ฉันคือเมฆ
ความหม่นหมองปกคลุมทั่วไปในกรุงเทพมหานคร
อาจเป็นเพราะฝนที่เคยตกเมื่อวันก่อน
ความชื้นของมันยังทำให้หัวใจซบเซา
ที่เมฆร้องไห้แค่เพราะอยากจะร้องก็เท่านั้น ไม่ได้มีสาเหตุอื่นใด
หลังจากร้อง ใช่ว่ารุ้งจะเกิดเลย เสียเมื่อไหร่
ช่วงเวลาพักฟื้นนี่แหละที่ยาวนาน
นานพอจะทำให้ต้นไม้ทั้งต้นเฉาตาย หรืองอกใหม่
นานพอจะทำให้ตึกคอนกรีตสีทึมเทาพังทลาย
นานพอจะทำให้สะพานข้ามแม่น้ำล้มครืน
นานพอจะทำให้ลืมว่าใครตายจากไป
นานพอจะทำให้ตั้งต้นอะไรใหม่ได้เสียที
หรืออาจไม่มีอะไรนานพอสำหรับอะไรเลย
แม้ว่าฝนจะตกอีกกี่ครั้ง
แม้แดดจะออกอีกกี่ครั้ง
หัวใจก็ยังไม่ได้รับการเยียวยาแม้แต่น้อย
แต่อย่างน้อย...
กรุงเทพวันนี้ ท้องฟ้าปลอดโปร่ง
เหมาะแก่การยิ้มนะ ว่ามั้ย 
SHARE
Writer
YVY
dream collector
เพียงขอให้ฉันได้เป็นที่รัก

Comments

Grise
4 years ago
ร้องไห้ เขียนแบบนี้น๊าาา😊
Reply
YVY
4 years ago
ขอบคุณค่ะ :)
ppppalm
4 years ago
ชอบอารมในการเขียนมากเลยค่ะ โดยส่วนตัวก็เขียนประมานนี้แต่พี่เขียนมันออกมาบ่อยมากเลยค่ะ :) ชอบอารมความรู้สึกที่เขียนออกมาได้นุ่มๆแต่ความหมายชัดเจนแบบนี้
Reply
YVY
4 years ago
ขอบคุณค่ะ : )