ศาลเจ้าข้าวมันไก่
"ผมกลับก่อนนะครับ".....เสียงจากปากของวสันต์บอกกับเพื่อนร่วมงาน วสันต์เป็นอาจาร์ยสอนเคมีมัธยมปลายของโรงเรียนนาดาว มีดีกรีเกียรตินิยมอันดับ2จากมหาลัยดัง .....เวลาผ่านไปไม่นานวสันต์ก็ขับนอนจนมาถึงคอนโดของตัวเอง วสันต์จอดรถเรียบร้อยแล้วนึกๆดูว่าที่ห้องมีอะไรพอจะเป็นมื้อเย็นได้มั้ง แล้วก็นึกออกว่าไม่มีอะไรในตู้เย็นจริงๆ "เราน่าจะแวะซื้อของกินก่อน".....วสันต์ยืนคิดในใจ แล้วก็นึกออกว่าห่างจากทางเข้าคอนโดไปประมาณ100กว่าเมตรมีร้านข้าวมันไก่ที่พอจะเป็นมื้อเย็นได้ วสันต์เลยเดินไปร้านข้าวมันไก่ทันที ระหว่างทางเดินก่อนถึงร้านข้าวมันไก่มีคนยืนอยู่หน้าศาลใต้ต้นไม้อยู่เยอะจนวสันต์ต้องมองดูผ่านๆ ผู้คนยืนถือดอกไม้จุดธูปเทียนกันเกือบทุกคน วสันต์เดินผ่านมาแล้ว "ทำไรกันว่ะ ควันเยอะซิหาย แสบตาเลยกู งมงายกันจัง".....วสันต์คิดในใจ พอถึงร้านข้าวมันไก่วสันต์สั่งข้าวมันไก่อย่างเร่งรีบเพราะกลิ่นควันธูปยังชวนให้วสันต์เวียนหัวพาอารมณ์ไม่ดี หลังจากได้ข้าวมันไก่จ่ายเงินเรียบร้อย วสันต์รีบหันหลังเดินกลับคอนโดทันที พอมาถึงศาลเจ้ากับมีคนเยอะมากขึ้นจนขวางทางเดินเท้า วสันต์ต้องเดินเบียดๆกับผู้คนจนโมโห "แม่งมาไหว้ต้นไม้บ้าบอกันเยอะจังนะพวกมึง ห่าราก เหม็นควันซิหาย เดี่ยวเพื่อนกูเป็นหัวหน้าเขตเมื่อไหร่นะ จะสั่งตัดแม่งเลย ไอ้ต้นไม้ต้นนี้".....วสันต์คิดในใจ แล้วในที่สุดวสันต์ก็ถึงคอนโด ระหว่างเดินเข้าคอนโดก็มีแมวดำกระโดดมาจากไหนไม่รู้ วสันต์ตกใจนิดหน่อย พรางคิดในใจว่า....."ยามที่ดูแลปล่อยให้แมวจรจัดเข้ามาได้ไงว่ะ"  ในที่สุดวสันต์ก็นำพาตัวเองมาถึงหน้าห้องตัวเองแล้วก็ไขประตูเข้าห้องไป วสันต์หิวมากเลยเข้าไปในครัวอย่างรวดเร็ว หยิบจานช้อนพร้อม แล้วก็เปิดกล่องโฟมเพื่อดูหน้าตาข้าวมันไก่ มีเนื้อไก่บนข้าวอยู่5ชิ้นกับแตงประดับอีก3ชิ้น  "โห่วววววไรว่ะ กล่องตั้ง40บาทมีแค่เนี่ย แพงแล้วยังน้อยอีก".....วสันต์คิดในใจพรางเกิดอาการแสบๆตาอยู่นิดๆ วสันต์เลยพาตัวเองไปที่ห้องน้ำแล้วทำการล้างตาด้วยน้ำยาล้างตา ผ่านไป10นาทีก็เรียบร้อย วสันต์ก็กลับไปที่ครัวเหมือนเดิม วสันต์ทำการแกะน้ำสุบกับน้ำจิ้มใส่ถ้วยเรียบร้อย แล้วหยิบกล่องข้าวมันไก่มาเปิดเพื่อใส่จาน ทันใดนั้นก็ปรากฏว่าไก่กับแตงมันหายไป!!! เหลือแต่ข้าวอย่างเดียว..... วสันต์มีตกใจนิดๆ พรางคิดว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง พอคิดไปเรื่อยๆกลับมีกลิ่นธูปลอยมาจางๆ วสันต์ตาโตใจเต้นแรง แล้วก็ขนลุกขึ้นมาเฉยๆ ภาพศาลเจ้าใต้ต้นไม้ปรากฏในความคิด ค่อยๆเดินไปที่โซฟาในห้องแล้วนั่งลงเบาๆ เวลาเหมือนผ่านไปนาน..... ทันใดนั้นวสันต์ก็หัวเราะขึ้นมา "กูนี้โง่จริงๆฮ่าๆ".....วสันต์คิดในใจ 
SHARE

Comments