แต่สุดท้ายการตัดสินใจครั้งนี้ก็ไม่ใช่การตัดสินใจที่ผิด
ในระหว่างที่เพื่อนๆเดินไปเล่นน้ำที่อีกฝากของ Sylvan Lake ฉันก็เดินเท้าเปล่าไปบนพื้นคอนกรีตร้อนๆในช่วงซัมเมอร์ เพื่อไปร้านขายของที่ระลึกเพียงหวังว่าจะมีอะไรเย็นๆดื่มเพื่อดับกระหายแล้วตามเพื่อนไปทีหลัง

ที่ต้องเดินเท้าเปล่าก็เพราะเหตุผลง่ายๆคือรองเท้าพังและคิดว่าการเดินเท้าเปล่าคงจะง่ายและสะดวกสบายกว่าการที่ต้องเดินด้วยรองเท้าที่พื้นไม่เท่ากัน ผะแหงะผะเผงะไปอย่างทุลักทุเล แต่สุดท้ายการตัดสินใจครั้งนี้ก็ไม่ใช่การตัดสินใจที่ผิดซะทีเดียว

ตอนที่เดินออกมาจากร้าน ในใจคิดว่า ไหนๆก็มา Sylvan Lake ครั้งที่สองแล้ว ไม่อยากไปทางเดิม อยากไปอีกทางนึงที่ยังไม่เคยไปเพื่อข้ามไปอีกฟากของทะเลสาบ การตัดสินใจครั้งนี้ง่ายดาย รวดเร็ว และน่าสนใจกว่าครั้งไหนๆ ในมือถือน้ำส้มกับน้ำชาเย็นๆเพื่อเอาไปฝากเพื่อนๆที่คงจะเล่นน้ำจนเหนื่อย ด้วยความหวังว่าจะได้เห็นอะไรใหม่ๆ

ทางที่กำลังจะเดินไป ไกลกว่าที่คิดมาก โรยไว้ด้วยกรวด หิน และ อะไรเล็กๆที่ทิ่มแทงเท้าตลอดเวลาที่เดิน บนถนนกรวดนั้นก็ร้อนเพราะแสงแดดเสี้ยมสอนให้มันเกรี๊ยวกราด ทำให้ทั้งเจ็บทั้งร้อนที่เท้าทั้งสองข้าง เลยต้องพยายามเดินตามเงาจากต้นไม้ที่ตกลงพื้นและพุ่มหญ้าข้างๆทางเพียงเพื่อหวังให้การเดินครั้งนี้มันง่ายขึ้นและเจ็บปวดน้อยลง แต่ก็ได้แค่แป๊ปเดียว

ในใจรู้แล้วว่าฉันกำลังเดินอ้อมไปยังจุดหมายเพียงหวังว่าจะได้เห็นมุมมองใหม่ๆ แต่ฉันกลับได้พบว่า ความเจ็บปวดที่เท้าและความอดทนสอนฉันให้รู้จักการตัดสินใจให้ดีขึ้นได้ยังไง

ฉันเดินต่อไปตรงที่ๆฉันคิดว่ามันเป็นสะพานข้ามทะเลสาบเพื่อไปถึงที่หมายได้ง่ายๆ แต่แท้จริงแล้วมันไม่ใช่ ฉันต้องเดินลงเขาไปและเดินขึ้นเขาไปใหม่และไต่เขาถึงไปอีกเพื่อข้ามอุปสรรคสุดท้ายพวกนี้ไปด้วยเท้าเปล่า มันลำบากมาก กำลังใจเหลือน้อย เจ็บก็เจ็บ แต่ก็เดินมาได้ด้วยความหวังที่จะไปถึงและแค่ได้นั่งพักเฉยๆระหว่างที่เพื่อนเล่นน้ำไป

ระหว่างทางฉันเตรียมคำพูดเพื่ออธิบายผู้คนที่สวนทางว่าทำไมฉันถึงหลงลืมรองเท้าของฉันเอาไว้แล้วออกเดินทางด้วยเท้าเปล่าที่แสนเบาะบาง มันร้อน มันปักเท้า มันเหนื่อย มันล้า แต่ฉันก็ยังเดินต่อไป ไปตามทาง ตามเป้าหมายที่ฉันมี ปลอบใจตัวเองไปเร่ือยๆ ช่วงเวลานั้นกลายเป็นช่วงเวลาที่น่าจดจำของชีวิตไปได้เพราะการตัดสินใจที่ผิดพลาด

พอฉันไปถึงที่หมาย ฉันดีใจมาก หมดสักทีความเจ็บปวดรวดร้าว พอเจอเพื่อนพอเอาน้ำให้เพื่อนดื่ม แล้วก็นอนพักนั่งคิดถึงเรื่องราวที่เพิ่งได้ผ่านมา แล้วฉันก็พบว่า ฉันไม่ได้ตัดสินใจผิดเลย ได้เรียนรู้อะไรมากมาย ได้รู้จักความเจ็บปวด ได้รู้จักอดทน ได้เห็นตัวเองพยายามแก้ปัญหา ได้เห็นตัวเองคิดหาทางออก ตอนฉันเล่าให้เพื่อนฟัง ฉันเล่าได้อย่างภาคภูมิใจว่าฉันผ่านมันมาได้ยังไง

นี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันรู้สึกว่า ฉันเคยมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบายมากเกินไป ฉันเคยใช้รองเท้าเพื่อทำให้ฉันเดินไปไหนได้อย่างสะดวกสะบาย ฉันเคยพยายามเลือกแต่หนทางที่จะทำให้ไปถึงได้เร็วที่สุดเพื่อความสุขแบบฉาบฉวย มันสิ้นคิดนะ เดินเท้าเปล่าในระยะทางไกลๆทั้งต้องขึ้นเขาลงเขา ระยะทางสองสามไมล์โดยที่ไม่ได้เตรียมตัวให้พร้อม แต่ความสิ้นคิดมันก็สอนอะไรให้คนสิ้นคิดได้เติบโตขึ้น

ครั้งหน้าถ้าอยากเห็นมุมมองอะไรใหม่ๆอีก ก็คงต้องพกรองเท้าไปเที่ยวหลายๆคู่ คู่ไหนพังก็ยังมีอีกคู่ไว้ใช้งาน แบบนี้ก็คงจะเดินตามหามุมมองใหม่ๆในการใช้ชีวิตได้ปลอดภัยมากขึ้น

*รูปถ่ายที่ Sylvan Lake, Custer City, SD, USA
SHARE

Comments

plawithme
4 years ago
การตัดสินใจอาจมาพร้อมความเจ็บปวด 😣😣
Reply
plawithme
4 years ago
การตัดสินใจอาจมาพร้อมความเจ็บปวด 😣😣
Reply
iamphoenix
4 years ago
จริง