(นักสร้าง)กำแพงความรู้สึก

ทำไมเราต้องสร้างกำแพงขึ้นมา เพื่อมาปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองด้วย
ในเมื่อใครๆ ก็ต่างต้องการจะทำลายกำแพงความรู้สึกของตนเอง ให้พังทลายลงไป

 
ลองมาย้อนนึกดูกับตัวเอง ก็พบว่า ทุกวันนี้กำแพงความรู้สึกของเรานั้น
สูงลิ่บเฉียดท้องฟ้าเสียแล้วกระมั้ง  ทำไมมันถึงสูงมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำไมมันถึงแข็งแรงราวกับเหล็กได้แบบนี้
ไม่มีท่าทีว่าจะลดให้ต่ำลงมา ไม่มีท่าทีว่าจะอ่อนราวกับวุ้นที่นุ่มนิ่ม 
ตรงกันข้าม มันทั้งแข็งแรง และสูง ตั้งตระหง่านอยู่กลางใจของเรา 
 
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ ? 
ทำไมกำแพงถึงแข็งแรงและสูงขึ้นเรื่อยๆ
โดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุดความแข็งแรง และความสูงนี้ได้เลย...

ความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นมาทีละนิดๆ มันเพิ่มขึ้นไปอย่างช้าๆ
ทีละน้อยๆ จนค่อยๆ ล้นทะลักออกมา
แต่แล้ว ความรู้สึกเหล่านี้ก็ค่อยๆ ลดลงมา เรื่อยๆ จนแทบไม่เหลือความรู้สึกนั้นอีกเลย ... 

เหมือนกับว่าความรู้สึกที่เคยเกิดขึ้นมันกำลังจะหายไป ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นเลย
จากความรู้สึกที่เคยสดใส แบ่งบาน มีความสุข ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ
ความรู้สึกเหล่านี้ กำลังจะหายไป...
แต่เป็นความรู้สึกที่ด้านชา เฉยเมย เข้ามาแทนที่โดยที่เราไม่รู้ตัว  

 
เป็นเพราะอะไร... ทำไม ถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ?

อาจเป็นเพราะความรู้สึกของเราได้รับ การกระทำ ที่มากจนเกินไป
มันจึงทำให้ ความรู้สึก ของเรา ตายด้านอยู่แบบนี้
           อะไรใดๆ ที่ล้วนเกิดขึ้นมาแล้วทำให้เราผิดหวัง เสียใจ ช้ำใจ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า                        เกิดเป็นความเคยชินในจิตใจ กำแพงก็จะเริ่มก่อตัวทีละน้อยๆ                        เริ่มจาก หนึ่งชั้น ไปเป็น สองชั้น สามชั้นไปเรื่อยๆ ยิ่งรู้สึกมากเท่าไหร่                       ระยะเวลาในการสร้างกำแพงก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ
มันเกิดขึ้นอย่าง ซ้ำไปซ้ำมา คอยตอกย้ำ ความรู้สึก ของเราให้ดิ่งลงไปมากขึ้นเรื่อยๆ 
ความรู้สึก ของเรานี้เอง ที่เป็นตัวสร้างกำแพงให้แก่เราอยู่ตลอดเวลา...
 
จนตัวเราเองอาจได้ขึ้นชื่อว่าเป็น นักสร้างกำแพงที่เก่งที่สุดก็เป็นได้ 

ความสามารถในการสร้างกำแพงของแต่ละคนไม่เท่ากัน
บางคนอาจขึ้นชื่อว่าเป็นนักสร้างกำแพงมือฉมัง
บางคนอาจขึ้นชื่อว่าเป็นนักสร้างกำแพงระดับอ่อนหัด
หรือกำลังจะพึ่งเริ่มต้นเป็นนักสร้างกำเเพง
หรือตรงกันข้าม บางคนอาจจะไม่มีการสร้างกำแพงเกิดขึ้นเลย

ทำไมกำแพงจึงถูกสร้างขึ้นมา ?
กำแพงถูกสร้างขึ้นมา เพียงเพราะต้องการจะปิดกั้นความรู้สึกของเราแค่นั้นจริงๆ หรือ ?

เปล่าเลย...กำแพงไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปิดกั้นความรู้สึกของเราเพียงอย่างเดียว
แต่กำแพงถูกสร้างขึ้นมาเพื่อซ่อน ความเจ็บปวด ความเสียใจ ความผิดหวัง ความกลัว
ภายใต้กำแพงอันมโหราฬที่เราสร้างขึ้นมานี้
ล้วนเต็มไปด้วยสิ่งที่เราไม่อยากให้ใครได้เห็น
มันคือสิ่งที่เราซ่อน และปิดบังมันเอาไว้ ม่มีใครรู้ มีแต่ตัวเราเองที่รู้... 

เมื่อกำแพงเกิดขึ้น มันเปรียบเสมือน ความรู้สึกของเราได้หายไป ไร้ซึ่งความรู้สึก
อะไรใดๆ ก็ตามที่เกิดขึ้นมา มันเหมือนกับว่าเรากำลัง ชิน กับเรื่องที่เกิดขึ้น 
อาจเป็นเพราะกำแพงที่หนาสูงใหญ่มโหราฬของเรานี้เอง ที่ทำให้เราเป็นแบบนี้

หลายคนอาจจะมองว่าเป็นข้อดีในแง่ที่ว่า...
      
'' ก็ดีนะ...จะได้ไม่รู้สึกอะไรกับใคร ''
แต่การที่เราไม่รู้สึกนี่ มันดีกับเราจริงๆ แล้วหรอ ?
หรือมันเป็นเพียง ข้ออ้างให้กับตัวเราเอง เท่านั้น

แล้วกำแพงที่ดีควรจะเป็นอย่างไร ?
                   กำแพงอย่าสูงมากนักเลย ยึดเดินทางสายกลางเสียดีกว่า                                  แล้วก็อย่าต่ำเตี้ยจนติดดิน มันเหมือนกับว่าเราไม่มีภูมิคุ้มกัน                          จงเป็นกำแพงที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลางจิตใจ ไม่สูง และไม่ต่ำจนเกินไป                        เพราะตัวเราเองเนี่ยแหละ ที่เหนื่อย เหนื่อยกับการสร้างกำแพง                หรือไม่ก็ เหนื่อยกับการที่ไม่มีกำแพงเป็นของตัวเอง 
อ่านมาจนถึงตรงนี้คงจะพอรู้แล้วใช่ไหมว่า... 
กำแพงนั้น ดีกับเรามากแค่ไหน
ถ้าเราสร้างมันให้ถูกต้อง และระมัดระวังกับการสร้างกำแพงของเราให้ดีๆ 
เราก็จะพบว่า กำแพงที่แข็งแรงระดับกลาง นั้นเป็นตัวเลือก
ที่เหมาะสมที่สุดแล้ว... สำหรับ นักสร้างกำแพงทุกคน ทั้งมือใหม่และก็มือเก่า

เอาใจช่วย นักสร้างกำแพง ทุกคน :)




 




SHARE
Writer
Higapom
Higapom
อย่ากลัวที่จะเขียน แต่จงกลัวที่จะไม่ได้เขียน

Comments

Darkblue
2 years ago
กำแพงทุกคนมีประตูนะ ทั้งเราหรือคนอื่นจะเปิดเข้าหรือออกก็ได้ มีหลายครั้งที่เราตัดสินใจเปิดแล้วก้าวออกไป แต่ก็มักจะโดนผลักให้กลับไปอยู่หลังกำแพงนั้นเสมอไป 
Reply
chAsperR
2 years ago
บางครั้งกำแพงที่เราสร้างก็ทำให้เราเจ็บตัว
Reply
Rapmonstic
1 year ago
สร้างไว้สูงและหนามากเลยค่ะ ชอบบทความ 
Reply
Raphiphan
10 months ago
ฉันคนนึงที่สร้างกำแพงไว้ปิดกั้นตัวเอง ไม่พูดไม่จา ไม่พบปะกับใครๆ ชอบอยู่คนเดียว เก็บตัว อยู่แต่ในห้อง ไม่อยากรู้จักกับใคร มีคนพยามเข้าหาแต่..  คงได้แค่พยายามแหละ เพราะตัวฉันเองแทบจะไม่อยากรับรู้เรื่องราวใดๆ ทั้งนั้น คือมองไปทางไหนก็มืดสนิทเหมือนโลกทั้งใบมีแค่ฉันคนเดียวเลยค่ะ 😷😢
#เรื่องของฉันหนักกว่าเรียงความก็คงต้องเป็นนิยายเลยละมั้ง#

Reply
Werkcorner
7 months ago
ในบางครั้งกำแพงนั้นก็ถูกสร้างมาโดยไม่รุ้ตัว กำแพงที่ถูกกระทำโดยตนเองและผู้อื่น กำแพงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง ความ บอบช้ำ ทางจิตใจ หากแต่ต้องการปกปิดเอาไว้ไม่ต้องการให้ผู้ใดรับรุ้ ไม่ต้องการเผชิญความจริงที่ทำให้ตนนั้นต้องเจ็บปวดกว่าที่เจอแต่หากยิ่งนานวันเข้า ก็จะหาทางออกจากกำแพงไม่เจอ และหลงลืมว่าตัวตนก่อนสร้างกำแพงขึ้นมาเปนเช่นไร. 
Reply