามาตั้งแต่วันที่ 22/2/20 จนถึงตอนนี้ก็ประมาณ 2 เดือนกว่าแล้ว อาการเหมือนจะดีขึ้น แต่ก็ไม่ดีซะทีเดียว  

เคยอ่านเจอเกี่ยวกับเรื่องโรคนี้มาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะเป็น คงไม่ต้องเล่าหรอกเนอะว่าเป็นไง ยุคนี้สมัยนี้ใครๆก็เป็นกันเกลื่อนไปหมด
แต่ก็นะ ช่วงที่ดิ่งๆ มันทรมานจริงๆนะ :)
อยากผ่านมันไปให้ได้ไวๆ ด้วยเหตุผลเดียวเลยคือ ขี้เกียจตื่นมากินยาตอนเช้านี่แหละ อิอิ



SHARE

Comments