เรื่องของฉันและคนข้างทาง : เบเวอรี่
ในทุกการเดินทางมีเรื่องเล่า และคนเดินทาง

ช่วงเวลาเพียงหนึ่งภาคการศึกษาที่ต้าเหลียน เมืองชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงเหนือของจีนซึ่งชื่อไม่ค่อยคุ้นหูคนไทยนัก ได้มอบประสบการณ์ชีวิตอันแสนวิเศษให้กับฉัน smile emoticon

.

.

.

ฉันเดินทางไปเพียงลำพัง หนีจากเมืองท่องเที่ยวเมืองใหญ่ยอดนิยมแห่งหนึ่งของจีน มุ่งหน้าสู่เมืองใหม่ที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในหมู่คนไทย พร้อมใจที่คาดหวังจะได้เจอสิ่งใหม่แตกต่างจากสิ่งที่ผ่านมา

....ชีวิตในต่างแดนที่คาดหวัง ต้องเจอ ต้องมี ต้องได้รับ ต้องได้สัมผัสในสิ่งที่หาได้ยากในเมืองไทย

....ดังนั้น การอยู่ในสังคมคนไทย พูดภาษาไทย ทำอาหารไทย ให้คนไทยทาน อาจไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ

.

.

.

ฉันแอบสอดกระดาษเข้าไปใต้ประตู เพื่อนสาวหยิบมันขึ้นมาอ่าน เธอยิ้มแก้มปริ ฉันไม่เห็นหรอกว่าเธอยิ้ม แต่ฉันมั่นใจว่าเธอยิ้ม แล้วจึงบรรจงแปะบนผนังห้องซึ่งเต็มไปด้วยกระดาษภาพวาดกระต่ายหลากหลายอิริยาบทสำหรับเทศกาลต่างๆ อาทิ วันที่ต้องอ่านหนังสือหนัก วันที่เบื่อ วันปล่อยผี วันเครียด วันเศร้า วันที่ต้องการกำลังใจ วันก่อนสอบ วันนู่น วันนี่...

หญิงสาวคนนั้น เธอชื่อ เบเวอรี่ เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากเมืองเบียร์ ข้ามน้ำข้ามทะเลมาเรียนภาษาที่สามในอีกซีกโลก

ในมหาวิทยาลัยที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเช่นนี้ เธอจึงเป็นชาวเยอรมันเพียงคนเดียว

ในเมืองที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเช่นนี้ เธอจึงไม่รู้จักใครจากทวีปเดียวกันเลย

ในโลกที่อีกซีกหนึ่งนี้ ทุกอย่างช่างแตกต่างจากโลกที่เธอจากมา...

ชีวิตในโลกต่างของเธอช่างยากเย็น และไม่สนุกเอาเสียเลย

"ยูจะมาด้วยกันมั๊ย?"

จุดเริ่มต้นความผูกพันของเราเริ่มจากคำชวนกินข้าวของฉัน มันคือจุดเริ่มต้นของการทลายกำแพงความแตกต่างทางวัฒนธรรมของเบเวอรี่ด้วยเช่นกัน

ฉันและเธอจึงเป็นเพื่อนกันนับแต่นั้น

สำหรับคนเมืองที่บ้านเกิดและสถานศึกษาอยู่ในเมืองเดียวกันอย่างฉัน ชีวิตเด็กหอคือสิ่งที่ฉันโหยหา...การมีเพื่อนซี้อยู่ข้างตัวตลอดเวลามันเป็นยังไงนะ ประตูห้องของเธอจะยินดีต้อนรับฉันตลอดมั๊ยในวันที่ฉันต้องการ....

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก...."

เสียงเคาะประตูเป็นจังหวะที่คุ้นเคย เพื่อนสาวคนเดิมยืนอยู่หน้าห้อง

หลังจากเธอย้ายเข้ามาอยู่ข้างห้องฉันเมื่อเจ้าของเก่ากลับประเทศไป ห้องของฉันก็กลายเป็นที่พักใจของเธอไปแล้ว ห้องของเธอก็ไม่ต่างกัน

เราจึงตัวติดกันแทบจะตลอดเวลา

"ก๊อก ก๊อก แกรก แกรก..."เสียงเคาะประตูเป็นจังหวะแปลกๆ พร้อมเสียงสอดแทรกบางสิ่ง เป็นเรื่องที่ฉันคุ้นเคย ไม่เพียงแต่ฉันที่มักหาเรื่องเซอร์ไพรซ์เพื่อน เพื่อนก็มักมีเรื่องมาเซอร์ไพรซ์ตลอดเช่นกัน กระดาษที่ถูกวาดด้วยลายเส้นโย้เย้เนื่องในโอกาสต่างๆมักถูกสอดเข้ามาใต้ประตู บางทีก็เป็นห่อของวางไว้หน้าห้อง และสายตาอยากรู้อยากเห็น ที่แอบมองดูท่าทางดีใจของฉัน

...ผ้าพันคอผืนนั้นมีสีดำ ห่อของมันไม่สวยนัก

เราวางแผนจะไปฮาร์บินกันหลังจบภาคเรียน คนเมืองร้อนอย่างฉันไม่อาจจินตนาการได้หรอกถึงความเลวร้ายของเมืองน้ำแข็งที่ขึ้นชื่อในช่วงฤดูหนาว มันหนาวมาก หนาวมากที่สุด หนาวเกินกว่าจะจินตนาการได้ แต่ฉันอบอุ่นภายใต้ผ้าพันคอของเธอ

4 วันกับการแอบนั่งถักผ้าพันคอเพื่อเป็นของขวัญคริสมาตส์ให้ฉัน เมื่อเธอเห็นว่าเครื่องแต่งกายที่ฉันมีไม่เพียงพอต่อสภาพอากาศของเมืองปลายทาง

...ห่อของมันไม่สวยนัก ผ้าพันคอก็ถักไม่ละเอียด แต่ฉันยิ้มแก้มปริ

เพื่อนของฉันไม่กล้าออกไปเจอโลกกว้าง และเห็นความสวยงามในความลำบาก...จนกระทั่งเธอได้เจอฉัน และเราออกเดินทางไปด้วยกัน

ฉันไม่เคยมั่นใจในตัวเอง มองไม่เห็นข้อดี มองไม่เห็นจุดแข็งที่มี ไม่เปิดใจง่ายๆ...จนกระทั่งฉันได้เจอเธอ และเธอรู้จักตัวตนของฉัน

จดหมายความยาว 7 หน้ากระดาษถูกยัดใส่ในมือของฉัน ก่อนเธอจะขึ้นเครื่องกลับออกจากเมืองไทยไป

เราได้ใช้เวลา 1 เดือนสุดท้าย เดินทางแบกเป้ท่องเที่ยวไปด้วยกัน จากจีนสู่ไทย จากเมืองหนาวสุดขั้วสู่เมืองร้อนสุดขีด จากคนกลัวความลำบากสู่คนที่ให้ความสำคัญกับประสบการณ์ชีวิต จากคนขาดความมั่นใจที่ยังไม่กล้าที่จะมั่นใจในตัวเอง...

"....But you have inspired me. Thank you"

.

.

.

สำหรับฉันแล้ว เบเวอรี่ ไม่ใช่เพียงเพื่อนธรรมดา เธอคือเพื่อนสนิท เพื่อนที่ก้าวข้ามกำแพงด้านภาษาและวัฒนธรรม เพื่อนที่คอยอยู่เคียงข้าง เพื่อนที่จริงใจ เพื่อนที่จะมอบแต่สิ่งดีดีให้กัน เพื่อนที่รักและใส่ใจจนไม่รู้จะเอาอะไรมาบรรยาย

...มิตรภาพทั้งหมดนี้ พวกเราใช้เวลาสร้างขึ้นมาเพียงไม่ถึงครึ่งปี และมันจะคงอยู่ตลอดไป ฉันมั่นใจเช่นนั้น

ฉันคิดถึงเธอ...
SHARE
Written in this book
เรื่องของฉันและคนข้างทาง
ในทุกการเดินทางมีเรื่องเล่าและคนเดินทาง
Writer
Nititatita
writer
Life Adventure

Comments

imonkey7
4 years ago
น่ารักมากครับ....เพื่อนต่างแดน อยากมีบ้างจุง
Reply
Nititatita
4 years ago
เพืื่อนต่างแดน แต่หาบ้านเราได้นะคะ แค่เปิดใจและจริงใจ ภาษาไม่ใช่อุปสรรคค่ะ :)