อิสระในการจองจำ
ความรู้สึกที่เข้ามาในหลายๆ วันที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นช่วงสัปดาห์ไหนก็ตาม หลายครั้งเหมือนกับว่ามันยังหมุนวนอยู่ในพื้นที่ของความคิดของตนเองอยู่ มันกลายเป็นเหมือนดังน้ำวนอยู่ในอ่าง หรือถ้าจะมองให้ชัด เราเองอาจจะเป็นเหมือนกับนกที่ไม่ได้ถูกล่ามหรืออะไร ยังพอจะบินไปได้ในพื้นที่ของตนอยู่ แต่นอกจากนั้นก็ไม่อาจไปได้จากการถูกขังไว้ในกรงอย่างนั้น

ชีวิตที่ดูเหมือนว่าเป็นอิสระแต่แท้จริงแล้วมันยังคงอยู่ในกรอบแบบนี้ เห็นได้อยู่ทั่วไป และเชื่อว่าเป็นอะไรที่เป็นปกติในสังคม คือจะทำอะไรก็ได้ตามใจก็จริง แต่สุดท้ายแล้วยังไงก็หนีไม่พ้นว่าก็ต้องตระหนักว่าอยู่ใต้กรอบหรือกรงที่ยังกำหนดว่าเราทำอะไรได้บ้างนั่นแหละ การปกครองเป็นแบบนี้ ชีวิตเป็นแบบนี้ หลายอย่างที่เห็นอยู่เป็นแบบนี้ หลายคนคงเข้าใจพอๆ กับที่หลายคนอาจจะไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องเป็นในแบบที่เป็นอยู่... ทำไมมันไม่เป็นแบบอื่นบ้าง หากว่าอยากจะบินออกไปให้สุดขอบฟ้าหรือผืนแผ่นดินบ้าง... ก็นะ ก็นะ...

หลายครั้งที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับสภาพที่ยังไม่อาจจะสลัดความรู้สึกนึกคิดที่หลุดออกนอกกรอบไปมากมาย จนกระทั่งสติเข้าที่แล้ว มันจึงได้คิดว่าแท้จริงแล้วบางอย่างก็ไม่ได้เป็นอิสระเสมอไป มันมีสิ่งที่สามารถควบคุมการเคลื่อนไหวของเราได้ตลอดทั้งเรื่องของการกระทำและความรู้สึกนึกคิด และนั่นคงเป็นหนึ่งในสิ่งที่ทำให้เราคิดอะไรออกมาบางอย่างได้... คงไม่ผิดนักที่จะเอ่ยออกมาในที่ตรงนี้... 


บางทีเราอาจจะอยู่ในการควบคุมอยู่ตลอดก็ได้
แค่เพียงว่ามันเป็นความลวงว่าเราอยู่อย่างอิสระ
ทั้งหมดเป็นแค่ความฝันและลวงหลอกว่าเรากำลังบิน
ทั้งที่แท้จริงแล้วเราอาจจะแค่นอนและฝันว่าบินอยู่ ก็แค่นั้น 


ห้วงความคิดของเรากับสภาพที่ยังคิดไปมาไม่หยุดทำให้เราต้องการที่จะมองชีวิตว่ามันเป็นอย่างไร แท้จริงมันเป็นอย่างไรกันแน่ หรือว่าอาจจะต้องยอมรับสภาพนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหมดสิ้นซึ่งความฝัน ความจริง และความลวงของตัวเอง มันคงเป็นความรู้สึกที่ไม่อาจจะอธิบาย และยังคงทิ้งคำถามมากมายไว้ให้ตอบว่าแท้จริงแล้วเรากำลังปล่อยให้ชีวิตเป็นอิสระปลอมๆ หรือกำลังบังคับตัวเองให้ใช้ชีวิตอย่างอิสระในกรงกันละนั่น

นั่นสินะ... นั่นสินะ... เรากำลังบินอยู่ในกรงหรือกำลังคิดว่าบินอยู่หรือเปล่า... ไม่รู้เลย...
SHARE
Writer
Narin
Casual Writer
Artist / Writer in Casual Life | All fields about Art / Entertainment / Recreation คนที่เดินบนเส้นทางด้วยหัววิทย์แต่ใจศิลป์ สิ่งที่เห็นคือแรงบันดาลให้เกิดเรื่องมากมาย เมื่อการเดินไปกับศิลปะและความบันเทิงดูเป็นเรื่องน่าสนใจ

Comments