สังคมชนบท'ทางใจ'
"เธอ เธอ เธอ" ฉันสะกิดตัวเองเบาๆ แต่รัวๆ

เคยรู้สึกเหนื่อยจนหมดแรงมั้ย?
ครั้งสุดท้ายที่รัองไห้คือเมื่อไหร่?
ใส่หน้ากาก'เข้มแข็งมานานขนาดไหน?'
แล้ววันนี้ เธอเป็นยังไงบ้าง?

ยืนอยู่หน้าตึก~~ที่เรียกมันว่าที่ทำงาน หรือออฟฟิศนั่นแหล่ะ!
ยืนอยู่เฉยๆอย่างเงียบๆ จู่ๆก็ตัดสินใจนั่งลง พร้อมกับความรู้สึกนึกถึงใครบางคนที่เค้าอยู่ไกล~แสน~ไกล แต่ไม่เคยห่างหายไปไหนจากหัวใจ บางครั้งก็อยากแค่เปิดบทสนทนาง่ายๆ อย่างเช่น

'ทำไรอยู่ กินข้าวหรือยัง วันนี้เหนื่อยมั้ย? '
แต่ก็หันกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองแทน

วันที่รู้สึกเหนื่อยโคตรๆอย่างนี้
วันที่อยากร้องไห้สุดๆเช่นตอนนี้
เธอนึกถึงใคร?
มีใครนึกถึงเธอ?


คนที่รักอาจมีเป็น100 คนรู้จักอาจมีเป็น1000
แต่จะมีแค่คนหนึ่งเท่านั้นที่ยืนบนพื้นที่พิเศษในความรู้สึกเสมอ ~สินะ!


นี่ชีวิตมันต้องทำตัวโคตรเข้มแข็งอยู่กลาง'เมืองโดดเดี่ยว'ขนาดนี้เลยหรือ?

10ปี กับสิ่งที่เป็นอยู่
ถ้าเป็นนกป่านนี้เธอก็คงบินจนปีกชาขาฉีกหมดล่ะม๊าง ~~คงล้าและเจ็บไปหมดทั้งสรรพภางค์ร่างกาย เพราะเหนื่อยกับการที่ต้องคอยบินต้านลมตลอดเวลา ต้องต่อสู้ดิ้นรนเพื่อให้ได้ทุกสิ่งมาอย่างที่ต้องการ

ชีวิตที่ไม่ได้อยากเลือกแต่เมื่อไม่มีทางเลือกก็ต้องเลือกสิ่งที่เลือกได้


ชีวิตเมื่อไม่อาจปล่อยไปตามยถากรรม ก็ช่วยไม่ได้สินะ จำยอมต้องกลายเป็นนกที่ไม่อาจบินไปตามกระแสลมได้เหมือนตัวอื่นๆ แต่ 'เหนื่อยหน่อยนะ'

ภายใต้หน้าฉากของสังคมเมืองสวยหรูผู้คนใช้ชีวิตกันฉูดฉาด ดูมีแต่ผู้ดีชาติตระกูลสูงส่ง แต่อยู่ไปนานๆกลับรู้สึกว่า'เมืองแห่งนี้มันโครตชนบททางใจ'
ยิ่งนานไปๆรู้สึกว่าพลังชีวิตลดทอน
ยิ่งเวลาผ่านไปๆๆความเปลี่ยวเหงาก็กัดกร่อนหัวใจให้เหี่ยวเฉาได้จริงๆ

เบื้องหน้าสังคมสวยหรู
จัดพร๊อบเสื้อผ้าหน้าผมกันสุดกู่
'คน'ตัวประกอบในละครโรงใหญ่กำลังดิ้นรนใช้ชีวิตไป

'ฉัน'คือหนึ่งในนั้น

#แด่อีกวันที่รู้สึกเหนื่อย
#แด่อีกวันที่อยากร้องไห้
#แด่อีกวันที่ยังคงสู้ไหว

SHARE
Writer
Mon
คนเล่าเรื่อง
เธอ ผู้มีอิทธิพลต่อความสุข บอกเล่าเรื่องราวผ่านตัวอักษร

Comments

Visbom
4 years ago
ชีวิตที่ไม่ได้อยากเลือกแต่เมื่อไม่มีทางเลือกก็ต้องเลือกสิ่งที่เลือกได้



ชีวิตเมื่อไม่อาจปล่อยไปตามยถากรรม ก็ช่วยไม่ได้สินะ จำยอมต้องกลายเป็นนกที่ไม่อาจบินไปตามกระแสลมได้เหมือนตัวอื่นๆ แต่ 'เหนื่อยหน่อยนะ'  #ชอบมากๆเลยครับบบ 
Reply
Mon
4 years ago
ขอบคุณค่ะ~ดีใจที่ชอบ เพราะมันคือความรู้สึกจริงๆที่รับรู้และเผชิญหน้าอยู่ค่ะ^^