do you love me

2020
เวลาผ่านมาก็เนิ่นนานแล้ว
เราซ่อนคุณไว้ในหัวใจและมันจะเป็นแบบนั้นเสมอเหมือนที่คุณก็ซ่อนเราเอาไว้ วันนี้บังเอิญได้ฟังเพลงนึง บทเพลงแห่งความคิดถึง ความรู้สึกในคราก่อนได้กับมาอีกครั้งคิดถึงdate
คุณยังจำวันแรกที่เราพบกันได้ไหม?
คุณยังจำบทสนทนาแรกของเราได้ไหม?
บทสนทนาของเราต่อจากนั้นละ?
เฮ้ๆ ทำไมเราจำไม่ได้ละ มันเคยเกิดขึ้นจริงหรอ!?

มันเหมือนความฝันเลยเนอะ ทั้งที่เหมือนว่าเราจะเป็นฝ่ายชอบคุณข้างเดียว ทั้งที่ตั้งใจไว้แล้วว่าจะอยู่เงียบๆในมุมของเรา ทั้งที่ไม่ต้องการให้ใครรู้แม้แต่คุณเองด้วยเหมือนพระเจ้าอนุญาตให้ความฝันเป็นเรื่องจริงขอบคุณนะคะในเวลานั้นขอบคุณทุกอย่างเลยนะคะ จะจำคุณตลอดไป
แม้จะเป็นช่วงเวลาเพียงไม่นาน


คุณรู้ว่าเรายังชอบคุณ คุณรู้วิธีเข้าหาเราแม้ว่าพวกเราจะเลิกคุยกันไปแล้วก็ตาม ตอนที่เราพบกันอีกครั้งนึงเราแปลกใจเสมอ เพราะอยู่ๆคุณก็มาปรากฏตัวตรงหน้าเราเราคุยกันอีกครั้งอีกแล้ว
เราอีกแล้ว
เราเย็นชากับคุณหรือไงกัน
เราเป็นใครในสายตาคุณกันแน่นะ
คุณตลอด คุณกำลังจะหายไปจากเราอีกแล้ว
เราจะทำยังไงดี

เราไปเจอคุณไม่ได้ เราไม่กล้าไปหลอก เราน่ารักสู้คนอื่นไม่ได้เลย กลัวคุณจะอาย ที่จริงเรื่องของเราเป็นไปไม่ได้หรอกนะ เราเข้าใจอยู่แล้ว เข้าใจสิ เข้าใจเสมอ เพราะคุณบอกเราแล้ว คุณไม่ต้องการไปต่อกับเรา แม้ในครานี้พวกเราจะไม่มีสถานะก็ตาม 
เราเคารพการตัดสินใจคุณเสมอ
ถ้าคุณจะไปเราจะไม่ตามเลย
จะไม่เพ้อเจ้อแล้ว
ต่อจากนี้ไป
ขอบคุณนะ ยินดีด้วยดีใจนะดีใจมากๆ
เขาของคุณกลับมาแล้ว เราต้องไปแล้ว2016
"อย่าจมอยู่กับฉันเลย จากตรงนี้ไม่มีฉันมันคงดีกว่า" โอโห มายก้อดมาก คุณชนกันต์ เขาแต่งเพลงให้เราหรือเปล่าเนี่ย ฮ่าๆๆ

the truth
ฉันก็ยังเป็นฉันคนเดิมที่คอยตั้งคำถามกับคุณว่า 
อยู่ด้วยกันตลอดไปไม่ได้หรอ
ทั้งๆที่รู้คำตอบมาตั้งนานแล้ว


ถ้าคุณบอกให้เราเลิกรักคุณ
เราจะเลิกรักคุณ
แค่อยากได้ยินจากปากของคุณเท่านั้นเอง


แล้วคุณละเคยรักกันบ้างไหม? หรือว่าคุณแค่สงสารกัน? หรือว่าเราเป็นแค่คนคั่นเวลา? คุณยัง ไม่ใช่สิ คุณคิดถึงกันบ้างรึเปล่า?


เคยถามดวงจันทร์ไหม ว่าเรายังอยู่ในโลกเดียวกันจริงๆใช่ไหม แล้วทำไมไม่เจอกันเลย 

เคยเฝ้าถามดวงจันทร์ไหม ว่าเขาจะคิดถึงเราไหม เขาจะสบายดีใช่ไหม ฉันนั้นอยากรู้แม้ไม่มีโอกาสถามกับเจ้าตัวก็ตาม แต่เธอดูสบายดีนะ


ยิ่งคิดยิ่งเสียใจ คุณเหมือนจะให้โอกาส เราที่รู้สึกตัวช้าไป ขอโทษนะขอโทษที่ซื่อบื้อเพราะคิดว่าหากคุณต้องการเราคุณจะเข้าหาเราเอง จนมีแค่คุณที่เข้าหาเราก่อน คุณคงเหนื่อย คุณคงไม่พอใจกัน เพราะเราไม่เคยทักไปก่อนเลย คุณยังคิดว่าเรามีคนอื่นใช่ไหม คุณไล่เราให้ไปคุยกับคนอื่น ตอนนั้นคุณโมโหมาก เรารู้แล้วว่าทุกอย่างพังแล้ว เราได้แค่พิมพ์คำว่าขอโทษ พังอีกแล้ว ของจริงวะ แต่ว่าคุณบอกว่าไม่โกรธเราด้วย

ทุกอย่างจบในคืนนั้น
เราดีไม่พอจริงๆเราไม่ได้เรื่องเลย




แล้วถ้า


ถ้าหากว่า
..คุณไม่ได้ต้องการเราแต่แรกแล้วคุณเข้าหาเราทำไมกันนะ? เราคิดตลอดเลยว่า เราผิดตรงไหนกันนะ? เราไม่ยอมรับนะว่าเราผิด คุณต่างหากเข้าใจเราผิดเอง แต่คุณเลือกจะไปนี่นา บอกแล้วนี่จะไม่ตามแล้ว หากคุณจะไป :)




ทุกคนมีเหตุผลของตัวเองเสมอ
ฉันเองก็ด้วย






ถึงจะเสียใจมากก็ตามขอโทษนะ




คิดถึงเสมอมา
เวลานี้เราไม่ได้ชอบใครเลย ไม่มีเลย ทั้งๆที่อยากมีรักดีๆ อีกสักครั้งนึง แต่ว่าอยู่คนเดียวมันก็ดีนะคะ
แอบเหงาแต่ก็มีครอบครัว,เพื่อน,เจ้าหมาและเกมที่ชอบ









SHARE
Written in this book
crescent moon
my heart and my moon

Comments