สามชั่วโมงของการมีตัวตน

เธอไม่คิดว่าเขาจะมีอิทธิพลต่อการใช้ชีวิตและความรู้สึกนึกคิดขนาดนี้มาก่อน
แต่หลายวันที่ผ่านมาทำให้เธอเข้าใจได้ว่าเขามีตัวตนในโลกของเธอ
แค่ช่วงเวลาตีสามถึงหกโมงเช้าของทุกๆวันเท่านั้น
.
.
.
“ นี่ไม่คิดจะเข้านอนสี่ทุ่ม ตื่นเจ็ดโมงเช้าบ้างหรอ ”
.
.
.
เวลาเกือบตีสามในเช้าวันอาทิตย์ ปฎิเสธไม่ได้ว่าเธอรอคอยเวลานี้มาทั้งวัน
direct massage ทาง instagram ที่โดนค้างไว้เกือบ 24 ชั่วโมง
.
.
.
“ ซักพักคงมี noti ทางไอจีจากเขาแหละ ”
.
.
.
ร่างกายของเธอยังคงทำงานและไม่มีทีท่าว่าจะชัทดาวน์ง่ายๆ

หนังสือเล่มนึงถูกหยิบขึ้นมาอ่านอย่างไม่เต็มใจ
ซึ่งเธอคงลืมไปแล้วว่าเธอเคยอยากอ่านมันมากแค่ไหน
เพราะเธอเพียงแค่ต้องการอ่านฆ่าเวลาเพื่อรอการกลับมามีตัวตนของเขาอีกครั้งเท่านั้น

โทรศัพท์ที่เธอพยายามคอยกดปุ่มโฮมเพื่อดู noti บนหน้าจอทุกๆห้านาที
แต่ไม่มีวี่แววและสัญญาณใดๆที่เขาจะส่งข้อความบางอย่างกลับมาหาเธอ
.
.
.
“ ทำไมไม่ตอบคำถามนั้นซักทีวะ มันไม่ใช่เรื่องที่ไม่ควรตอบเลยซักนิด ”
.
.
.
เพราะขนาดของหนังสือที่ไม่ได้หนาเธอจึงพยายามจะอ่านมันให้จบ
แต่ขณะที่อ่าน ตัวอักษรและและเรื่องราวบนหน้าหนังสือ
ไม่ได้เข้าไปอยู่ในความทรงจำของเธอเลยแม้แต่น้อย
มีเพียงแค่เรื่องของเขาที่คอยแว้บเข้ามาในหัวอยู่ตลอดเวลา

เธอกดดูโทรศัพท์อีกครั้ง เวลาบอกว่า ตีห้าห้าสิบเก้า
หน้าหนังสือถูกปิดลง
.
.
.
“ ชักไม่แน่ใจว่าที่นอนไม่หลับเพราะเป็น insomnia
หรือ เป็นเพราะคุณกันแน่ ”

SHARE

Comments