อีก 5 ปี จะ 30
หลังจากปีใหม่ อีกวันที่รอคอย
คือวันคล้ายวันเกิดเรานั่นเอง
อายุ 25 ใครก็บอกว่า "เพญจเพส"
เป็นความเชื่อที่เราให้ความสนใจกันมาก
มันอาจจะเป็นบททดสอบครั้งใหญ่
ในช่วงชีวิตหนึ่ง ที่เราต้องผ่านไปให้ได้
สมัยก่อน ตอนเรียนมัธยม มีรูปอยู่ใบนึง
ตอนนั้นจำได้ว่า ไม่สบาย เลยไม่ได้ไปเรียน ตกเย็น เพื่อน 4-5 คน แวะมาเป่าเค้กด้วยที่บ้าน ยังจำรอยยิ้มของตัวเองได้ดี

พอโตขึ้นมาอีกนิด เทคโนโลยีก้าวหน้า ทำให้ย้อนกลับไปดูเรื่องราวที่ผ่านมาได้

พ.ศ.2554ถ่ายรูปกับกล่องของขวัญใบโต เพื่อนมาเซอร์ไพร์ถึงหอพัก ตอนนั้นเรียนอยู่ปี 1
ในกล่องนั้นมีตุ๊กตาตัวที่อยากได้ตั้ง 2 ตัว
ได้ข่าวว่า ตอนนั้น 20 แล้วนะ -0-"
พ.ศ. 2556
จำของขวัญไม่ได้หรอก แต่ที่จำได้ หัวเราะกับเพลง Happy birth day ที่มีการ์ตูนฮิปโปส่ายตูดเต้นๆๆ ทำนอง กับเนื้อเพลง ก็ยังร้องได้นะ 55

พ.ศ.2557ช่วงนี้ พึ่งห่างกับแฟน ก็เลยกลับบ้าน ที่บ้านเตรียมเค้ก กับทำหมูกะทะ มีเด็กๆที่บ้าน เกือบ10คน มาร้องเพลง Happy birth day เขินเด็กมากอะ คือแก่ 55 ตอนนั้นเลี้ยงหมาชื่อซันนี่ หูมันเปื้อนเค้กด้วย ตระกะหนักมากก 
พ.ศ.2558
วัยทำงานแล้ว เพื่อน 6-7 คน ซื้อกับข้าวกินกัน ของขวัญหรอ จำได้ขึ้นใจก็เสื้อสีน้ำเงินตัวนั้น กับการโพสหน้าเฟซบุค รูปที่ไปเที่ยวม่อนแจ่ม ไม่รู้ว่าทำไมถึงจำได้หมด
พ.ศ.2559เป็นวันที่เจอเรื่องราวหลายรูปแบบ พ่อโทรฯหาคนแรก เค้าไลน์มาคนแรก ทั้งๆที่ตอนนั้นเหมือนจะงอนกัน พี่กับเพื่อนไลน์ฟ้องว่าโพสหน้าวอลไม่ได้ 55 ก็ล็อคซะ
ตกเย็นมา ไปฉลองร้านหมูกะทะ ที่ตั้งใจไว้แรกๆ เป็นร้านแซลมอน ที่เค้าชอบกิน แต่ก็นั่นแหละ ><"
ขอบคุณทุกคำอวยพร                ขอบคุณเรื่องราวหลายรูปแบบในวันนี้
13.01.59 ควรเป็นวันที่สำนึกบุญคุณของพ่อ แม่ที่มอบชีวิตให้ มากกว่าที่จะเฟลกับความรู้สึกตัวเอง


แล้วมันจะผ่านไป คือคำที่ให้กำลังใจ     ตัวเองได้ดีที่สุดในเวลานี้ 

SHARE
Written in this book
Be strong.
Writer
SOLDOUT
beginner
อาจใช้คำไม่สวยงาม แค่อยากให้ติดตามความรู้สึกกันไป : )

Comments