1st time in University .. ครั้งแรกมหาลัย
นี่เป็นไดอารี่เล็กๆ
ที่เป็นความในใจ และผมเอง ..อยากจะเก็บไว้
ที่มันจะมองกลับไปวันแรก
ที่รู้ว่าตัวเองจะได้มาเรียนที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้
ที่ๆ ผมฝันอยากจะเข้ามากที่สุดที่หนึ่งในชีวิต..
ร่ายยาวมาจนมาถึงวันนี้
วันที่สอบไฟนอล.. เสร็จแล้ว
วันที่บอกตัวเองอย่างห้าวหาญว่า ..
 กูจบเทอร์มหนึ่งแล้วโว้ยยยยยยยยยย!
มองย้อนกลับไปวันนั้น
วันแรกที่ผมแรกยื่นใบสมัคร
ไกลไป ..เอาใหม่

มองย้อนกลับไปวันนั้น..
วันที่รู้ว่าติดคณะเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยพระจอมเกล้าธนบุรี
วันที่ดีใจมากที่สุด วันหนึ่งในชีวิต
ทุกอย่างเป็นดั่งหวัง
แม่งติดตั้งแต่ตุลา - เปิดเทอร์มสิงหาโน่น
เอ้า! จ่ายค่าเทอร์มเรียบร้อย
ก็เสพสุขกับ ม.6 ให้จนพอใจ : )
พอเสพจนอิ่มใจ .
..จนที่บอกกับตัวเองว่า
โอ้ยย! อยากจะเรียนมหาลัยจะตายอยู่แล้ว
นั่นเอง..
เป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่นี้
ออกมาจากจุดเดิม
บ้านหลังเดิม โรงเรียนเดิม จังหวัดเดิมๆ

ออกมาบินเดี่ยว : ) ที่ที่เราเป็นจะได้เป็นตัวเราจริงๆไง.

.
.

พอมาถึงเดือนเมษา
ผมมาอยู่ กทม. รอแล้วซักพัก
ก็มีโอกาศไปฝึกงานที่ บ. แห่งหนึ่ง
ผมได้เรียนรู้อะไรหลาย ๆ อย่างเกี่ยวกับการทำงานบริษัท
ทั้งแสกนหน้าเข้างานเอย การรู้ว่างานสเกลที่ใหญ่ ๆ มันเป็นยังไงเอย
รู้ระบบงานเอกสาร เค้าทำงานร่วมกันยังไงในชีวิตจริง
ครับ..
ได้ประสบการณ์มากมายจากจุดนี้ครับ

การมาฝึกงานเป็นสิ่งที่คิดไว้ก่อนแล้วว่าจะมา กทม.
แต่สิ่งที่ไม่ได้แพลนไว้ก็เกิดขึ้นครับ
คือ การไป Backpack ที่สิงคโปร์กับพี่ๆ ที่ออฟฟิส
หื่มมมม!
และสุดท้ายมันก็ผ่านไปด้วยดี : )

ต่อมาก็ TUEWelcome ของมหาลัย
เป็นค่ายติวให้ว่าที่นักศึกษาบางมด
ที่จะมาปรับพื้นฐานกันทั้ง แคล ฟิสิกส์ อังกฤษ

แต่แล้ว ..
ไอทีไม่มีฟิสิกส์ แคลก็เรียนเทอร์มสอง อังกฤษก็มีทุนเดิมอยู่แล้ว
แต่ก็ยังหน้าด้านมา
ก็เพราะมาหาเพื่อนใหม่ไง
เพื่อนต่างคณะเกิน 70% ที่รู้จักกันก็เพราะค่ายนี้แหละ

เป็นค่ายยาว 14 วันรวดไม่มีเบรคเลย
มีกิจกรรมให้ทำบ่อยๆ 
ก็ดีนะ ..
ได้ประสบการณ์
ได้เพื่อนหน้าตาดีๆ
แถมได้ความรู้ประดับหัวด้วย

พอหมดค่ายปุ้บ
ก็ไปเที่ยวสิงคโปร์ตามที่บอกเอาไว้มะกี้น่ะ
แล้วพอกลับจากสิงคโปร์
ก็ชิ่งกลับบ้านที่ลำพูนต่อเลย ..
อยู่ได้ 3 วัน..
ก็ต้องกลับมา กทม. แล้ว
กลับมาเข้าค่ายต่อไงล่ะ

ต่อมา..
ถึงเวลาของค่ายแห่งปี Spider Camp : Charlie ล่ะครับ
เป็นค่ายทำเว็บสายถึก ข้อกำหนดคือจะให้เวลา 24 ชั่วโมงในการทำเว็บหนึ่งเว็บขึ้นมา
โดยที่ต้องจัดสรรเวลานอน เวลากิน เวลาทำงานเอง และทำเว็บให้มันเสร็จภายในหนึ่งวันนี้ให้ได้
เวลาคือ 9:00 -> 9:00 อีกวัน ... จะนอนเท่าไร เรื่องของมึงเลยย
จำได้ว่าผมนอนไปแค่ 1 ชั่วโมง..
ทั้งลำบาก ทั้งสนุก ทั้งได้รู้จักพี่ๆ เพื่อนๆอีกหลายคนเลย

สุดท้าย ทุกอย่างก็ออกมาดีหมด : )
จบค่ายก็ได้ Break Limit ตัวเองไปอีกขั้นน
และสุดท้าย..
ก็หมดเวลาแห่งความสุนทรีย์
ถึงเวลาของของจริงที่เป็นไฮไลท์สำคัญเลย 

.
.
.
ขอต้อนรับนักศึกษาใหม่ทุกท่าน เข้าสู่รั้ว มจธ.



- เทอร์ม 1 | 1st Semester -

เปิดเทอร์มวันแรกปุ้บ ผมตื่นเต้นมาก
หมดแล้วกับการเรียนอะไรที่ตัวเองไม่ชอบ
หมดแล้วกับวิชาภาษาไทย สังคม วิทยาศาสตร์
เขียนโปรแกรม คณิต อังกฤษ
โอ้ยยยยยย สวรรค์ชัดๆ
นี่แหละ ..ที่ของกรูคือที่นี่แหละ

เริ่มต้นเทอร์มมาอย่างสวยงาน
งานส่งครบ เรียนเข้าใจอย่างสุดซึ้ง
วิชาเรียนก็ไม่เยอะมาก เวลาว่างก็เยอะกว่ามัธยม

วิชาไหนง่ายสุด วิชาไหนยากสุด !?
Computer Programming I นี่เป็นวิชาที่ง่ายที่สุดแล้ว
และ Discrete Mathematic นี่ก็เป็นวิชาที่ยากที่สุดเช่นกัน !

และเมื่อเวลาว่างมันเยอะกว่ามัธยม
ผมก็ไปทำกิจกรรมซะส่วนใหญ่
จนบางทีมันก็ ..
มาล้ำเส้นการเรียนของผมบ้างแล้ว
.. ถ้าแบ่งเวลาไม่ได้
ก็จะคุมตัวเองไม่ได้ .. 

.. พอพูดถึงกิจกรรม
มี Event กิจกรรมที่เป็นชอทใหญ่ๆ อยู่
ก็คือ เชียร์หลีดเดอร์กีฬาเฟรชชี่เกมส์
ที่ผมลองจะเข้าไปเสี่ยงดูกับมัน

แล้วระหว่างการซ้อมหลีด
ก็มี Event การเรียนชอทใหญ่ ๆ เหมือนกัน
ก็คือ สอบมิดเทอร์ม ...

ซึ่งพี่ ๆ เค้าก็หยุดซ้อม ให้ไปอ่านหนังสือก่อนสอบหนึ่งอาทิตย์น่ะแหละ
ก็ใช้เวลานั้นไปดึกความรู้ที่ตัวเองพลาดมา เนื่องจากไปซ้อม
กลับมา.. ได้บ้าง
ต้องบอกก่อนว่า แม่งไม่ได้จริงจังกับมิดเทอร์มมากมายเลย
ส่วนคะแนนเป็นยังไงน่ะหรอ เหะๆ
ปะ! ข้ามครับบ...

พอหลังสอบมิดเทอร์ม ผมก็ถวายเวลาแทบทั้งหมดให้กับการไปซ้อมหลีด
โห่! มันเป็นช่วงเวลาแห่งความมันส์เลยครับ
ถ้าใครเป็นหลีดมหาลัย ช่วงใกล้แข่งนี่พีคมาก ๆ 
7 วันอันตรายก่อนแข่ง .. ตู้มมมม // ไม่ได้นอน
6 ..
5 ..
4 ..
3 2 ..1 และแล้ว กีฬาเฟรชชี่เกมส์ก็มา 
// สามวันสุดท้ายนอนรวมกันไม่ถึง 10 ชั่วโมงเลย
// แต่แล้วมันก็ออกมาดี : )
// ก็เป็นที่มาของ Story เรื่องแรกของผมใน Storylog ครับ : )

กิจกรรมมันก็ดีครับ.. แต่ต้องแยกให้ออก
ว่าคุณมาอยู่ตรงนี้ทำไม คุณมาเรียนหรือเปล่า?
อะไรควรมาก่อนหลัง
.. โตแล้ว คิดเองได้นะครับ
เป็นคำพูดของอาจารย์ท่านหนึ่ง
อาจจะไม่เป้ะมาก
แต่ก็จุกไปตามๆ กัน.. :\
.
.
.. ช่างงง !

พอจบการแข่งกีฬาเฟรชชี่เกมส์
ผ่านไปอาทิตย์หนึ่งปุ้บ
ก็ไปเที่ยว Paris ต่อเลยยย (ฮา)

พอดีที่บ้านได้ทัวร์ไป Paris ฟรี 1 ที่มาจาก AIS
ไม่มีใครกล้าไปคนเดียว (ถึงจะไปกับทัวร์น่ะนะ..)
ผมเลยได้ไปแบบงงๆ

ก็ได้เจอในสิ่งที่ไม่เคยเจอ
ก็เห็นในสิ่งที่ไฝ่ฝันว่าซักวันจะต้องได้เห็น

เมืองที่มีระเบียบสวยงาม
ฝังเมืองที่อลังการมากๆ
วัฒนธรรมที่แปลกใหม่ ผู้คนที่แปลกตา
และแม่งหนาววว ได้ทั้งวี่ทั้งวัน

พี่ๆ น้าๆ ที่ร่วมทริปด้วยกันก็..
ระดับร้อยล้านบวกๆ ทุกคนเลย

แนวคิดที่ไม่เคยพบเจอที่ไหนมาก่อน
หรือแนวคิดที่เราได้รู้จักมาก่อน แล้วไม่เคยแน่ใจ
ก็ได้แน่ใจเพราะน้าๆ พี่ๆ เหล่านี้แหละครับ
// ต้องขอขอบคุณทุกคนที่ทำให้ทริปปารีสครั้งแรกของผม เป็นประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืมครับ..

ขอจบไปด้วยข้ออ้างในการไปเที่ยวของผม แฮ่

Life is a journey .
: )


.
.
พอกลับจากปารีส
ก็ตามเก็บงานค้างและการบ้าน
ทุกๆ อย่างวุ่นวายมากก
ทั้งการเรียนเอย กิจกรรมที่กำลังจะมาถึงเอย
และที่พีคที่สุด

.. สอบไฟนอลไง แม่งจะหมดเทอร์มแล้วเว้ย ..



ก็ระหว่างที่สอบไฟนอล
ก็คิดมาตลอด ทั้งดีใจปนกังวล
ว่าเรามาถึงจุดนี้แล้วเหรอ?
นี่มันผ่านมาไวขนาดนี้เลยเหรอ?

นอนลงบนเตียง
แล้วมองย้อนกลับไปวันแรกที่รู้ว่าจะได้เรียนที่นี่
ตอนนั้นแม่งไม่ได้คิดอะไรเลย แค่ดีใจเฉยๆ

ทำไมความเครียด
ทำไมความกังวลตอนนั้น มันเทียบไม่ได้กับตอนนี้เลยวะ
มันทำให้ผมเขียน Story ก่อนหน้านี้ไป
เพื่อระบายมันออกมา ..

จนวันนี้วันสุดท้าย
วันสุดท้ายของการสอบไฟนอล!

มันถึงจุดสุดท้ายของเทอร์มหนึ่งแล้วว่ะ
ทั้งหมดทั้งมวลที่ผ่านมา
มันสอนอะไรให้เราบ้าง?
ทั้งหมดวางแผนไว้ และไม่ได้วางแผนไว้ล่วงหน้า
ได้ให้อะไรกับเราไว้บ้าง?
ทุกอย่างถาโถมเข้ามา แล้วให้เราได้แก้ปัญหามันไป
มันกำลังสอนเราอยู่หรือเปล่า?

ทุกครั้งที่ได้เจอกันอะไรๆ ก็ตาม
มันมีทั้งดี ร้าย โศกเศร้า เสียใจ สนุก ..
และทุกครั้งมันมีความสุขปนอยู่เสมอๆ
...
คอยเก็บความสุขของแต่ละช่วง ทีละนิดๆ
...
มันสอน.. ให้ผมรู้ว่าปลายทางนั้น
มันไม่ได้สำคัญน้อยไปกว่าระหว่างทางที่เดินเลย

ที่เล่ามาอาจจะยาวมากๆ .. แต่มันก็เป็นไดอารี่เล็กๆ ที่ผมอยากเก็บไว้ในใจ
ความทรงจำตลอดเทอร์มหนึ่ง เทอร์มแรกในมหาลัย ในชีวิตที่ผ่านไปตลอดหนึ่งปีกว่าๆ

จนสุดท้าย ข้อคิดที่ผมได้จากประสบการณ์ที่ผ่านมาหนึ่งปี ข้อหนึ่งที่สำคัญที่สุด
ชีวิตไม่จำเป็นต้องมีแบบแผน ทำร่างไว้เสมอไปหรอก
ปล่อยให้เวลามันพาไปบ้างก็ได้

.
.
หลังจากนี้ขอเสพสุขกับปิดเทอร์มเล็กๆ
ออกไปใช้ชีวิต ออกไปทำตามฝัน
แล้วเจอกันใหม่

.
.
.
- เทอร์มสอง | 2nd Semester -


SHARE
Writer
firstziiz
a little front-end boy : )
อยากเล่าอะไรก็เล่า อยากเขียนอะไรก็เขียน .. แค่มีความสุขก็พอแล้วว : )

Comments

Mediary
3 years ago
เขียนยาวมากกกก แต่ อ่านจบเลยนะ อิอิ
Reply
firstziiz
3 years ago
ดีใจมีคนอ่านจบด้วยยยยยย :3 ขอบคุณห้ะ
ikeangggg
3 years ago
เจ๋งๆพี่เฟิร์สๆๆ เดะจะตามไปเป็นรุ่นน้องไอทีนะคริคริ
Reply
neeziix
11 months ago
ชอบมากๆเลย เรียนเทคโนโลยีสารสนเทศเหมือนกัน แล้วก็ อยากเป็นหลีดด้วย >_< จะติดตามเทอม2 นะค่ะ 
Reply