ไม่รู้ไม่ผิด
เมื่อไม่นานมานี้มีโอกาสได้ใช้บริการรถตู้จากคลอง6 ไป อนุสาวรีย์ชัยฯ
เดินทางมาพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ ก้าวขึ้นรถด้วยความมั่นใจที่เกินร้อย

ผมได้ที่นั่งเบาะหลังสุดติดหน้าต่างด้านซ้าย
รอสักครู่ผู้โดยสารก็เต็ม (เเน่น) คันรถ.. ก็เริ่มเคลื่อนตัวออกอย่างช้าๆชิวๆ
นั่งมองทิวทัศน์รถติดตามสะพานลอยบ้าง นู้นนี่นั้น...

รถวิ่งมาได้ประมาณครึ้งทาง...เเล้วหละ
โดยปกตินั่งรถผมมักจะชอบนั่งริมหน้าต่าง มองทิวทัศน์ข้างทางไปเรื่อยๆเพลินดี ไม่สนใจใครอยู่เเล้ว...

ระหว่างนั่น... เหลือบกลับมา เห็นผู้หญิงที่นั่งติดกับผมควักเงินมา 50 บาทเเล้วก็ยื่นให้ ผญ อีกคน ที่นั่งติดๆกัน ผมก็ไม่ได้คิดอะไร นึกว่าคงรู้จักกัน
เเล้วก็คืนเงินที่หยิบยื้มกันไป ต่างๆนา

ปล. (ด้วยความที่ไม่เคยขึ้นรถตู้ใน กทม.ก็ไม่ได้สนใจอะไรหันกลับไปมองวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่าง เหมือนเช่นเดิม)

สักครู่ใหญ่.. ได้ยินคนขับรถตู้ตะโกนมาว่า..ขาดอีก 50 บาทใครยังไม่จ่าย..?
ทุกคนในรถเริ่มตื่นตัวหันมองหน้ากันไปมาทั้งคัน...

คดีนี้ไม่ต้องสืบครับ ><'
ผมค่อยๆ ยกมือขึ้นช้าๆ พลางพูดเบาๆว่า... ผมครับ..!!
พร้อมกับส่งยิ้มด้วยความเป็นมิตร สายตาที่มองมาที่ผม
เเต่ละคนดูเหมือนไม่มีใครอยากเป็นมิตรด้วยเล้ยยย .... 555
ทุกคนในรถหันมามองผมสายตาเดียวกันหมด

[ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนตอนอาจารย์ถามว่า..
" ใครทำการบ้านไม่เสร็จบ้างยกมือยังไงยังงั้น...? ]

คือปกติผมคิดว่ารถตู้คงจะเป็นเเบบว่า ซื้อตั๋วก่อน หรือไม่ก็ เก็บเงินปลายทาง
รึว่าเเบบ.. อ่าครับ เก็บค่าโดยสารด้วยครับ ลงไหนครับ 50 บาทครับ
อะไรเเบบประมาณนี้ เเต่นี้คือ คนทั้งคันรวมหัวเเกล้งกูชัดๆ เลย 555+
คือเเบบไม่มีเเม้เสียงทักทายพูดคุยอ่ะ เเล้วคนอื่นในรถเขาจ่ายกันตอนไหนว่ะ กูงง รึว่า กูโง่ ว่ะเนี่ย..

[ ไม่รู้ไม่ผิดเว้ย คิดในใจ ] "

คือ เป็นเรื่องที่น่าอับอายขายขี้หน้าที่สุดใน พ.ศ นี้ก็ว่าได้...
SHARE
Writer
konlungklong
Like reading
ฉันจะทำให้คำว่า เรา " เป็นคำที่เพราะที่สุด :)

Comments

Ismytist
5 years ago
เราไม่ผิด แต่คนขับผิด 555
Reply