ความรักเล่มเก่า

เชื่อว่าคนเราทุกคนคงผ่านเรื่องราวความรักที่เจ็บปวดกันมาไม่มากไม่น้อย และกว่าทุกคนจะผ่านเรื่องราวต่างๆเหล่านั้นมาได้ มันคงไม่ง่ายเลย 


คนเราในชีวิตหนึ่ง จะต้องพบเจอกับความผิดหวังถึงกี่ครั้งจึงจะชินกับมันได้ จะต้องอดทนกี่ครั้งที่จะไม่ร้องไห้ซ้ำๆ จะต้องบอกตัวเองกี่ครั้งว่าอย่ารู้สึก  เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นมาตลอดเมื่อสามปีก่อน ที่เราเลิกกับแฟนคนที่รักที่สุด ครั้งนั้นช่วงชีวิตตกต่ำมากๆ ทุกอย่างเป็นเพราะตัวเราทั้งหมด ทุกๆอย่างที่ตัวเราสร้างตัวเราคาดหวัด มันพังลงไปในพริบตา คนเราอยู่ด้วยกันทุกวันไม่สามารถมองเห็นความเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่ายได้ง่ายๆ อาจจะเห็นแต่เพียงเรื่องเล็กเรื่องน้อยเท่านั้น แต่เราจะไม่ทันสังเกตุเรื่องราวอื่นๆที่มีผลกระทบมากมาย  เราไม่ได้โทษเขาทั้งหมดหรอกนะ เพราะส่วนหนึ่งเราเองก็ผิด ที่ชอบลืมวันครบรอบ ที่เป็นคนชอบพูดเสียงดัง เป็นคนดื้อ เมื่อวันนึงเขาเจอใครที่ใหม่ ดูแลดี จำวันสำคัญนั้นๆได้ คนที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อเขาเช่นเดียวกับเรา เขาก็พร้อมจะไปเสมอ หลังจากที่เราเลิกกับเขาไป เราทำร้ายชีวิตตัวเองมาตลอดโดยที่เราไม่สามารถรับรู้เลยว่าที่เราทำไปนั้นมันส่งผลมากแค่ไหน  ในขณะที่เขาใช้ชีวิตได้ปกติ แต่เรากลับต้องคิดถึงทุกอย่าง ยังคงร้องไห้กับทุกอย่าง และยังคงต้องรับโทษจากสิ่งที่เขาทิ้งเอาไว้ให้อีก เพราะสิ่งที่ทุกคนรับรู้ว่าเราคือคนที่เลว และนอกใจเขา แต่สังคมยุคใหม่ มันธรรมดามากเพราะทุกคนต่างเข้ามาถามจากเรามากมาย ซึ่งคำตอบที่ได้จากเราไปนั้นคือคำตอบเดียวว่า อย่างที่เห็น  คงเป็นสิ่งเดียวที่เราทำได้ในตอนนั้น


จนวันนึง เราเริ่มหายดี เราเริ่มคิดถึงเขาน้อยลง เราเริ่มไม่ร้องไห้เรื่องเดิมๆ เราเริ่มกลับมาหัวเราะและยิ้มได้สดใสอีกครั้ง และวันนั้น เขาคนนั้นก็กลับมา ... เราภาวนามาเสมอว่า อย่ากลับมาได้มั้ย เราไม่อยากเจออยากยุ่งกับเขาอีกแล้ว ที่เราทำไปเพื่อปกป้องตัวเอง แต่จริงๆแล้วทั้งใจเรารู้อยู่เสมอว่า
เรายังคงรักและรอเขาเสมอสุดท้าย เราได้ให้โอกาสเขาไปทั้งๆที่เรารู้ว่ายังไงก็ต้องเจ็บ แต่แค่อยากให้มันดี  เรามีโอกาสได้ใช้ร่วมกันแค่ เกือบๆเดือน สุดท้ายเขาก็กลับไปอีกครั้ง กลับไปหาคนที่เขาเลือกแล้วทิ้งเราไปอีกครั้ง ทั้งๆที่เขาบอกเราเสมอว่า คนนั้นทำร้ายเขาสารพัด ทำให้เขามีคนเกลียดมากขึ้น ทำให้เขาไม่มีความสุข ทำให้เขารู้สึกเหมือนมีคนไม่ต้องการ แล้วยังไง ... ในเมื่อสุดท้าย เธอก็กลับไป  ครั้งนี้รุนแรงมากจนเราไม่อยากทนอีกแล้ว เลยตัดสินใจจบทุกเรื่องให้เลวร้ายที่สุด มันอาจจะทรมานใจเราหน่อยแต่เชื่อว่า ไม่นานทุกๆอย่างมันจะดีขึ้นเอง  ครั้งนี้อาจจะเจ็บกว่าครั้งแรกที่เขายังคงเลือกคนนั้นอยู่ แต่มันอาจจะไม่เสียใจเท่าครั้งแรกเพราะอย่างน้อยๆเรามีวิธีปกป้องตัวเองมากขึ้น  ล้มแล้วล้มอีกเจ็บไหม?เป็นคำถามเดียวจากพี่สาวที่ทำให้เราร้องไห้ออกมาโดยเก็บเอาไว้ไม่อยู่ เหมือนเป็นคีย์หลักที่โดนปลดล็อคออกมา หลังจากที่เราร้องไห้ระบายความเจ็บปวดทั้งหมดออกมาแล้ว เราเลยรู้สึกว่า เมื่อไหร่ที่เขากลับมายังไงเขาก็ไม่ใช่คนเดิมของเราแล้ว และเราเองก็อาจจะไม่ใช่คนเดิมของเขาเช่นกัน ต่อให้สุดท้ายเขาจะพูดกับคนอื่นว่าอะไร เหตุผลมากมายที่จะทำให้เขายังคงยิ้มได้ เราก็คงทำได้แค่ยืนมองในสิ่งที่เขาทำแล้วเขาสบายใจต่อไป  
หนังสือความรัก หากมันเคยจบไปแล้ว มันก็จะจบลงอีกทุกครั้งเมื่อเราเปิดอ่าน ครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย ที่เราจะเก็บไว้เป็นบทเรียนของหนังสือเล่มนี้  สุดท้ายเราเองก็ได้แต่กอดและปลอบตัวเองกับความเศร้าที่กลับมาเยือนอีกครั้ง และคอยบอกตัวเองต่อไปว่า เอาหน่า ฉันเคยผ่านมาได้แล้ว ทำไมครั้งนี้ฉันจะผ่านไปไม่ได้ไม่มีความรักใดสุข สมหวัง  หากนั้นไม่ใช่รักแท้และเราไม่ได้รักกัน
SHARE

Comments