ฉัน ยังคงเป็นฉัน ที่อ่อนแอ
เสียงหัวเราะที่ดังที่สุด
รอยยิ้มที่ ยิ้มกว้างที่สุด
ลองถามตัวเองดู
ถึงต้นเหตุของรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ
ว่าคุณยังจำได้ไหม?

จำได้ ชัดเจน
จำได้ เลือนลาง
หรือ แทบจะ "จำไม่ได้เลย"

อีกมุมหนึ่งของความรู้สึกที่ต่างกัน

เสียงร้องไห้
เสียงสะอึก

เหตุการณ์เหล่านั้น
ที่ทำให้น้ำตาไหลจนกลั้นไว้ไม่ไหว

แปลกไหม?
ที่ความทรงจำกลับชัดเจน โดยที่เราแทบไม่ต้องนึกถึง ราวกับว่ามันเป็นเครื่องเตือนความทรงจำที่...ไม่น่าจดจำ

ฉันคิดว่าการได้เจออุปสรรค มันจะทำให้ฉันเข้มแข็งขึ้น ซึ่งใครๆ ก็เชื่อแบบนั้น

แต่ท้ายที่สุดแล้ว ฉันกลับพบว่า
น้ำในตาเหล่านั้น มันยังคงไหลออกมาอยู่เหมือนเดิม
"ฉันไม่ได้เข้มแข็งขึ้นเลยสักนิดเดียว"
                                Gift_phegor

SHARE
Written in this book
Be strong.
Writer
SOLDOUT
beginner
อาจใช้คำไม่สวยงาม แค่อยากให้ติดตามความรู้สึกกันไป : )

Comments