Get Lucky : ความโชคดีมีมากกว่าหนึ่ง
เมื่อสองวันก่อน เราได้ลงไปช่วยถ่ายงานรับปริญญาให้เพื่อนสนิท
ที่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 
ทั้งที่ถ้าถามว่าเรา ถ่ายรูปเก่งมั้ย
ก็ไม่นะ 
ถ่ายได้งูๆ ปลาๆ มาก 
สปีดชัตเตอร์คืออะไรเพิ่งจะมารู้ก่อนวันถ่ายสองวันเอง
กล้องก็ไม่มี ก็ต้องใช้กล้องของบัณฑิตนี่ละ
ปรับอะไรก็ไม่เป็นเลย 
นึกแล้วก็สงสารเพื่อนบัญฑิตนะที่มาฝากความหวังไว้กับเรา

แต่ทั้งหมดมันเริ่มจากคำสัญญาที่เคยพูดกันไว้เล่นๆก่อนจะเรียนจบกัน
ด้วยเพื่อนที่เรียนอยู่ใต้ กับเราที่เรียนอยู่เหนือ ได้มาเจอกันในช่วงปิดเทอม

"เดียวพอถึงงานรับปริญญากู มึงมาถ่ายงานกูให้หน่อยนะ เดียวพอถึงงานมึงเดียวกูขึ้นไปถ่ายให้ที่เชียงใหม่"

"เห้ย มึงไม่ต้องขึ้นมางานกูก็ได้นะมันไกล กูเข้าใจ กูไม่ได้อะไร"
 
"กูไปเพราะอยากไปเหอะ ไม่ได้ไปเพราะมึง"

"โอเค แล้วแต่มึงละกัน ว่าแต่แน่ใจนะ จะให้กูถ่ายให้นะ กูเล่นกล้องไม่เป็นนะเว้ย"

"เอ่อนะ"

จากบทสนทนาในวันนั้น 
ก็เลยกลายมาเป็นความทรงจำที่คิดแล้วก็ทำให้มีความสุขไม่น้อย
ภาพของคนที่เล่นกล้องไม่เป็นเลย 
แต่ทำท่าทางราวกับเป็นมือโปร 
พอลับตาคนก็ต้องให้เพื่อนบัณฑิตเจ้าของกล้อง
มาค่อยเซ็ตกล้องให้อยู่ตลอดงาน

"มึงไม่ต้องคิดมาก กดถ่ายไปอย่างเดียวพอ เดียวกล้องกูปรับให้เอง"
นี่คือสิ่งที่เพื่อนบัณฑิตบอกกับเราตลอดงาน
เมื่อไหรก็ตามที่เราบอกว่าเราถ่ายไม่สวยนะมึง 

วันนั้นทั้งวัน มีคนมาขอถ่ายกับเพื่อนเยอะมาก
ทั้งๆที่อากาศก็ร้อนอบอ้าว 
แถมยังต้องเดินไปเดินมาตลอดเวลา
แต่ก็ไม่มีท่าทีที่เพื่อนบัณฑิตจะหมดแรงเลย
รอยยิ้มค่อยๆกว้างขึ้นตามจำนวนคนที่มาแสดงความยินดี
อากาศที่ว่าร้อน แต่พอมาเจอรอยยิ้มที่ส่งให้กัน
มันทำให้อากาศร้อนกลายเป็นเรื่องเล็กไปเลย
มีหลายครั้งที่เราเผลอยิ้มตามไปด้วย กับภาพที่เห็นตรงหน้า
คงจะเป็นความสุขที่ส่งต่อๆกันมาละมั้ง

หลังจากจบงานไป
เรามานั่งคิดๆดูระหว่างนั่งรถกลับบ้าน
ช่วงเวลาแค่สามชั่วโมงกว่าๆ
แต่เหมือนกับเราได้ตกตะกอนอะไรบ้างอย่างจากการมาถ่ายครั้งนี้
ว่า ความโชคดีมันก็มีหลายรูปแบบเนอะ
การได้มีเพื่อนที่ดี 
ก็ถือเป็นความโชคดีอย่างนึง
ก็จริงอยู่ในด้านความรัก เราอาจจะไม่ได้โชคดีอย่างนั้น
แต่เรื่องที่เราได้เจอเพื่อนที่ดี 
เรามั่นใจว่าเราเป็นคนที่โชคดีมากๆคนนึงเลยละ
แถมเรายังมีพี่น้องๆที่รักเรา
มีพ่อแม่ที่เข้าใจเรา
แค่นี้ยังถือว่าเราโชคดีไม่พออีกหรอ

บางครั้งเราก็ต้องถอยออกมาหน่อย
เพื่อให้เห็นว่าภาพรวมมันเป็นยังไง
ถึงแม้มันจะดูคละๆปนๆกันไป
แต่สุดท้ายพอมาดูรวมๆแล้ว มันก็คงจะมีแค่ดีกับไม่ดีละมั้ง
ซึ่งของเราเอง คงพูดได้เต็มปากว่าโชคยังดีอยู่ไม่น้อยเลยละ
ไม่ได้แย่อย่างที่คิด 

โอเค เรื่องหัวใจอาจจะพังไม่เป็นท่า
แต่เรื่องดีๆอื่นๆ เราก็มีเยอะแยะนี่หวา
ชีวิตมันไม่ได้มีด้านเดียวซะหน่อย

ปล.ที่จริง เราจะมาช่วยถ่ายแค่วันซ้อมใหญ่ กะว่าตอนเย็นจะนั่งรถกลับบ้าน
แต่ไปๆมาๆ ฝนตกหนัก จนสุดท้าย ไปไหนไม่ได้ และก็ตกรถในที่สุด
ท้ายที่สุดเลยต้องไปขอนอนกับเพื่อนบัณฑิต 
แถมต้องออกไปหาซื้อเสื้อผ้ามาใส่สำหรับพรุ่งนี้ด้วย
เพราะเรามาตัวเปล่าเลย กลายเป็นเรื่องวุ่นวายไปหมด
เราเลยได้อยู่ถ่ายให้ในวันจริงต่ออีกวัน 
จนส่งตัวบัณฑิตเข้าหอประชุม 
ถึงจะได้กลับบ้าน
โดยรวมก็ถือเป็นโชคดีละมั้ง...ที่ตกรถ





SHARE

Comments

July_Moon
4 years ago
เห็นเพื่อนรับปริญญาอยากไปทุกที แต่ทดลองงานลางานลำบาก ดีที่เพื่อนเข้าใจ (มั้ง?) 555 ;) อย่างน้อยเพื่อนดี ก็ดีไปอีกแบบนะ
Reply
Micky306
4 years ago
ไปแล้วมันให้ความรู้สึกเหมือนได้รียูเนียนกับเพื่อนๆดีนะครับ 55
July_Moon
4 years ago
อย่าพูดให้อิจฉาสิ ทุกวันนี้ส่องเฟสเพื่อนรับปริญญาน้ำลายยืดละ เอ๊ย! คิดถึงเพื่อน 555 ;) มีโอกาสอยากไปบ้าง
imonkey7
4 years ago
น่าสนุกจุง
Reply
Micky306
4 years ago
สนุกจริงๆนะพี่ เหมือนได้กลับไปเจอบรรยายกาศ ม.ปลายเบาๆ
imonkey7
4 years ago
ม ปลายคือสวรรค์ของวัยรุ่นเนอะ เฮ้อ....
#15ปีมาแบ้ว
Micky306
4 years ago
อายุเป็นเพียงตัวเลขนะพี่ 5555