รสขมของความสัมพันธ์.

- เราตัดสินคนหนึ่งคนจากการกระทำครั้งเดียวไม่ได้ มันอาจเป็นแค่ชั่วขณะหนึ่งของเขาเท่านั้นเอง ชีวิตเป็นเรื่องของรายละเอียด ส่วนที่เราจดจำคนบางคนได้อาจเป็นเพียงความเข้าใจผิด และที่ผ่านมามันไม่เคยเป็นเรื่องจริงแม้แต่น้อย

- นอกเหนือจากคนดี คนร้าย และคนใจร้ายที่กล้าป่าวประกาศคุณงามความดีของตัวเองแล้ว โลกนี้ยังมีคนบางประเภทที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก ฉันเหนื่อย ฉันอ่อนล้า ฉันโศกเศร้าเสียใจ ปัญหาของฉันอยู่เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด คนประเภทนี้มักเรียกร้องต้องการความสนใจจากผู้อื่นเสมอ แต่น้อยครั้งที่พวกเขาจะเอ่ยถามไถ่ใส่ใจความเป็นไปของคนอื่นอย่างจริงจัง

-ในขณะที่เราบอกสอนคนอื่นในชีวิตว่าปัญหาของเขาและเธอทั้งหลายมันเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อยและไม่สลักสำคัญ เราก็ควรหันกลับมาถามตัวเองด้วยว่าปัญหาที่เราคิดว่าสำคัญยิ่งใหญ่หนักหนา แท้ที่จริงมันเป็นเช่นนั้นหรือเปล่า หรือมันเป็นเพียงเงาดำในถ้ำที่ถูกลมพัดให้ขนาดใหญ่โตเกินความเป็นจริง

- การคิดแทนคนอื่นไม่ใช่เรื่องผิดบาปนักหนาหรอก ถ้าเราไม่ก้าวล้ำเส้นเรื่องส่วนตัวกันมากเกินไป

- เราตัดสินขีดเขียนแทนกันได้หรือว่าความเคลื่อนไหวของชีวิตควรเป็นไปในรูปรอยใด ปัญหาที่เราต้องพบเผชิญเป็นเพียงฝุ่นผงหรือเป็นมรสุมพายุลูกใหญ่กันแน่ ใครจะกำหนดชี้วัดได้ ในเมื่อเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ของแต่ละคนไม่เท่ากัน

- วัยชรามีปัญหาแบบหนึ่ง คนหนุ่มสาวก็มีปัญหาอีกแบบ

- เรื่องความคิด ความเชื่อ ความฝัน เป็นปัญหาที่อาจต้องให้เวลาเท่านั้นทำหน้าที่ชำระสะสาง แต่กับเรื่องความรักความสัมพันธ์ เป็นไปได้ว่าเวลาอาจไม่มีผลอะไร ต่อให้ข้ามผ่านก็ใช่ว่าเราจะหลุดพ้น ไม่ใช่ว่าเราทุกคนจะเอาตัวรอดจากเรื่องนี้ไปโดยไม่มีบาดแผลติดตัว

- คิดว่าเรียนรู้แล้ว เข้าใจแล้ว แต่เมื่อพบเจอผู้คนใหม่ๆ คนเราก็คล้ายจะต้องกลับมาเรียนรู้ความสัมพันธ์กันใหม่อีกครั้ง

- ในความสัมพันธ์ ที่เราพร่ำบอกว่าเข้าใจกัน ความจริงแล้วเราเข้าใจกันจริงๆ หรือเปล่า หรือแค่ได้ยินได้เห็นก็เหมารวมด่วนสรุปตัดสิน คิดเข้าข้างตัวเอง

- เราเคยสังเกตบ้างไหม ว่าในแววตาอันเคว้งคว้างว่างเปล่า มีถ้อยคำมากมายที่ยังไม่ได้ถูกบอกเล่าออกมา ในความเงียบบางขณะ มีความหมายมีเรื่องราวมากมายอยู่ในนั้น

- เราใส่ใจฟังกันมากน้อยแค่ไหน กี่ครั้งกี่หนแล้วที่เราต้องหวนกลับมาหาหนทางอธิบายในเรื่องเดิมๆ ซ้ำๆ กับบางคำถามก็ถูกเอ่ยออกมาอย่างว่างเปล่าไร้ความหมาย คิดเพียงแต่จะถามไถ่กันไปอย่างนั้น ไม่ได้สนใจใส่ใจใฝ่หาคำตอบ

- ถ้อยคำเช่น 'ช่วงนี้เป็นอย่างไรบ้าง' กับบางคน เราอยากรับรู้รับทราบเรื่องราวความเป็นไปของเขาจริงๆ แต่กับอีกบางคน มันเป็นคำถามที่จำต้องเอ่ยออกมาอย่างเสียไม่ได้ พูดคุยเสร็จก็หลงลืมกันไปในนาทีถัดมา ราวกับว่าบทสนทนาเหล่านั้นไม่เคยเกิดขึ้น

- อาจเรียกว่ามารยาท อัธยาศัย กระทั่งความเกรงใจของการพยายามรักษาหน้าก็ได้ แต่ในอีกมุมหนึ่งมันก็มีลักษณะของความเสแสร้งแกล้งทำปะปนอยู่ในนั้น เราเรียกมันว่าความจริงใจอย่างเต็มปากเต็มคำไม่ได้ แต่จะผลักไสไล่ส่งมันไปอยู่ในเขตแดนของความหลอกลวงและฉาบฉวย ก็ไม่ได้อีกเช่นกัน

- คำถามก็คือเราเลือกได้ไหม ในความสัมพันธ์ระหว่างผู้คน เป็นไปได้ไหมที่รอบกายเราจะมีแต่ดอกไม้อันงดงาม มีแต่ด้านสดใสไสวสว่าง ไม่ต้องพบเจอภาวะพิพักพิพ่วนชวนกระอักกระอ่วนคลื่นเหียน เป็นไปได้ไหมที่ชีวิตเราจะไม่ต้องพบพานเขี้ยวเล็บของความสัมพันธ์ที่นำไปสู่ความบาดหมาง

- ในความสัมพันธ์ ความรักยังเป็นส่วนประกอบสำคัญอยู่ไหม ความเข้าใจล่ะมีผลหรือเปล่า หรือนั่นเป็นนามธรรมที่จับต้องไม่ได้ เซ็กส์และทรัพย์สินเงินทองสำคัญกว่า เหตุใดหญิงชายบางคู่ถึงอยู่ด้วยกันได้นานนับสิบปี ในขณะที่อีกหลายคู่แค่ไม่กี่นาทีก็จำต้องแยกย้าย

- สบตากันแล้วเรามองเห็นอะไรในนั้น ความไว้เนื้อเชื่อใจ มีความรักมามอบให้ หรือแค่กลัวเหงาใจในบางค่ำคืน

- ที่แน่ๆ ประสบการณ์อาจใช้ไม่ได้ในหมากเกมนี้ ต่อให้เป็นผู้ใหญ่ที่ผ่านมาหมดทั้งเหตุการณ์วันหวานชื่นและคืนที่ขื่นขม ก็อาจต้องจมจ่อมตรอมตรมอยู่กับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก

- เราอาจจะรักกันเพราะมองเห็นข้อดีที่แต่ละคนมีอยู่ แต่เราจะรักกันไปได้นานแค่ไหน ความรักของเราจะจืดจางไปตามวันเวลาไหม อาจจะขึ้นอยู่กับว่าเราทนทานกับข้อเสียที่ซุกซ่อนอยู่ได้หรือไม่

- เราบอกไม่ได้ว่าน้ำหนักและระยะห่างของความสัมพันธ์ควรเป็นไปแบบไหน มากน้อยอย่างไร กับบางคน ใกล้เกินไปหมายถึงความอึดอัด แต่กับบางคน ห่างกันเกินไปแปลความได้ว่าเราเริ่มห่างเหิน อยู่คนเดียวก็เหงา แต่ถึงมีคำว่าเรา ก็ไม่ได้แปลว่าจะความโดดเดี่ยวจะบรรเทาหรือจางหาย

- นอกจากทำให้หัวใจชุ่มชื่นรื่นรมย์ ความรักมักมีผลข้างเคียงสำหรับผู้อ่อนแอ มีผลทำให้สับสน วิตกกังวล ร้ายแรงถึงขั้นกินไม่ได้นอนไม่หลับ หนักเข้าถึงขั้นบางคนเป็นโรคขาดความรักไม่ได้

- มนุษย์รู้จักท้องฟ้า ดวงดาว ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ สามารถเข้าใจและถึงขั้นทำนายทายทักเหตุการณ์ที่อยู่ไกลออกไป แต่กับเรื่องราวที่อยู่ใกล้ มีสิ่งใดบ้างไหมที่เรามั่นใจ แน่ใจได้ว่าเรารู้และเข้าใจมันจริงๆ หรือแท้ที่จริงแล้ว เราไม่ได้รู้อะไรเลย

- ทั้งตั้งใจและพลั้งเผลอ เราต่างสร้างบาดแผลให้แก่กันอยู่เสมอ

- ระวังอย่างถ้วนถี่ คิดว่าตัวเองรอบคอบแล้ว แต่หลายครั้งเราก็พลาด บาดหมางใจกับเพื่อน ครอบครัว และคนรัก บางคำ บางการกระทำ อาจนำไปสู่ความขัดแย้งที่เปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ระหว่างเราได้เสมอ รอยยิ้มทำให้เราเศร้าโศก โลกเมื่อวันวานดึงให้เราจ่อมจม เป็นไปได้ว่าอาจบางทีรสขมคือส่วนประกอบหนึ่งของความสัมพันธ์

- รสหวานในความรักนั้นเป็นเรื่องดีงาม เป็นโมงยามที่คนเราอยากยึดโยงอยู่อาศัยให้นานเท่าที่ทำได้ แต่ธรรมชาติของความรักมีห้วงเวลาหม่นหมองนองน้ำตาปะปนอยู่ด้วย เราฉีกพรากมันออกจากกันไม่ได้ จริงอยู่ว่ารสหวานนำพาให้เราวาดหวังฝันถึงภาพสวยงาม ในขณะที่รสขมฉุดกระชากพรากเรากลับมาสู่ความเป็นจริง ฟังดูเหมือนเป็นด้านมืด เป็นความเลวร้าย แต่เป็นรสขมนี่เองที่ผลักให้คนเราเรียนรู้และเติบโต

- เรื่องรักอันขื่นขมไม่น่าฟังนักหรอก แต่มันเป็นความจริงที่เราต่างปฏิเสธไม่ได้

- ความจริงที่ว่าคนเราต่างก็อ่อนแอและเปราะบางนั่นก็รับได้ยาก แต่ก็เห็นกันอยู่ว่าเมื่อใดที่ความรักเริ่มร้าวราน เราก็มีแต่ความสับสน ตอบตัวเองไม่ได้ว่าจะเอาอย่างไรกับชีวิตต่อไปดี

- ถึงแม้จะภาวนาให้การจากลาแต่ละครั้งเป็นการจากกันด้วยดี ขออย่าให้มีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดต้องเจ็บปวดรวดร้าว แต่ความรู้สึกเป็นเรื่องยากที่เราจะบังคับกันได้

- โลกไม่ได้สวยงามนักหรอก ตอนจบสุดท้ายของบางคนก็มักลงเอยอย่างเหงาๆ และได้แต่ปลอบใจตัวเองว่าอยู่ด้วยกันก็สร้างแต่บาดแผล แยกย้ายไปดูแลหัวใจตัวเองคงดีกว่า
SHARE
Writer
Thankwian
labour worker
Nothing important

Comments

Peariby
5 years ago
ยกให้เป็นบทความในดวงใจเลยคะ
เขียนดีมากๆ ยกนิ้วให้ไปเลย^^
Reply
iam_iam
5 years ago
เป็นเรื่องที่อยากใก้ทุกคนในชีวิตของเราได้อ่านจริงๆ
Reply
Mei_Chon
5 years ago
มันคือบทสรุป ผลสุดท้าย
ชอบมากค่ะ 😆
Reply
scorpion_a
5 years ago
นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้เลย 
"sound of silence "                                           .

.
And in the naked light I saw

Ten thousand people maybe more

People talking without speaking

People hearing without listening

People writing songs that voices never shared

No one dared

Disturb the sound of silence 

พวกเขาต่างพูด.... แต่ไม่ได้คุยกัน
มีแต่คนได้ยิน.... แต่ไม่มีใครฟังกัน

^^
Reply
pwthqxxz_
5 years ago
'ส่วนที่เราจดจำคนบางคนได้อาจเป็นเพียงความเข้าใจผิด และที่ผ่านมามันไม่เคยเป็นเรื่องจริงแม้แต่น้อย' - ชอบประโยคนี้เป็นพิเศษค่ะ ฮ่า
Reply