บทกวีของดวงตา
ในมุมมองของดวงตา

เจ้าชื่อ บทกวี ใช่ไหม?
ฉันเห็นนะ ว่าเจ้ากำลังมองฉันอยู่
เจ้าเฝ้าดู จดจ้องมาที่ดวงตาฉัน
จะสังเกตหรือเปล่าว่าสิ่งนี้กำลังเศร้า
ขณะส่ายส่องเจ้าทุก ๆ ตัวอักษร
คงอ่านดวงตาฉันออกใช่ไหมว่ามันซาบซึ้งเพียงใด

เจ้ากวีบทนี้...
ครั้งแล้ว ครั้งเล่า เจ้าเฝ้าดูฉันซ้ำ ๆ
ขอร้องเถิด ได้โปรดอย่ามองขึ้นมา
เจ้าบทกวีเอ๋ย
เดี๋ยวน้ำจากดวงตาคู่นี้ อาจร่วงหล่น
ทำให้บางอักขระของเจ้า เลือนจางได้...

ฉันจะหลับตาละนะ
โปรดระวังน้ำตาของฉันไว้ให้ดีเจ้าบทกวี

------------------------

ในมุมมองของบทกวี

ฉันถูกสาปให้เป็น บทกวี แห่งความเศร้า
ที่ถูกกลั่นกรองเป็นเส้นสาย
เป็นลายอักขระ
จากหมึกปากกา จากกระดาษสีหม่น
จากการเคลื่อนไหวของปลายนิ้ว
จากก้อนหัวใจขาดวิ่นของใครคนหนึ่ง

หน้าที่ของฉันคือทำให้ใคร ๆ ร้องไห้อย่างนั้นหรือ?
โปรดอย่าอ่านด้วยสายตาแบบนั้น
แม้ฉันจะเป็นบทกวีแห่งความเศร้า
อาจทำเธอเศร้า
แต่ใครเล่าจะใกล้ชิดกับความเจ็บกว่ากัน?
ระหว่างเธอผู้อ่าน กับฉันผู้เป็นสิ่งที่เธออ่าน
หน่วยแห่งความเศร้า คือผลผลิตจากฉัน
ขณะที่เธอแค่สัมผัสอักขระ ด้วยสายตาเท่านั้น

ฉันคงขอร้องเธอไม่ให้อ่านไม่ได้
ถ้าเช่นนั้น...
จงร้องไห้ออกมาเถิด
หากน้ำตาที่หยดลงมา
จะทำให้อักษรทั้งหมดของฉันถูกลบเลือน

ทำให้ฉันจางหายไปเสีย
ยังดีกว่าทนอยู่กับแววตาคู่นี้ของเธอ
SHARE
Written in this book
ในมุมมองบุคคลที่ 0
ณ เรื่องเดียวกัน ณ ขณะหนึ่ง มีมุมมองของเธอ ฉัน และสรรพสิ่งทั้งหลาย ร่วมตีความเหตุการณ์แห่งรัก ในแบบฉบับของใคร...ก็ของใคร จุดเริ่มต้น จุดจบใหม่ ๆ จึงปนเป
Writer
Octory
เพ้อเจ้อ(ร์)
สมจ๊อดเอง

Comments

imonkey7
4 years ago
^^ ลึกซึ้งครับ
Reply
Octory
4 years ago
ขอบคุณครับ ^^
JIRA_365
4 years ago
คมคายมากเลยค่ะ เขียนดีนะคะ
Reply
Octory
4 years ago
ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ ที่จริงมีอีกเยอะเลย แต่ไม่กล้าโพสต์ เพราะกลัวว่าจะไปดันเรื่องของคนอื่น หากผิดพลาดอย่างไรขอคำแนะนำด้วยครับผม มือใหม่มาก ๆ
JIRA_365
4 years ago
งานเขียนถ้ามันออกมาจากความรู้สึกก้อเขียนไปเถอะค่ะมันไม่เปนอะไรหรอก ถ้ามันทำให้มีความสุขแวลาเขียนก็เขียนเลยค่ะ มือไหม่เหมือนกันจ้า55 
Octory
4 years ago
ขอบคุณครับผม >___<