เหมือนครั้งแรก
ภาพเขาติดค้างอยู่ที่นัยน์ตา ภาพผู้ชายที่หันมามองหน้าเรา
หลังจากที่เราพยายามสะกิดที่หลัง
หลังจากที่เราพยายามเดินทางมาหา
หลังจากที่เรารอมาสองอาทิตย์กว่า

สายตาที่มองกลับมามันคุ้มค่ามากที่รอ แม้ว่าท้ายที่สุด เราจะกลับไปรอในตำแหน่งเดิม อย่างในวันนี้ เป็นเรื่องจริงที่เราพยายามสลัดตาคู่นั้นที่จ้องมาที่เราออกไปให้ไกล แต่ขณะเดียวกันต้องยอมรับว่าสายตาคู่นั้นแทบเป็นสิ่งเดียวที่ประคองให้เราไม่เสียศูนย์ 

เราห่างกันเพื่อมาเจอกัน และเราเจอกันเพื่อจะห่างกันอีกครั้ง 
วนเวียนไปแบบนี้ แต่ขอให้ท้ายที่สุดเราห่างกันเพื่อมาเจอกันและไม่จากกันไปไหนอีกแล้ว

น่าจะเป็นเพียงประโยคบอกเล่า ที่บอกเรา มากกว่าประโยคขอหรือประโยคคำสั่ง

กำลังจะก้าวข้ามผ่านเดือนที่ 9 ไป อย่างเฉื่อยชา

คำถามสุดท้ายที่อยากค้างไว้คือ ทำไมสายตาถึงยังเหมือนวันที่เราพูดคุยกันวันแรก
สายตาที่ทำให้เราเป็นใบ้ และไร้เหตุผล
SHARE
Written in this book
5 ปี การเดิมพันครั้งสุดท้าย
เดิมพันเวลากับความสัมพันธ์
Writer
Luna
writer
follow my relationship

Comments