สิ่งที่เรียกว่าครั้งแรก
ความเป็นครั้งแรกช่างน่ากลัวนัก.
ความรู้สึกที่ได้ทดลองอะไรครั้งแรกทั้งปั่นป่วนเเละยุ่งเหยิง
เรายังรู้อะไรน้อยไป จึงรับมือกับมันไม่ได้
แต่ถ้าไม่มีครั้งแรก ก็คงไม่ได้เรียนรู้ 

ในความเป็นครั้งแรกนั้น เราได้ออกมาจากขีดจำกัดและกรอบของตัวเอง
ออกมาจาก save zone และเผชิญหน้ากับความไม่รู้

เราพบเจอสถานการณ์ในโลกนี้น้อยเกินไป จึงไม่เข้าใจ
เรารู้จักผู้คนน้อยเกินไป จึงยากที่จะควบคุมอารมณ์ตัวเอง
ทั้งที่เกลียดความเสี่ยงขนาดนั้น แต่ในใจลึก ๆ 'เราโหยหา'
เพราะมันทำให้ร่างกายเกิดความรู้สึกและอารมณ์แบบใหม่

และเราก็เกลียดตัวเอง หลังจากที่เพิ่งเผชิญกับ 'ครั้งแรก' 
เพราะเราต้องกลับมานั่งจัดการอารมณ์ของตัวเองอย่างหนัก
อะดรีนาลีนที่เคยหลั่งออกมาในเวลาที่เราตื่นเต้นกับความท้าทายแบบใหม่ ทำให้เราเสพติด
มันยากจริง ๆ ที่จะลืมไป.. 

เราไม่มีทางลืมหรอก..คิดว่านะ
ต้องปรับความคิด และอยู่กับมันให้ได้อย่างพอดีล่ะมั้ง

เรายังรู้อะไรน้อยเกินไป ด้วยคำพูดนั้น บางทีก็ทำให้รู้สึกเกลียดและรำคาญตัวเอง
แต่คงไม่มีใครหรอก ที่จะรู้ทุก ๆ อย่าง 'ทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มต้น'

จงขอบคุณมันเสียเถอะ


SHARE

Comments

imonkey7
4 years ago
ครั้งแรก....เดี๋วก็มีครั้งสองครับ
สบายๆ
Reply
pwthqxxz_
4 years ago
ฮ่าๆๆๆ ก็จริงค่ะ พอครั้งสองคงไม่น่ากลัวละ @imonkey