ลอดช่องสิงคโปร์ช่วยรักษาโรคมาเลเซีย
ชื่อค่ายคือ ค่ายมาเลเซีย-สิงคโปร์ ประเทศก็อยู่ติดกันนะ แต่ทำไมเมื่อเราเข้าไปอยู่ในสองประเทศ ฟีลมันถึงได้แตกต่างกันราวกับเราไปอยู่ในเกาหลีเหนือแล้วข้ามฝั่งไปเกาหลีใต้ เที่ยวเสร็จแล้วก็กลับเกาหลีเหนือ สลับกันไปมา ประมาณนั้น .

ตอนเราอยู่มาเลเซีย ตั้งแต่เดินทางวันแรกนั่งรถทั้งวันเข้าสู่ที่พัก ความหน่วงที่เราพกไปจากประเทศไทยที่มันมีนิดเดียว พอเข้าสู่เขตมาเลเซีย มันทำให้เรารู้สึกหน่วง เคว้งคว้างสัสๆ เหมือนความหน่วงนั้นมันขยายใหญ่ขึ้น ทำอะไรเรารู้สึกเชื่องช้ามาก เหมือนเราเป็นโรค , โรคอะไรละ เราขอเรียกมันว่าโรคมาเลเซียละกัน ตอนเราเด็กๆ เราชอบสับสนเรียกสลับกันระหว่างโรคมาลาเรีย กับ ประเทศมาเลียเซียบ่อยๆ จึงเป็นที่มาของชื่อโรคมั้ง (ไม่ได้แถเลยเนอะ 5555555 ) .

หลังจากนอนที่มาเลเซียเสร็จ รุ่งขึ้นก็เดินทางเข้าสู่สิงคโปร์ ความเคว้งคว้าง ความหน่วงที่สะสมในตัวเราตอนอยู่ในมาเลเซีย ก็พลันมลายหายไปทันที เหมือนเข้าสู่โลกใหม่ กลางวันตอนที่เราอยู่ในสิงคโปร์มันรู้สึกสดใส สนุกสนาน เบิกบานใจ เอเวอร์รีติงจิงเกอเบลมาก ตึกรามบ้านช่อง สภาพแวดล้อม บวกด้วยกิจกรรมที่สนุก เรารู้สึกโอเคกับมัน .

แต่เมื่อเข้าสู่ช่วงค่ำ รถหันหัวกลับไปพักที่มาเลเซีย จิตใจที่สนุกสนานก็หล่นวูบไปที่ตาตุ่ม เหมือนโลกโคจรกลับด้าน ราวกับมีเทเลทับบี้มาตะโกนใส่หูว่า "หมดเวลาสนุกแล้วสิๆๆ" หลายๆรอบ , แน่นอน เมื่อเรากลับไปพักที่มาเลเซีย แม่งก็ดาร์คเหมือนเดิม ค่ำคืนที่มาเลเซียมันแตกต่างกับที่กรุงเทพมาก แสงไฟในเมืองที่กรุงเทพพอเรามองแล้วมันรู้สึกเหงาๆนะ แต่มันมีความอบอุ่นพ่วงเข้ามาด้วย แต่แสงไฟที่มาเลเซีย พอเรามองเสร็จ มันรู้สึกเหงาๆ อ้างว้างมาก ไม่มีกลิ่นของความอบอุ่นเลยเเม้แต่น้อย เหมือนแสงไฟภายนอกตัวเรามันแปรผกผันกับแสงสว่างภายในจิตใจเรา (ประโยคนี้เราชอบพูดบ่อย ไม่เบื่อเนอะ ) .

บ้านเมืองเค้าเหงานะ แสงไฟในโรงแรมแม่งให้อารมณ์ประมาณหนังหว่องกาไว หรือไม่ก็หนังเรื่อง HER และแล้วโรคมาเลเซียก็กำเริบอีกแล้ว เหมือนลอดช่องสิงคโปร์ที่ทานไปเมื่อกลางวันมันหมดฤทธิ์ยา ก็ได้แต่นอนพักที่มาเลเซีย ทำใจยอมรับโรคนั้นและรอเวลากลางวัน ที่เราจะได้ไปรับยารักษาโรคที่สิงคโปร์อีกครั้ง ระหว่างนั้นก็หาสิ่งที่ยึดเหนี่ยวจิตใจที่มาเลเซียไปพลางๆ ดูเหมือนสิ่งที่เยียวยาความเคว้งคว้างที่มาเลเซียได้ดีที่สุดก็คงเป็นเจ้าแสงไฟตรงหน้าห้องนี่แหละ ก็ได้แต่หวังว่าพรุ่งนี้ที่สิงคโปร์มันต้องดีกว่าคืนนี้ที่มาเลเซีย , เห้อ ความคาดหวังนี่มันความคาดหวังจริงๆ . 

4-9 DEC 2015 .
SHARE

Comments