You need to say it and you say it loud.
อาจจะต้องเจ็บมากขึ้นอีกสักนิด

แต่มันคือความจริงที่ต้องยอมรับ
บอกรักให้ดังกว่าเสียงใจที่แตกสลาย 
 เราว่าทุกๆคนก็คงเคยมีประสบการณ์หน้าชากันมาทั้งนั้น
แต่อาจจะมีสาเหตุแตกต่างกันไป
บางคน หน้าชาเพราะ ทำผิด 
บางคน หน้าชาเพราะ อาย
บางคน หน้าชาเพราะ ความรัก

วันนี้เราพึ่งได้เจอประสบการณ์หน้าชามา
การต้องกลับมาเจอเค้าอีกครั้งเพราะมีเหตุจำเป็น
ทำให้เราต้องเตรียมตัวเตรียมใจอย่างมาก
เพราะเราคงกะไว้แล้วว่าครั้งนี้คงจะได้เจอกันเป็นครั้งสุดท้ายละ
หรือก็คงจนกว่าเราจะทำใจได้จริงๆ

เราพิมประโยคที่ยังค้างคาใจเอาไว้มากมาย
ใส่ลงในมือถือ กะว่าเมื่อไหรที่ตื่นเต้น
คงจะได้หยิบออกมาอ่าน

และแล้วช่วงเวลาแห่งความอึดอัดก็มาถึง
เราสั่งขนม ส่วนเธอก็ก้มหน้าก้มตากดมือถือ
เราก็ได้แต่จ้องมองเธอจากอีกฝั่งนึงของโต๊ะ
โต๊ะสำหรับสองที่
แต่ทำไม เราถึงได้รู้สึกว่าระหว่างเรากับเค้าอยู่ห่างกันคนละฝากเลยก็ไม่รู้
ไม่ได้ห่างกันที่กายหรอกนะ แต่เหมือนกับว่าใจเค้าไม่ได้อยู่กับเราแล้ว

ช่วงเวลาสั้นๆแต่กลับดูนานหลายสิบนาที
เหมือนจมน้ำแต่ขึ้นมาหายใจไม่ได้
มันอึดอัดมากเลยนะ

จนสุดท้าย คำถามเบสิคก็เริ่มหลุดมาจากปากของเรา
วันนี้เป็นไงบ้าง ?
ทำงานเป็นไงบ้าง ?
สบายดีใช่มั้ย ?

อือ ก็ดีนะ



.......



ขนมมา ความเงียบก็มาตาม
ความเงียบกลืนกินทุกอย่าง
แม้กระทั่งความคิดที่อยากจะบอก
ความคิดที่ไม่อยากเก็บไว้กับตัวอีกแล้ว
มันถูกกลืนหายไปกับความเงียบ
อาการปากชาหน้าชาก็เริ่มมา

จะพูดออกไปดีมั้ย
เราควรจะพูดจริงๆใช่มั้ย
ต้องพูดออกไปดิก็เตรียมมาแล้วนิ 
ถ้าไม่พูดตอนนี้จะไม่มีโอกาสเจอกันแล้วนะ

ความคิดตีดังในหัวไปหมด
ไม่ว่าจะออกมาดีหรือร้าย
แต่สุดท้าย เราก็ต้องเลือกที่จะพูดมันออกไป

ขนมที่เป็นจุดสนใจก็หมดพอดี

เรามีไรอยากจะบอก 
เราว่ายังไงก็ต้องพูดมันออกมา
เรายังรู้สึกดีอยู่นะ แต่เธอไม่ต้องคิดมากนะ
มันเป็นความรู้สึกดีที่เคยมี
มันแค่ยังหลงเหลืออยู่อ่ะ
เดียวมันก็หมดลง 
พอหมดแล้ว มันคงจะหมดจริงๆแหละ
อีกเดียวเราก็โอเคขึ้น แค่ตอนนี้ยัง
ขอเวลาเราหน่อยนะ :)

ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
ทั้งๆที่ร้านก็คนแน่นร้าน
แต่หูอือไปหมด พูดออกไปจนได้
ถึงจะไม่ได้ยินประโยคที่เธอตอบกลับมา
แต่เราก็โอเคละ

เราได้พูดออกไปหมดละ
เราไม่ได้พูดเพื่อเธอ
การพูดครั้งนี้ เราพูดเพื่อตัวเราเอง
เราจะได้ไม่ต้องมีไรค้างคาใจอีกละ
เราจะได้เดินต่อได้จริงๆซะที
ไม่ต้องค่อยหลอกตัวเองอีกละว่ายังมีหวัง

ภาพเบลอๆในบางครั้งมันก็สวยงาม
แต่เมื่อไหรที่ภาพมันชัดเจน
เราก็อาจจะเห็นอะไรได้ชัดขึ้น
อาจจะต้องเจ็บมากขึ้นอีกสักนิด
แต่มันคือความจริงที่ต้องยอมรับ
เพราะถึงยังไงสุดท้ายมันก็จบ

รู้สึกชาทั่วใบหน้า ยังไม่ค่อยรู้สึกอะไรมากนัก

พอหายชา สติกลับคืนมา ก็คงเจ็บแหละ

แต่มันก็จบวะ





SHARE

Comments

July_Moon
4 years ago
ความรู้สึกชาๆ ที่สักวันจะจางหาย คุณกล้าหาญมากจริงๆ ค่ะ ที่พูดอะไรออกไปอย่างใจตัวเอง เราเสียอีกทำไม่ได้จริงๆ ;)
Reply
July_Moon
4 years ago
สบาย ๆ ทำแล้วดีก็คือดีค่ะ 5555 งงไหมเนี่ย :)
Micky306
4 years ago
เข้าใจๆ ล้มแล้วต้องลุกให้ไวแล้วรีบเดินต่อ ชีวิตเรายังมีอีกหลายด้านเนอะ
July_Moon
4 years ago
จริงค่ะ เข้มแข็งไว้ค่ะ เรายังต้องเผชิญหน้ากับอะไรอีกเยอะเลย :)
imonkey7
4 years ago
คงเหมือนถอนฟันน้ำนมมั้งครับ
เริ่มจากขา....แล้วก็เจ็บ.....แต่เมื่อจบก็รอการเริ่มใหม่....ไม่นานฟันแท้ก็ขึ้น^^
Reply
Micky306
4 years ago
รอให้ฟันแท้ขึ้นเร็วๆ เหมือนกันนะครับ ถึงตอนนั้นได้ คงมีความสุขไม่น้อย
wibowbow
4 years ago
ฮึบ เย้
Reply
Micky306
4 years ago
เรายังไหว เรายังโอเคค ฮึบ