เหตุผลที่ฉัน 'ไม่มีแฟน'
ชายวัยกลางคน นั่งเล่นอยู่บริเวณสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง...
'สวนแห่งความรัก' คือชื่อที่ประชาชนรู้จักกันดี..
เป็นสวนที่สวยงาม เต็มไปด้วยสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ มีมุมน่ารักๆหลอกล่อให้หนุ่มสาว
วัยรุ่นทั้งหลาย มาใช้เวลาด้วยกัน จู๋จี๋ พลอดรัก และพัฒนาความสัมพันธ์

ชายหนุ่มยืนมองหนุ่มสาวหลายคู่ อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข
บ้างกอดกัน หอมแก้ม ให้ของขวัญ 
"ช่างเป็นภาพที่สวยงาม" ชายหนุ่มคิดในใจ

"กี่ปีแล้วนะ ที่ฉันไม่มีแฟน"
อยู่ดีๆความคิดก็เข้ามาทักทายแบบตั้งตัวไม่ทัน
ภาพของหนุ่มสาวรุ่นใหม่ทำเอาใจของคนวัยกลางคนรู็สึกหวิวๆแปลกๆ
 
ฉันหน้าตาไม่ดี? เซ็กส์เสื่อม? ไม่มีเสน่ห์? หรือรักใครไม่เป็น? รึป่าวนะ?
เอามือถือออกมา เปิดกล้องหน้า ดูหน้าตาตัวเอง ฉีกยิ้มหล่อๆหนึ่งที 
พร้อมกับได้คำตอบอย่างทันควัน 

ป่าวเลย... ฉันก็หน้าตาดีนี่นา...
ไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะ จริงๆ

ตำแหน่งการงานก็มีพร้อม ชีวิตก็อยู่ตัว นอกจากยังมีคอนโดหรูใจกลางเมืองแล้ว
ยังมีรถเบนซ์ขับเพื่ออวดสถานะทางสังคมให้ผู้คนอิจฉาเล่นอีกต่างหาก..

'เซกส์เสื่อม? ไม่มีเสน่ห์หรอ?'
นึกพลันก็นั่งนับจำนวนแฟนที่เขาเคยควงมา
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก..
นับไปเรื่อยๆก็รู้ตัวว่านิ้วมือไม่พอ
จะให้นิ้วเท้าขยับนับบ้างก็คงไม่ใช่เรื่อง 
'เท้า มีไว้เดิน' นึกพลันก็ได้คำตอบในใจ

หรือว่า 'ฉันรักใครไม่เป็น?'
พลางนึกถึงน้ำตาสุดท้ายตอนเขาบอกเลิกแฟนคนล่าสุด
ความรู้สึกสงสาร เศร้า และการลาจาก เป็นอะไรที่ลืมไม่ลงจริงๆ
หน้าของแฟนคนนั้น เขายังจำได้ดี

ใช่ว่าเขาจะลืมช่วงเวลาที่ดีที่เคยมีด้วยกันไปสนิท
การเที่ยวทะเลสองต่อสอง แชมเปญรสหวานกับพระจันทร์เต็มดวง
รอยยิ้มและรอยจูบที่ดูดดื่ม ยังฝังลึกในใจ

หรือเขาทนไม่ได้ ที่จำต้องจากลา 
หรือเขารู้ ว่าไม่ว่าจะรักใครเท่าไหร่ ก็ต้องเสียคนรักไปอยู่ดี
ไม่ตายจาก ก็พรากจาก..
เพราะอย่างงี้ใช่ไหม 'ฉันจึงไม่มีแฟน'
ในห้วงภวังค์ตอนที่เขาเป็นเด็กหนุ่ม
ตอนที่เรียนรู้การจีบคนเป็นครั้งแรก
เขาเคยให้คนคนนึงเต็มร้อย แต่แล้วเธอก็จากไป ด้วยเหตุผลไม่น่าเข้าใจ

พอเริ่มเติบใหญ่ เขาเริ่มเรียนรู้นิยามความรักบนความสมดุล
เริ่มเรียนรู้ที่จะให้และรับเท่าๆกัน แต่แล้วเธอก็จากไป ด้วยเหตุผลไม่น่าเข้าใจ

คนแล้วคนเล่า ที่เปลี่ยนนิยามความรักไปเรื่อยๆ
จากความสดใส เป็นความโศกเศร้า
จากความผูกพันธ์ เป็นการจากลา

รู้ตัวอีกที ก็กลายเป็นคนโสดที่มีความสุขเสียแล้ว
เราไม่มีความจำเป็นต้องเอาตัวเราไปใส่ใคร หรือเอาใครมาใส่ใจเรา
เราหายใจ และมีชีวิตอยู่ เพียงเพื่อเข้าใจตัวเอง และมีความสุขไปตามอัตภาพ
'แฟน' อาจไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป 
ถ้าเรารู้จักเติมเต็มตัวเองจากข้างใน และเข้าใจตัวเองอย่างแท้จริง
เพียงเสี้ยววินาที
เขาได้ยินเสียงหญิงสาวกล่าวทักทาย..

ใบหน้าที่เขาไม่คุ้นเคย กลิ่นที่หอมชวนสงสัย
ใครกันนะ ที่เป็นเจ้าของเสียงไพเราะเสียงนี้

"สวัสดีค่ะ เห็นคุณนั่งคนเดียวอยู่นาน เลยมานั่งเป็นเพื่อนค่ะ"

ชายหนุ่มตะลึงในความสวยงาม และคุ้นเคยราวกับรู้จักเธอมาก่อน
กล่าวออกไปอย่างประหม่า "สวัสดีครับ ผมชื่อ..."

..

บทสนทนาดำเนินไปอย่างลื่นไหล
เมื่อคนสองคนที่เต็มเต็มทั้งคู่ ได้มีโอกาสมาเจอกัน

บางที การตามหาคำตอบของการไม่มีแฟน อาจเป็นเรื่องไม่จำเป็นก็ได้
เข้าใจตัวเอง เข้าใจชีวิต เข้าใจวิถีที่โลกดำเนินไป
เมื่อถึงเวลา อะไรอะไร จะลงตัว และหาคำตอบของตัวมันเอง จนเจอ
SHARE
Writer
Moommong
writer photographer
Facebook: moommongpage / มุมมอง เว็บไซต์ระบายปัญหาแห่งแรกของไทย : www.moom-mong.com มีปัญหาชีวิตอยากระบาย มาระบายได้เลยครับ ทุกคนในมุมมองพร้อมเข้าใจคุณ ชีวิตมีเรื่องราวมากมาย หมื่นแสนปัญหา ร้อยพันความสมหวัง มากเกินกว่าจะยึดติดอยู่ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่งได้ 'มุมมอง' เกิดขึ้นมาเพื่อเตือนสติผู้อ่าน ให้อย่ามองอะไรเพียงมุมเดียว.. ทุกเรื่องราว มีมิติ มีความลึก มีมุมมีองศา สามารถมองเรื่องดีเป็นร้าย ร้ายเป็นดีได้เสมอ.. อยู่ที่ทัศนคติของคน ว่าจะมีปัญญาพลิกแพลงได้มากน้อยเท่าไร..

Comments

เมื่อเราครอบครองก็เหมือนเราจะถูกครอบงำ 
Reply
Some-ny
2 years ago
เขียนเรื่องราวได้น่าฟังจังเลยคะ ขอบคุณบทความดีๆนะคะ
สำหรับคนที่ยังไม่มีใครแล้วเข้าใจถึงความรู้สึกคะ 
Reply
Some-ny
2 years ago
เขียนเรื่องราวได้น่าฟังจังเลยคะ ขอบคุณบทความดีๆนะคะ
สำหรับคนที่ยังไม่มีใครแล้วเข้าใจถึงความรู้สึกคะ 
Reply
sundaecember
7 months ago
รู้สึกดีมากเลยคะ♡
Reply
Happyclassroom
6 months ago
เขียนดีจังเลยค่ะ ^^
Reply