ขี้เกียจ DaY  StaY เตียง
         เห้อออออ....
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ ที่ยังไม่ได้บิดขี้เกียจ 
ทำได้แต่เพียงเหยียดแขน เหยียดขา 
เอาหน้าแนบหมอน เอากายนอนนิ่งๆ 
...แล้วให้สายตา featuring กับเพดาน...

คิดอะไรไปเรื่อย... โน่น นี่ นั่น ทั้งวันเลยทีเดียว 

ทั้งๆที่จริงๆแล้ว มีอะไรให้ทำเยอะมากกกก 
งานกลุ่ม งานเดี่ยว หนังสือสอบที่ร้ากกก 
แต่... ขี้เกียจมากกกก!!
มีไรมั้ย?สัปดาห์ที่ผ่านมา 
อ่อนล้ามากกกก ไง 
เข้าใจกูด้วย !! 
ขอทำตัวห่วยๆหนึ่งวันเว้ย! ...ใครๆ มันก็มีช่วงเวลาเหนื่อยๆเหมือนกันหมดทุกคนแหละ...
แต่...
ขึ้นที่อยู่ว่า 
ใครมันจะหนัก มันจะหนาาาา กว่ากัน
และก็ขึ้นอยู่อีกว่า...
ความ strong ของแต่ละคนนั้น  รับมันได้มากแค่ไหน ? 

เราร้อง "เห้อ" ให้กับสิ่งที่เจอทุกวัน
อยากตะโกนลั่น ใส่มันทุกครั้ง ! 
แต่ทำได้เพียง สวมหน้ากากปิดบัง...
มีความสุขจัง...ชีวิตนี้ มันสาหัสขนาดที่ว่า อาหารตรงหน้าไม่อร่อย 
นอยด์แม้กระทั่งอากาศ 
ขาล้า เหงื่อท่วม เหมือนแบตเตอรี่ที่หมดเกลี้ยง ไม่ได้ชาร์ต 
นี่มันสัปดาห์ "ทุลักทุเลแห่งชาติ" ป่ะวะ? 

นอนเอาหมอนซับน้ำตา 
แล้วเอาผ้าห่มคลุมหน้าไว้ 
ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ เพื่อไปทำภารกิจที่ยิ่งใหญ่ 
แล้วก็วิ่งวุ่นวาย ฝึกงาน 
กินข้าวเที่ยงไม่ทัน ต้องวิ่ง 
ขาไม่นิ่ง วิ่งทำงานทั้งวัน 
กำลังใจไม่มี 
โดนด่า นู่นนี่นั่น... พระเจ้า... นี่มันอะไรกันชีวิตแวบหนึ่งที่นางฟ้าตัวอันแสนน้อยนิตในจิตข้า
ก็กระซิบปลอบช้าๆว่า...
"เอาน่า เจ้าเด็กน้อย... ซวยวันนี้ดีวันหน้า สู้นะ สู้!" 
เรารีบเอามือปิดหู! 
หยุดพูดคำว่าสู้สักทีได้ไหม? 
เบื่อแล้ว! อยากฟังคำอื่น! ที่มันไม่ต้องเหนื่อยเกินไป 
ซึ่งก็ยังไม่รู้เลยว่าคือคำอะไรกันแน่...
แต่ไม่ใช่สู้ละกัน 

เรานอนทบทวนตัวเองทั้งวันแหละวันนี้
นอนคิดโน่นนนน นู่นนน นี่
ไปเรื่อยนอนเปื่อย เอื่อย แค่นั้นแหละ 
ไม่สร้างสรรค์ สร้างประโยชน์กับใคร
นอกจากหัวใจ 
ที่ strong ขึ้น 


มันคงจะมีเหตุผลจริงๆแหละ 
ว่าทำไมชีวิตถึง ต้องเจออะไรแบบนี้ 
ทำเป็นเชื่อว่า... วันหน้า ต้องเจอเรื่องราวดีๆ 
ไม่ต้องดี๊ดี แค่เสี้ยวของดี ก็พอ 

คุณล่ะ? 
กำลังนอนเปื่อย ไว้อาลัยความเหนื่อย ของตัวเองอยู่หรือเปล่า 
กำลังนอนมองเรื่องราว แย่ๆ อยู่ใช่มั้ย 
นอนมองมันเถอะ ให้ชิน และได้แต่หวัง ว่ามันจะผ่านไป...
เมื่อชีวิตมันมีไว้ให้ใช้... ใช้กรรม 
SHARE
Writer
suniga
letter girl
คุยกับตัวเอง

Comments