ทริปนี้เริ่มการเดินทางด้วยเลย์สีเหลือง 3 ห่อ....
ทริปนี้เริ่มการเดินทางด้วยเลย์สีเหลืองขนาดใหญ่ 3 ห่อ
....และเถ้าแก่น้อยห่อใหญ่ 1ถุง การ์เร็ตป๊อปคอร์นคาราเมล คอร์นพัฟ ป๊อกกี้ และคุ้กกี้โอรีโอ้ชาเขียวจากญี่ปุ่น
.
ผู้ร่วมเดินทางในครั้งนี้มีด้วยกัน 3 คน เราสามคนจบมัธยมจากคนละโรงเรียน แต่มารู้จักและสนิทกันช่วงเรียนมหาวิทยาลัย ส่วนสาเหตุที่ทำให้สนิทกันก็เพราะเรื่อง -กิน-
.
เราสามคนมักจะใช้เวลาว่างที่มีไปกับการตระเวนกินนู้นนี่ด้วยกันเสมอ จำนวนสมาชิก3คนในกลุ่ม อาจจะฟังดูน้อยนะ แต่เชื่อเหอะว่าปริมาตรความจุของกระเพาะเราสามคนนั้นนี่มันทีมนักซูโม่ย่อมๆนี่เอง บุฟเฟ่ต์ร้านไหนที่เราไปบุกคืนนั้นเจ้าของอาจจะนอนฝันร้าย ร้านไหนที่เราไปเยือนเด็กเสิร์ฟต้องหวาดผวาเมื่อมาเก็บโต๊ะ การกินของพวกเรานั้นจัดว่าเป็นการกระจายรายได้ให้กับชุมชนอย่างมหาศาล อย่างในตอนมหาลัย แม้เราจะสั่งก๋วยเตี๋ยวต้มยำจากร้านอาเจ็ก เราก็จะไม่ลืมร้านป้ายำไก่ทอด ไหนจะกุ๋ยช่ายทอดกรอบๆจากร้าน4 น้ำปั่นเย็นชื่นใจร้านปุ๊ซี่ เรามักจะสั่งอาหารจานกลางจำนวนอลังการมาทานด้วยกันเสมอ หมดนี่เราทำเพื่อชุมชน เราอุดหนุนทุกร้านอย่างทั่วถึง จะไม่มีการกินจานเดียวแล้วอิ่ม จะไม่มีการกระจุกรายได้อยู่ร้านใดร้านนึง นี่คือพันธกิจที่เรามีต่อประเทศชาติ
.
ฉันรับเพื่อนสองคนขึ้นรถมาได้ไม่นาน ใช้เวลาแค่ไฟแดงเดียว (120วินาที)เลย์ห่อแรกก็หมด
.
จุดหมายแรกของพวกเราในวันนี้คือร้านเกษร แถวคลองโคน เชื่อว่าทุกคนต้องเคยเห็นรูปไข่ปูอูมกระดองนั่นจากเพจwongnai ระยะทางกว่าร้อยกิโลไม่ใช่อุปสรรค เรามากันด้วยใจที่สามัคคีและพื้นที่กระเพาะอันว่างเปล่า(?)  เลย์หมดได้ไม่นาน เราก็โวยวายกันว่าหิวข้าวววทั้งๆที่แต่ละคนกินข้าวเช้ากันมาแล้ว ก่อนจะแวะแมคโดนัลค์ที่สาขาPorto Chino
.
อาหารเรียกน้ำย่อยของเราในวันนี้คือชุดแมคนัคเกตและฟรายส์จัมโบ้ เป็นการวอร์มเล็กเล็กเฟรนซ์ฟรายส์แมคนี่มันอร่อยที่สุดก็ตอนจกกินด้วยกันนั่นแหละ เค็มๆ มัน ๆ ยิ่งถ้าดึงได้ชิ้นยาวๆเหี่ยวๆนะ จะรู้สึกว่าชนะมาก เราเดินทางกันต่อเคี้ยวเฟรนซ์ฟรายส์กันตุ้ยๆและดูดกาแฟเย็นที่สั่งมาอีกคนละแก้ว เพราะว่ากลัวจะง่วง..... ใช่ กลุ่มเรามักจะแก้ปัญหาด้วยการกิน ง่วงก็ต้องหาอะไรกิน หิวก็ต้องหาอะไรกิน เศร้าก็ต้องเยียวยาด้วยการกิน ดีใจอยากฉลองก็ต้องกิน ว่างเกินไปไม่มีอะไรทำก็ต้องหาอะไรกิน งานเยอะก็ต้องหาอะไรกินให้สมองแล่น กินของคาวเสร็จต้องตบด้วยของหวาน กินของหวานเสร็จบางทีเลี่ยนก็ต้องหาอะไรกินแก้เลี่ยนไปอีก แม้แต่อิ่มเกินไปก็ยังคงต้องแก้ปัญหาด้วยการกินอีโน เป็นวงจรที่น่ารักไขมันอุดตันในเส้นเลือดไม่จบไม่สิ้น
.
.
เรามาถึงร้านเกษรประมาณ11โมง ทั้งคนทั้งรถก็แน่นเต็มร้านแล้ว โชคดีที่เราไม่ต้องรอคิว นั่งรอไม่นานเด็กเสิร์ฟก็มารับเมนู วันนี้เราสั่ง กระพงทอดน้ำปลาตัวเบิ้ม ปูไข่นึ่ง หมึกแดดเดียว ฮ่อยจ้อปู และแกงส้มกุ้งสดใบชะคราม อาหารอร่อยทุกอย่างแต่ที่ประทับใจคือปูไข่ โอ้โหคุณเอ๋ยย มันจะมีอะไรฟินไปกว่าไข่ปูมันเยิ้มคลุกข้าวร้อนๆ ราดด้วยน้ำปลาพริก เราสามคนสบตากันทำหน้าฟินตีความได้ว่า “อ่าสส์...นี่แหละชีวิต”
.
แน่นอนนี่มันเพิ่งเริ่มต้น เพิ่งจะเที่ยงเท่านั้นเอง
วันนั้นเราไปต่อของหวาน มื้อเย็น และมื้อเย๊นนนนนเย็น กันที่หัวหิน เป็นอีกวันที่เราใช้เวลาด้วยกันอย่างคุ้มค่า กระเพาะเบิกบานได้ทำงานอย่างเต็มที่
SHARE

Comments