เมื่อคิดถึง=ทรมาน*ㅗ*
'เมื่ออยู่คนเดียว~ก็นึกขึ้นได้ว่าคิดถึงเธอมากแค่ไหน'

ฉันไม่เคยรู้ คนที่สำคัญ
นั้นมีค่าแค่ไหน
ฉันไม่เคยรู้ วันที่สวยงาม

นั้นมีค่าเท่าไร
ไม่เคยรู้เวลาที่เรามีกัน

นั้นดีเท่าไร
ไม่เคยรู้ว่าความคิดถึง

มันทรมานแค่ไหน
ไม่เคย ไม่เคย ไม่เคย🎤🎼


'เนื้อเพลงไม่เคยของ 25 hours'
ที่เด็กน้อยในอำเภอติดชายแดนของจังหวัดกาญจนบุรี 'สังขละบุรี'เมืองแห่งความหลากหลายทางอารยธรรมและวัฒนธรรม กำลังขับกล่อมอยู่กลางตลาดนัดคนเดินยามเย็น ให้กับบรรดานักท่องเที่ยวที่หลีกลี้ความวุ่นวายเพื่อมาใช้
ชีวิตสโลไลฟ์ ช่วงสุดสัปดาห์สั้นๆนี้ให้ได้ฟังกัน ในระหว่างที่เพลิดเพลินไปกับการช้อปปิ้งสินค้าพื้นเมืองและสินค้าจากฝั่งประเทศเพื่อนบ้านไปพลางๆ เด็กๆรับค่าตอบแทนเป็นน้ำใจเล็กๆในกล่องบริจาคเพื่อนำไปต่อยอดทุนการศึกษาต่อไป
ทำไมเพลงที่ไม่เคยอยู่ในลิสมิวสิคโทรศัพท์ถึงทำให้รู้สึกเศร้าจนหม่นได้นะ?
แค่ท่อนเดียวของเพลงเท่านั้น


'ไม่เคยรู้ว่าความคิดถึงมันทรมานแค่ไหน ไม่เคย ไม่เคย'

เมื่อเสียงดนตรีพร้อมเนื้อเพลงกระทบกับแก้วประสาทหู และส่งผลการรับรู้เข้าไปที่สมอง ภาพจากสมองถูกเปลี่ยนเป็นคลื่นสัญญาณความรู้สึก ส่งต่อไปที่ก้อนเนื้อเท่ากำปั้นที่ฝังอยู่ในอกด้านซ้ายซึ่งถูกเรียกว่า'หัวใจ' ให้ได้รับรู้กับความรู้สึกนั้น
จู่ๆทุกอย่างตรงหน้าเหมือนหยุดนิ่ง
ราวกับถูกกดรีโมทค้างไว้
มีเพียงแค่ศิลปินตัวน้อยกับผู้ชมเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่ยังคงดำเนินต่อไป
เนื้อเพลงทำให้ต้องย้อนกลับมาคิดย้ำว่า
'ความคิดถึงมันมีอิทธิพล
พอจะทำให้คนที่ตกเป็นเบี้ยล่างทรมานได้มากขนาดไหนกันนะ'


เราจะคิดถึงใครสักคนได้มากสักแค่ไหน?
เราจะทรมานกับความคิดถึงได้เท่าไหร่?
แล้วเราจะหาทางออกอย่างไรให้กับความคิดถึงนั้น?

'ฉันคิดถึงเธอ'คำพูดง่ายๆก็บอกออกไปสิ จะทนทรมานกับความคิดถึงทำไม ในเมื่อเราอยู่ในยุคที่โทรศัพท์และอินเตอร์เนตมีให้ใช้ได้ตลอดเวลา~~>>เห็นมั้ยล่ะ
ตอบโจทย์ได้ง่ายๆจะตาย
แล้ว....
สำหรับคนที่คิดถึง แต่ไปไม่ถึงล่ะ?
สำหรับใครที่ทำตามใจเพื่อสนองความคิดถึงของตัวเองไม่ได้
ทำยังไงดีถึงจะตัดความทรมานเพราะความคิดถึงนี้ได้เล่า?

ในบางคนเมื่อความรัก~~คือความลับ
คำว่า'ฉันรักเธอ'ยังพูดออกไปไม่ได้
คำง่ายๆอย่าง'ฉันคิดถึงเธอ'ก็เป็นคำต้องห้ามเช่นกัน
ถอนหายใจยาวไป เอ้อออออ!!!
เมื่อความรู้สึกมันอัดอั้น เมื่อทางมันตันสำหรับความสัมพันธ์>>คนที่แบกรับความรู้สึกก็เป็นคนเจ็บ ทรมานสินะ
ต้องอยู่กับความรู้สึกที่ให้กลับตัวก็ไม่ได้ ยิ่งเดินต่อไปก็รังแต่พังกันหมด
สุดท้าย~~ความทรมานในการแบกรับความรู้สึกของตัวเอง คือสิ่งที่ต้องก้าวให้ผ่านและข้ามไปให้พ้น


เมื่อฉันคิดถึงเธอ~~พูดได้แค่ในใจ
รู้สึกได้มากแค่ไหนก็ยิ่งทรมานทบทวีกูล

#เป็นกำลังใจให้กับใครที่หัวใจกำลังเจ็บปวด
#อย่าเพิ่งท้อเพราะรักดีๆรออยู่
#แล้วมันจะผ่านไปเพราะชีวิตเป็นแบบนี้เสมอ

SHARE
Writer
Mon
คนเล่าเรื่อง
เธอ ผู้มีอิทธิพลต่อความสุข บอกเล่าเรื่องราวผ่านตัวอักษร

Comments

ทำไมรู้สึกว่า ความรักของเราสองคนเหมือนกัน
นึกว่าผมเป็นคนเดียวที่เจอเรื่องแบบนี้ซะอีก
ภาวนาให้ผ่านเรื่องนี้ไปได้และสมหวังในตอนท้ายนะครับ
Reply
Mon
4 years ago
เพราะมันคือความรักมั้งคะ ความรักไม่มีตา ไม่มีกำหนดเวลา และไม่มีศีลธรรม แต่เราเองต้องเป็นคนจัดสรรให้มันทุกอย่าง ความรักมีแค่รัก รู้จักแค่นั้นจริงๆ แต่ทุกคนก็จะสามารถผ่านมันไปได้ ถ้าเข้มแข็งพอที่จะผ่านด่านความทรมาน แล้ว~~มันคงผ่านไปด้วยดีเนอะ^^
JAKiattisak
4 years ago
สุดท้ายเราก็ต้องปล่อยมือ เพื่อให้คนที่เรารักไปเจอทางที่ดีกว่า
ไม่จะว่ารักสักเพียงใด ก็ทำได้เพียงยืนมองเค้ามีความสุข แม้ว่าตรงนั้นจะไม่มีเราอยู่
ความรงจำดีๆๆยังลอยวนอยู่ในใจ ความคิดถึงโครตทรมาน
Reply
JAKiattisak
4 years ago
สงสัยอย่างนึงครับทำไมเขายังคง อยู่ในใจทั้งๆๆที่เขาทำเราเจ็บมาก แต่ใจยังคงไม่ลืม รึอาจเป็นเพราะเค้ายังคอยห่วงเราอยู่ไกลๆๆ คอยถามความเป็นอยู่ตลอดแม้ว่าจะเลิกกันแล้ว เขายังงคงทักมาคุยทางเฟจเดือนละครั้ง บางทีก็สองเดือนทักทีครับ
รึอาจเป็นเป็นเพราะเรายังไมเจอคนที่ดีเท่าเขา #ปริศนาความรัก
Mon
4 years ago
บางครั้ง~~นั่นเพราะเรายังรักตัวเองไม่มากพอค่ะ วันไหนที่ตื่นขึ้นมาแล้วรู้สึกว่ามีความสุขจัง ใจเราจะเป็นอิสระจากพันธนาการทั้งปวง วันนั้นความคิดถึงที่มันทรมานสักแค่ไหนก็ทำอะไรเราไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ~~ คนเขียนเคยผ่านและคนอ่านก็จะผ่านไปได้นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
JAKiattisak
4 years ago
ขอบคุณครับ ผมจะผ่านมันไปให้ได้