ROUTINE
Routine (n) : สิ่งที่ต้องปฏิบัติเป็นประจำ, กิจวัตร

เค้าว่ากันว่าคนเราทำอะไร ซ้ำ ๆ
ติดต่อกัน 21 วัน สิ่งนั้นจะกลายเป็นนิสัย
*ถ้าทำต่อไปอีก 90 วัน
สิ่งนั้นจะเป็นนิสัยใหม่ที่ ฝังแน่น
*ถ้าทำต่อไปอีก 120 วัน
สิ่งนั้นจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

เราว่ามันมีทั้งข้อดีและข้อเสียนะ
บางอย่างทำจนติดเป็นนิสัย
บางอย่างเราเคยชินจนขาดมันไม่ได้

ชีวิตคนเราแต่ละคนมันต้องมีรูทีนบางอย่างที่แต่ละคนทำเป็นกิจวัตร
บางคนต้องดื่มกาแฟทุกเช้า
พอไม่ดื่มจะเกิดความรู้สึกอุปมาว่าวันนี้ง่วงจัง
วันนี้ไม่สดชื่นเลย
ทั้งที่จริงๆแล้วเราอาจจะแค่คิดไปเอง
บางคนต้องไปชอปปิ้งทุกอาทิตย์
หลายๆคนตื่นเช้ามาสิ่งที่คว้าอย่างแรกไม่ใช่ผ้าขนหนูเพื่อเตรียมไปอาบน้ำ
แต่เป็นโทรศัพท์ ที่เอามาเช็คเฟสบุ๊ค ไลน์ ฯลฯ
บางคนชอบที่จะไปไหนมาไหนคนเดียวจนเคยชิน
ต่างกับบางคนที่ต้องไปไหนมาไหนกับใครซักคน
จนวันนึงขาดไป...เลยเกิดความรู้สึกว่าอยู่ไม่ได้

ในเคสของเรา เรามีรูทีนหลายอย่างที่ต้องทำจนเป็นนิสัย
เราเคยชินกับการไม่ดื่มน้ำหลังทานข้าว
(นี่พูดจริง)
จนบางทีรู้สึกคอแห้งมากๆและเจ็บคอ เพราะลืมดื่มน้ำ
เราต้องเสียบหูฟังตลอดเวลาไปไหนมาไหน
โดยเฉพาะเวลาไปคนเดียว
หูฟังเปรียบเป็นเหมือนอวัยวะอีกชิ้นที่ขาดไปแล้วรู้สึกไม่สบายใจ
เรามาเรียนภาษาที่ออสเตรเลียตั้งแต่เมษายน
เราทำงาน 5-6 วันต่อวีค ตั้งแต่มาถึง
จนกลายเป็นความเคยชินว่า เลิกเรียน ต้องไปทำงาน
พอวันไหนที่โดนลดชิฟ หรือจำเป็นต้องลางาน
จะเกิดความรู้สึกเบื่อและไม่รู้ว่าจะไปไหนดี
เหมือนจะขยัน..แต่เปล่าหรอก
ไม่ทำงานก็ไม่รู้จะไปไหน หะๆ

_________________

เราทำงานเสิร์ฟที่ร้านอาหารไทยร้านนึง
ทุกๆวันพุธจะมีพ่อลูกคู่นึงมาทานข้าวประจำ
มากันแค่พ่อลูก
จากที่เพื่อนที่ทำงานที่ร้านนี้มานานบอกต่อมา
เค้าบอกว่าพ่อลูกคู่นี้ไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
ทางคุณพ่อมีภรรยาใหม่
แต่เราก็ไม่เคยเห็นทางคุณพ่อพาผู้หญิงคนไหนมาซักที
มี แค่พ่อ..กับลูก

ทุกๆวันพุธคุณพ่อจะมาถึงก่อน ประมาณ 2 ทุ่ม
บวกลบไม่เกินครึ่งชั่วโมง
แล้วอีกสักพัก ลูกสาวก็จะตามมา
ทุกๆวันคุณพ่อจะถือไวน์มาขวดนึง
ลูกสาวจะสั่งน้ำ Lemon Lime Bitter
กับน้ำอุ่นใส่ชิ้นเลม่อนหั่นสด
อาหารที่สั่งทุกวันจะเป็นแบบเดิม
ปอเปี๊ยะกุ้ง ไก่สะเต๊ะ 
ไก่ผัดเม็ดมะม่วง และข้าวสวย
สองพ่อลูกคู่นี้ทานแบบนี้ทุกวันจนเราจำได้
ไม่ต้องเอาเมนูไปให้ดูก็รู้ว่าจะสั่งอะไร

บางคนบอกว่ามันดูเป็นรูทีนที่น่าเบื่อนะ
บางมุมเราก็แอบคิดว่าเออ เค้าไม่เบื่อหรอ
ที่ทุกๆอาทิตย์ต้องมาทานข้าวแบบเดิมๆ
เจอกับคนเดิมๆ

แต่พอได้ลองสังเกตตลอดเวลา5-6เดือน
สิ่งที่เราเห็นกลับเปลี่ยนความคิดเราไปอย่างสิ้นเชิง
มันเป็นความรู้สึกที่เออ...พ่อลูกคู่นี้น่ารักจนน่าอิจฉา
พ่อเทคแคร์ลูกสาว และลูกสาวก็ยังใกล้ชิดกับพ่อตลอด
ลูกสาวได่นั่งทานข้าวกับพ่อ
พ่อถามไถ่ลูกสาวว่าเป็นยังไงบ้าง
ลูกสาวยังได้ดูแลพ่อถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแล้ว
พ่อยังให้คำปรึกษาเรื่องงานได้ตลอด

ถึงรูทีนมันจะดูน่าเบื่อแค่ไหน
แต่เราว่าพ่อลูกคู่นี้คงไม่เบื่อ
และคงไม่เบื่อไปอีกนาน
เพราะเค้าทำแบบนี้มาตลอด 5-6 ปีแล้ว
ถ้าจะเบื่อ คงเบื่อไปตั้งแต่ปีแรกแล้ว..

___________________

เหมือนกับรูทีนของความสัมพันธ์แบบอื่นๆ
ที่พอมีอะไรเข้ามาให้ทำจนติดเป็นนิสัย
ทุกวันเราต้องคุยกับเค้า
ทุกวันทุกสัปดาห์เราต้องได้เจอกัน
จนติดเป็นกิจวัตรที่ถ้าไม่ได้ทำ มันคงแปลก

อย่างที่เราบอกนั่นแหละ
ว่าเราคิดว่ามันมีทั้งข้อดีและข้อเสีย
ถ้าวันนึงเราต้องหยุดกิจวัตรนั้น
ถ้าเรายอมรับได้ มันก็โอเค
แต่ถ้าเรารับไม่ได้ขึ้นมา มันคงต้องใช้เวลา...อีกนาน

เราเชื่อว่าหลายคนเคยเจอเหตุการณ์นี้
เหตุการณ์ที่รูทีนบางอย่างหายไปจากชีวิต
ต้องหยุดทำอะไรซักอย่างที่ทำมาเป็นระยะเวลาหนึ่ง
เราเองก็เช่นกัน
ระยะเวลาในการทำใจก็ต่างกันออกไป
ตามสถานการณ์ และระยะเวลา
....

กลับไปเรื่องพ่อลูกก่อนหน้านี้

เพื่อนเราเคยถามพ่อลูกคู่นี้ว่า
ทานอาหารเดิมๆ มาที่เดิมๆทุกวีค 5-6 ปีไม่เบื่อหรอ
คุณพ่อเค้าตอบกลับมาว่า
ไม่เบื่อหรอก เพราะเค่ามองว่ามันไม่ใช่รูทีน
มันเป็นแค่การที่เรามาเจอกัน ทานข้าวด้วยกัน
ดูแลกัน จนฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตายจากกัน
ถ้าวันนึงไม่ได้มาเจอกันที่นี่
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับอีกฝ่าย มันคงแปลกหน้าดู

นั่นสินะ..
บางที...อาจจะไม่ใช่รูทีนที่หายไป
บางทีอาจจะไม่ใช่เราขาดสิ่งที่เราเคยทำไม่ได้
แต่อาจจะเป็นเพราะคนๆนึงหายไป
อาจจะเพราะเรารู้สึกขาดเค้าไม่ได้...มากกว่า


:)
SHARE
Writer
Onlygift
Dreamer
It doesn't matter who you were in the past. The only thing that matters is who you are right now.

Comments

nat_busters
5 years ago
กิจวัตร (รูทีน / routine) เปรียบเหมือนสัญญาและความผูกพัน
Reply
Onlygift
5 years ago
ถ้ารูทีนหายไป กิฟว่า มันกระทบต่อคนทุกคนนะ แต่ก็ขึ้นอยู่กับระดับความสำคัญของสิ่งที่หายไปว่ามากหรือน้อย สำคัญมาก ระดับความรุนแรงก็มากตาม.. #ขอบคุณสำหรับการแสดงความเห็นนะคะ ^^
Jimsajui
5 years ago
เพราะความสำคัญของความสัมพันธ์ต่อบางสิ่งไม่ใช่เศรษฐศาสตร์ที่จะมีสินค้าทดแทนกันมาแทนกันได้ง่ายๆ.......ความรักก้อเช่นกันโน๊ะ
Reply
Onlygift
5 years ago
ใช่เลยค่ะ ทุกๆความรู้สึกไม่สามารถวัดด้วยตัวเลขได้ ไม่สามารถเอาสิ่งหนึ่งมาแทนที่กันได้ ถึงจะเป็นชื่อสถานะเดิม (เช่นสถานะเพื่อน/แฟน เหมือนกัน) แต่ต่างที่ตัวบุคคล มันก็ต่างที่ความรู้สึกแล้ว
ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นนะคะ ดีใจมากๆเลยที่มีคนอ่าน ^^
DecemberAoy
5 years ago
คงจะนานน่าดูเลยนะคะ(หรือไม่ อาจจะไม่มีวันนั้นก็เป็นได้)ถ้าจะทำให้สิ่งที่เคยเป็นรูทีนไม่เป็นรูทีน 
Reply
Onlygift
5 years ago
เนอะ กิฟท์เคยผ่านจุดนั้นมาหลายครั้งนะ กิฟว่ามันอยู่ที่ระดับความสำคัญของสิ่งๆนั้นหรือคนๆนั้นที่มันหายไปด้วยแหละ สำคัญมากก็ใช้เวลามากหน่อย ตัวอย่างง่ายๆก็เรื่องความสัมพันธ์แบบแฟน กิฟเคยต้องโทรปลุกแฟนทุกเช้าตลอดเกือบสองปี พอเลิกกันนี่แทบแย่เลยค่ะ ตื่นมาคว้าโทรศัพท์กดโทรออกด้วยความเคยชิน โดนตัดสายซะช้ำเลยค่ะ 55555555 กว่าจะทำใจได้นานมากเลย ยากเนอะะ
DecemberAoy
5 years ago
ค่ะ เมื่อเราลดความสำคัญมันลงไป เวลาที่ทำใจก็น่าจะลดน้อยลงด้วย ตอบได้ตรงประเด็นเลยค่ะ ดีใจด้วยนะคะ ผ่านจุดนั้นมาได้แล้ว เวลาช่วยได้จริงๆ  (แต่เวลาก็เดินกลับมาที่เดิมเสมอ แปลกนะคะทำไมความจริงมันสวนทางกัน)
Reply
Onlygift
5 years ago
ชอบคำนี้มากเลยค่ะ "แต่เวลาก็เดินกลับมาที่เดิมเสมอ" ^^
myname_oil
5 years ago
ชอบจัง เพราะเราเองก็รู้สึกแบบนั้นเช่นกัน บางอย่างเราเจอบ่อยๆ จนวันนึงหายไป เราก็รู้สึกแปลกๆ 
Reply
Onlygift
5 years ago
มันแปลกมากๆเลยแหละเนอะ ระดับความรู้สึกโหวงเหวงก็แปรผันโดยตรงกับระดับความสำคัญที่เราให้ สำคัญมาก ก็โหวงเหวงมาก ใช้เวลามากหน่อย ^^