Thoughts in the Night Wind
หลายอย่างเกิดขึ้นในห้วงความคิดยามราตรี... ใช่... ยามราตรี...
เมื่อสายลมกระทบหน้าเบาๆ และเรากำลังมองอะไรบางอย่างจากพื้นที่ส่วนตัวของตัวเอง
มองออกไปข้างนอกเพื่อที่จะค้นพบคืนที่สวยงาม หรืออาจจะเป็นเพียงแค่อีกคืนที่ผ่านไป
มันเป็นคืนที่เงียบงันเหลือเกินหากว่ามองจากจุดที่กระผมมองอยู่ในยามนั้น

กลางเดือนธันวาคม... กับลมหนาวที่เพิ่งมาเยือน
ทั้งช่วงราตรี และรุ่งอรุณ ทั้งหมดเหมือนย้ำเตือนในใจ
ว่าวันเวลามันผ่านมาเป็นวงกลม และพร้อมจะผ่านไปอีกครั้ง
พร้อมจะแล่นผ่านห้วงชีวิตของคนๆ หนึ่งอีกครั้ง 

หลายครั้งที่การมีตัวตนอยู่ของตัวเองในยามค่ำคืน มันเป็นการทบทวนตัวเองในแต่ละวัน มันเป็นการปลดปล่อยความคิดให้โลดโผนในแบบที่มันควรจะเป็นและอยากจะให้เป็น ในหลายครั้งที่ระหว่างวันไม่สามารถปล่อยออกมาให้ถึงขนาดได้ เวลาของการอยู่คนเดียวในช่วงนั้นจึงกลายเป็นช่วงที่เหมาะที่สุดสำหรับกิจกรรมและการเอนกายสู่กระแสสำนึกและความคิดของตน 

อาจจะไม่ได้เสถียรมากนัก แต่ก็เท่าที่จะทำได้ในแต่ละวัน ในเมื่อมีเรื่องราวมากมายที่เข้ามาตั้งแต่ตอนเช้าจนถึงกลับเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัว มีเรื่องให้คิดและให้ทำในหลายๆ เรื่อง หลากอารมณ์ บางอย่างอาจจะต้องใช้สมอง บางอย่างอาจจะต้องใช้หัวใจ การตัดสินใจทำอะไรบางอย่างในวันนั้นก็อาจจะส่งผลต่ออีกวันได้ ไม่ว่าจะเป็นพรุ่งนี้หรือวันไหนๆ... ทุกอย่างเลยดูจะเป็นอะไรที่น่าคิดไปหมด แต่ก็ต้องเก็บมาเฉพาะกับสิ่งที่เห็นว่ามีประโยชน์พอที่จะคิดนั่นแหละ ไม่อย่างนั้นคงจะรกสมองไปเสียเปล่าๆ... คนเราไม่ได้ถูกออกแบบมาให้จำทุกเรื่องนี่นะ เรื่องไม่ดีที่ไม่ได้เป็นประโยชน์หรือส่งผลอะไรก็คงต้องทิ้งไปเสียบ้าง เหลือแต่เรื่องที่ยังเก็บมาคิดแล้วใช้ดัดแปลงการใช้ชีวิตให้ดีขึ้นก็คงจะเกิดผลมากกว่านี้

หลายครั้งมันเกิดคำถามว่า 'เรามาอยู่ในจุดๆ นี้ได้อย่างไร'
นั่นคงเป็นคำถามที่ต้องถามในทุกเวลาที่กลับไปในพื้นที่ของตัวเอง... ไม่ว่าจะวันไหน

สุดท้ายแล้ว ก็อาจจะไม่ต่างอะไรจากคนอื่นเท่าไหร่นัก ในเรื่องของการคิดและพยายามปรับปรุงสิ่งที่เกิดขึ้น แต่สำหรับบางครั้ง มันก็กลายเป็นว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ มันก็คือมานั่งกังวลกับสิ่งที่อาจจะยังไม่เกิดขึ้น แม้ว่าการคิดไปข้างหน้าอาจจะเป็นเรื่องที่ดี แต่บางอย่างที่มากเกินไปจนเกินเหตุมันก็ไม่ค่อยจะส่งผลดี ไม่สิ ไม่ใช่ไม่ค่อย มันแทบจะไม่ส่งผลดีเลยหากว่าจะเป็นแบบนั้น

หลายครั้งก็กลัวในความคิดของตัวเองเหมือนกันว่าจะกลายเป็นอะไรที่ไม่เข้าท่า หรือเป็นสิ่งที่เป็นภัยกับทั้งตัวเองและคนอื่นเหมือนกัน ก็คงต้องลองมาคิดกันหนักๆ ว่าเราไปเจออะไรมาในช่วงนั้น และอะไรที่ทำให้รู้สึกแย่ได้ ก่อนที่จะคิดว่าจะต้องทิ้งมันไปหรือไม่ก็พยายามที่จะเอาชนะมันด้วยสิ่งที่เห็นว่าดีกว่านั่งจมกับความคิดและความรู้สึกแย่ๆ เหล่านั้น... คงจะต้องคิดกันหลายตลบเลยทีเดียว... ใช่... บางอย่างก็ไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ความคิดก็เช่นกัน

ความคิดของคนเป็นสิ่งที่น่าพิศวงและน่ากลัวที่สุดอย่างหนึ่ง
หากว่าจะลองครุ่นคิดดูแล้ว... คงต้องลองพิจารณาให้ดียิ่ง
เพื่อที่จะได้ทบทวนและปรับปรุงตัวของตนเองต่อไป 

อีกวันหนึ่ง... อีกวันและอีกวัน... ไม่ว่าจะผ่านไปตอนไหน เมื่อนึกถึงเมื่อครั้งก่อน และมันก็ยังคงเป็นแบบนี้ ตั้งแต่ก่อนหน้านี้จนมาถึงในช่วงเวลาที่เป็นปกติ มันกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว

กระผมก็ยังคงอยู่ที่เดิมและมองฟ้ายามราตรีอย่างเคย... 
ใช่... มันคงเป็นความเคยชินไปแล้ว กับเรื่องราวมากมายที่เราอยากจะทบทวน
และพยายามที่จะทำให้มันเป็นสิ่งที่ดีกว่าเดิมไม่ว่าจะในยามนั้นหรือวันพรุ่งนี้...
กลางสายลมราตรี... อาจจะเห็นอะไรบางอย่าง อาจจะได้ยินอะไรบางอย่าง
หรืออาจจะรู้อะไรบางอย่าง... ใช่... บางอย่างสำหรับคนๆ นึง

ก็คงจะเป็นสิ่งที่ทำอยู่เรื่อยไปแหละนะ... ในยามที่ยังต้องเดินกันต่อไป...
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments

Bastet
4 years ago
ได้อยู่นา
Reply