15: 'ใครสักคน' ที่พร้อมจะอยู่ 'คนเดียว' ไปด้วยกัน

...คุณเคยลองถามตัวเองมั้ยว่าคุณมี ความสุข รึเปล่ากับการ อยู่คนเดียว ?
--------------------------------------------------------------------------
มันไม่แปลกหรอกหากคุณจะคิดว่าการอยู่คนเดียวนั้นเป็นเรื่องปกติ
เพราะ มนุษย์ ทุกคนนั้นต่างก็เคย ผ่านเรื่องราวการอยู่คนเดียวกันมาแล้วทั้งนั้น
เราเกิดมาตัวคนเดียว ไปไหนคนเดียว ทำอะไรคนเดียวมาตั้งเยอะ
แล้วทำไมจะอยู่คนเดียวไม่ได้...ก็แค่การใช้ชีวิตคนเดียวง่ายจะตาย

ถ้าคุณกำลังจะคิดแบบนั้น...คุณเก็บมันเอาไว้ก่อน แล้วมาฟังเรื่องราวที่ฉันกำลังจะเล่าต่อจากนี้ มันอาจจะทำให้คุณ "เปลี่ยนความคิด' ไปบ้างก็ได้ :)...ฉันก็เคยคิดแบบนั้นนะ...
ก่อนที่จะมารู้จักกับป้าคนหนึ่งแกชื่อว่า ป้านก 
คนขายหมูปิ้งหน้าหอที่ฉันพักอยู่ ใกล้ๆกับมหาลัย
ป้านก แกเป็นคนยิ้มเก่ง ขยันและเข้ากับคนอื่นได้ง่าย
เลยมีคนเข้ามาอุดหนุนป้าแกทุกวัน บางวันคนต่อคิวกันยาวเหยียด
เพื่อแย่งกันจีบข้าวเหนียวหมูปิ้งป้าแก และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น
ที่มักจะมาเข้าแถวต่อคิวซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้งแกทุกเช้า....

...ที่มาทุกวันนี่ไม่ได้พิศวาส หรือติดใจรสชาติหมูแกหรอกนะ
เพราะรสชาติมันก็เหมือนหมูปิ้งเสียบไม้ย่างไฟธรรมดา
 ไม่ได้มีอะไรมากมายไปกว่านั้น 
แต่ที่ทำให้ฉันต้องยอมแหกขี้ตาตื่นแต่เช้าเพื่อมาต่อคิวซื้อ...นั่นก็คือ
.................................ความสงสัย.......................................

ใช่ อ่านไม่ผิดหรอก ไม่ต้อง งง ไอ้เจ้าความสงสัยในเรื่องบางเรื่องนี่แหระตัวดีเลย
ที่ทำให้ฉันยอมตื่นตั้งแต่ 7 โมงเช้า เพื่อมารอป้าแกตั้งร้าน 
รวมไปถึงช่วยป้าแกปิ้งหมูบ้าง อุดหนุนป้าแกบ้าง ชวนแกคุยบ้างอะไรเทือกๆนั้น
จนป้าแกเริ่มสนิท และเริ่มทักทายฉันก่อนทุกครั้งที่ป้าแกเจอหน้า 

อาจจะดูหน้าเกลียดไปบ้างที่ทำอะไรบางอย่างเพราะหวังผลประโยชน์
แต่ก็ใช่ว่าเราจะเป็นฝ่ายได้คนเดียวซะหน่อย
ป้าแกก็ได้...ได้เงินของฉันทุกวันเต็มๆ
แต่ใครจะไปสนล่ะ เงินไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
ยอมเสียเงิน ยี่สิบสามสิบทุกเช้า เพื่อแรกกับมิตรภาพเล็กๆของป้าคนหนึ่ง
และที่สำคัญได้รู้ในเรื่องที่เราอยากรู้ด้วย คุ้มจะตาย บางทีเราก็ต้องมีผลประโยชน์
แอบแฝงกันบ้างถึงจะเป็นบนความรู้สึกของคนอื่นก็ตาม
แต่ถ้าทั้งสองฝ่ายเป็นฝ่ายได้เหมือนกัน มันก็ Win Win นะ ไม่ได้เรียกว่าน่าเกลียดซักหน่อย
เค้าเรียกกันว่า ธุรกิจ.......................................ต่างหาก

...ส่วนไอ้สิ่งที่ฉันสงสัยก็คือ... 
ทำไมป้าแกถึงมาขายคนเดียวทุกวันลูกหลานแกไปไหนหมด
ทำไมแกถึงยิ้มตลอดเวลาป้าแกไม่มีเรื่องทุกข์ใจบ้างเลยหรอ 
ทำไมถึงไม่ไปทำอาชีพอื่นทั้งๆที่ป้าแกก็แก่มากแล้วหรือไม่ก็อยู่เฉยๆให้ลูกหลานเลี้ยงดู
ทำไม...ทำไม...ทำไม
ยิ่งนานวันเข้าก็ยิ่งสงสัย ไอ้เราจะถามป้าแกไปตั้งแต่แรกมันก็จะดูน่าเกลียด
มันเป็นเรื่องส่วนตัวใช่ว่าใครเค้าจะยอมบอกกันง่ายๆ
ก็เลยต้องหัวหมอบ้าง เพื่อให้ได้สิ่งที่เราต้องการแม้จะต้องแลกกับอะไรบางอย่างก็ตาม

และฉันก็ได้รู้คำตอบจากสิ่งที่ฉันสงสัย ใช้เวลานานเกือบเดือนกว่าจะรู้แต่ก็คุ้มนะ
เพราะคำตอบที่ป้าแกบอกมาทำให้ฉันได้แง่คิดหลายๆอย่างเลยจากเรื่องนี้

ป้าแกบอกว่าที่มาคนเดียวทุกวันเพราะ 
'ป้าไม่มีลูกหลาน
ถ้าป้าไม่ดิ้นรนทำอะไรสักอย่าง
ป้าก็จะอดตาย
ถึงมันจะเหนื่อยแต่มันก็ไม่เหงานะ
ได้มาคุยกับพวกเด็กๆที่มาซื้อทุกวัน
มันก็สนุกดี 
บางทีการไม่มีคู่มันก็ไม่ได้แย่อะไรมาก
แต่มันก็ไม่ได้มีความสุขหรอก
ตอนสาวๆ
ป้าก็เคยคิดว่ามันก็ดีไม่ต้องงอน ไม่ต้องง้อใคร 
อยู่คนเดียวสบายใจดี
แต่พอนานวันเข้า
แก่ตัวลงความเหงามันมาเยือนตั้งแต่เมื่อไหร่ป้าก้ไม่รู้ 
รู้ตัวอีกที
ป้าก็สนิทกับมันแล้วอยากจะมีคนอยู่ข้างๆ
ในวันที่เหนื่อยหรือท้อก็ไม่ทันซะแล้ว ส่วนไอ้อาชีพอื่นอะมันก็มีนะ
แต่ป้าชอบพูดชอบคุยกับคนอื่น
มันทำให้ป้ามีความสุขกว่า
แล้ววันนี้จะอุดหนุนป้ากี่ไม้ดีล่ะไอ้หนู' 
ป้าแกบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้กับฉัน 
ป้าแกยังคงเหมือนเดิมใจดีเหมือนเดิม
นิสัยดีเหมือนเดิม ถึงบทส่งท้ายของป้าแกจะยังคงมีผลประโยชน์ตบท้ายบ้างก็ตาม...

ชีวิตก็แบบนี้แหละมั้งกว่าที่เราจะรู้ว่าของบางสิ่งนั้นสำคัญแค่ไหน
อาจจะเป็นตอนที่เราไม่เหลืออะไรแล้วก็ได้...

และคุณล่ะเหงามั้ย กับการต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียวทั้งในแบบที่เต็มใจและไม่เต็มใจ
แบบที่เต็มใจก็คือ...
ตั้งใจที่จะอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตอยู่แล้ว ไม่ได้คิดว่าจะมีใครเข้ามาใช้ชีวิตหรือแชร์ความรู้สึกในแต่ละวันไปด้วยกันเพราะเชื่อว่า ตัวคนเดียวก็สามารถมีความสุขกับทุกวันได้ไม่จำเป็นต้องมีคนมาคอยแชร์...แต่เวลาที่คุณท้อคุณมีความสุขจริงหรอ คุณไม่เคยต้องการใครสักคนที่คอยรับฟังคุณในวันที่คุณรู้สึกโดดเดี่ยวบ้างเลยหรอ ?

แบบไม่เต็มใจก็คือ...
เป็นพวกเคยมีความรักแต่พอมาวันหนึ่งความรักมันมาถึงจุดอิ่มตัวก็เลยต้องจำใจแยกทางกันไม่ก็ต้องจากกันเพราะความจำเป็น เลยต้องกลับมาใช้ชีวิตคนเดียวอีกครั้งทั้งที่ใจจะอยากหรือไม่อยากก็ตาม...ซึ่งแน่นอนส่วนมากไม่มีความสุขหรอก แต่บางส่วนอาจจะมีความสุขก็ได้ แต่จะมากน้อยแค่ไหนแล้วแต่บุคคล

...แต่ไม่ว่าจะแบบไหนก็ตาม คุณมั่นใจแค่ไหนว่าตัวคุณเองมีความสุข มั่นใจแค่ไหนว่าพอแก่ตัวไปคุณจะยังมีความสุขอยู่....คุณจะได้รู้ว่าการอยู่คนเดียวมันมีความสุขมั้ยก็ต่อเมื่อคุณได้ลองอยู่คนเดียวแล้วเท่านั้น....

แต่สำหรับฉัน...ฉันคิดว่า มันคงไม่มีความสุขเท่าไรแต่มันก็คงไม่ได้แย่อะไรมาก ก็แค่ต้องใช้ชีวิตคนเดียวไปก่อน จนกว่าจะเจอคนที่พร้อมจะอยู่ คนเดียว ไปด้วยกัน :)

.............กอดตัวเองไปก่อน................

# The story of my life ‪#‎JIRA‬
FB: https://www.facebook.com/fangz.jirawan 
ชื่อเฟส JI RA




SHARE
Written in this book
LOVE STORY
เพราะความรักไม่เคยเลือกเวลาเกิด
Writer
JIRA_365
Writer
นักเล่าเรื่องเศร้าแง่มุมด้านลบของชีวิต :) ถ้าไม่มีใครอยู่ข้างๆคุณ งานเขียนของฉันจะคอยอยู่ข้างๆคุณเอง The story of my life #JIRA ฝากเพจด้วยนะคะ https://www.facebook.com/JIRA365/

Comments

wibowbow
4 years ago
จนกว่าจะเจอคนที่พร้อม  :)
Reply
JIRA_365
4 years ago
เดะก้อเจอค่าเค้ากำลังเดินทางอยุ :)

eisymbol
4 years ago
เราชอบการอยู่คนเดียว อาจเพราะเราค่อนข้างแปลกคน และน่าเบื่อ เลยแอบตระหนักด้วยตัวเอง ว่า คนอื่นคงเข้าใจเราได้ยาก บางที การอยู่คนเดียวก็ดีมากแล้ว แต่ถ้าเจอคนที่อยากอยู่คนเดียว ไปด้วยกันยันแก่ อาจดีกว่า ;)
Reply
JIRA_365
4 years ago
เราจะรู้ว่าการอยุคนเดียวไปด้วยกันจะดีมั้ยก้อต่อเมื่อเราได้เจอกับตัวเองแล้วเท่านั้นค่ะ เดะก้อเจอค่ะเค้าเดินทางอยุตอนนี้ก้ออยุคนเดียวแบบมีความสุขไปก่อนเนอะ :)
LumiAil2
4 years ago
ขอกอดตัวเองไปด้วยคน :)
Reply
JIRA_365
4 years ago
กอดไปด้วยกันค่ะ
konlungklong
4 years ago
ต้องมีสักวัน ต้องมีสักวัน...^^"
Reply
JIRA_365
4 years ago
ขอให้เจอคนที่พร้อมจะอยุคนเดียวไปด้วยกันไวๆนะคะ :)
justnew
3 years ago
อนาคตอาจจะต้องไปขายหมูปิ้งแบบป้า 555
Reply
JIRA_365
2 years ago
555 ถ้าขายจริงขอหมูสักไม้ ตอบตอนนี้ยังทันมั้ย