I'm waiting for you
"เมื่อไหร่แกจะมีแฟนสักทีห๊ะ? เพื่อนคนอื่นเขาก็มีกันหมดแล้ว"

นี่คือคำถามยอดฮิตที่คนโสดทุกคนต้องเผชิญเมื่อกลายเป็นเพียงคนเดียวในกลุ่มที่ยังไม่มีแฟน ซึ่งต้องทำใจเวลาที่ทุกคนต่างพุ่งความสนใจมาที่เราเป็นจุดเดียว

ถ้าถามว่าอึดอัดมั้ย? ไม่อึดอัดก็บ้าแล้วล่ะ ถามอะไรเยอะแยะ(วะ) ถามเอาๆ ไม่เกรงใจกันบ้างเลยรึไงห๊ะ แอบมีเคืองอยู่เหมือนกันที่คนประเภทนี้เวลาที่ตัวเองยังไม่มีแฟนแทบจะไม่ปริปากพูดถึงเลยสักนิด แต่เวลามันมีเมื่อไหร่นะกลับพูดบ่อยยิ่งกว่ากินยาสามเวลาหลังอาหารซะอีก

"แกหนักมั้ย ถ้าหนักมากก็วางก่อนก็ได้" ฉันเอ่ยด้วยท่าทีสงบนิ่ง ขณะที่สายตากำลังจดจ้องไปที่หนังสือเล่มเล็กๆที่มักจะพกติดตัวเอาไปไหนมาไหน เผื่อยามว่างจะได้หยิบขึ้นมาอ่านได้โดยไม่เบื่อ

"หา? หนักอะไรของแกวะ กระเป๋าฉันเบาจะตาย"

"มันกำลังด่าแกอยู่นี่ไง ว่ามันหนักส่วนไหนของแกเหรอกับการที่มันไม่มีแฟน ถ้ามันหนักหัวแกมากนักก็วางลงไงไอ้บื้อ"

ประโยคอธิบายของใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มทำให้ฉันยิ้มน้อยๆ รู้สึกราวกับมีดิกชันนารี่ส่วนตัวอย่างไรอย่างนั้น มันคือความบันเทิงเล็กๆน้อยๆกับการที่ได้จิกกัดเพื่อนอย่างไม่จริงจังด้วยคำพูดหรือประโยคที่ทำให้พวกเขาคิดตามไม่ทัน แน่นอนว่าเป็นความบันเทิงที่บวกกับความสะใจนิดหน่อยละนะ ;)

"ฉันคิดว่าคนอย่างมันกว่าจะมีก็คงอีกนาน โลกส่วนตัวสูงและพูดน้อยขนาดนี้ใครจะกล้าเข้าใกล้วะ"

ไม่ใช่ไม่อยากมี แต่มันแค่ยังหาคนที่เข้ากันได้ และมีความฝันเหมือนๆกันไม่เจอต่างหาก

ทั้งที่อยากจะเถียงเพื่อนด้วยประโยคนี้ใจจะขาดแต่ก็เพราะรู้ว่าพูดไปพวกมันก็คงไม่เข้าใจ แล้วอีกอย่างมันก็ไม่ใช่จริตของคนที่สงวนคำพูดอย่างฉันที่ต้องไปต่อปากต่อคำกับใครโดยไม่จำเป็น

อันที่จริงมันก็จริงอย่างที่พวกมันพูด ฉันเป็นคนโลกส่วนตัวค่องข้างสูง และจะไม่พูดโดยไม่จำเป็น ฉันมักจะสร้างกำแพงที่มองไม่เห็นขึ้นมาเมื่อเจอกับคนแปลกหน้า ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม รู้แต่ว่านิสัยนี้มันติดตัวมาตั้งแต่เด็ก บางครั้งก็ไม่ได้ตั้งใจสร้างหรอก แต่มันก็เป็นไปเองโดยธรรมชาติ

ซึ่งตรงนี้เองที่ทำให้ฉันเข้ากับใครได้ยาก และไม่ค่อยเปิดใจรับใครเข้ามาในชีวิตมากเท่าไร่ 

กำแพงที่ฉันสร้างขึ้นคงทนทานและสูงจนเกินไป มันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะให้ใครก็ได้มาทำลายหรือปีนข้ามกำแพงเข้ามาในโลกของฉันได้

หลายครั้งหลายคราที่ฉันก็อยากจะเป็นเหมือนคนอื่น อยากมีเหมือนที่คนอื่นมี เป็นคนร่าเริง เข้ากับคนง่าย ช่างพูดช่างเจรจา หรือเป็นคนเปิดเผย

แต่เมื่อฉันหันกลับมามองตัวเองอีกที ฉันก็เกิดความคิดที่ว่า เฮ้ ฉันก็ชอบตัวเองแบบที่เป็นอยู่นี่นา เพราะฉันเป็นฉัน ฉันเลยมีความสุข ฉะนั้นจะอยากไปเป็นเหมือนคนอื่นทำไมกันล่ะ จริงมั้ย 
ส่วนเรื่องความรัก ฉันไม่แคร์ว่าคนอื่นจะมองยังไง ถึงเพื่อนคนอื่นมันจะมีแฟนกันหมดยกกลุ่ม แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันจะต้องดิ้นรนไปหาผู้ชายสักคนเพื่อจะมาทำหน้าที่แฟน 

ยิ่งเร่งรัดหรือดันทุรัง ความรักที่เข้ามาก่อนเวลาอันควรจะยิ่งพัง 

ฉันคิดเพียงแค่ว่า ถ้าความรักจะมาเดี๋ยวมันก็มาเอง 
เราไม่ควรจะไปไขว่คว้าตามหารักเพราะความรักก็เหมือนผีเสื้อ ยิ่งยื่นมือออกไปไขว่คว้า ยิ่งวิ่งตาม มันก็ยิ่งหนีและทิ้งระยะห่างจากเรามากขึ้นเท่านั้น
เพราะฉะนั้น ตอนนี้หน้าที่ของฉันจึงทำได้เพียงแค่รอ...รอใครอีกคนที่มีความฝันตรงกัน คนอีกคน...ที่จะกลายมาเป็นโลกอีกใบของฉัน ก็เท่านั้นเอง :")


SHARE
Writer
Piengwajee
INFJ
I'm not good at speaking, so I want to convey my feelings in terms of words.

Comments

Zofeiar2017
2 years ago
ชอบมากค่ะ
Reply
Lihubillah
2 years ago
เหมือนเขียนให้ตัวเองเลยค่ะ พูดน้อย โลกส่วนตัวสูง > แต่ก็ยังรอ ใครบางคน มาร่วมกันแชร์พื้นที่ส่วนตัว โดยที่เราไม่อึดอัด🌵🌵🌵
Reply
Mizolynz
2 years ago
ว้าว เราเจอคนที่คิดเหมือนกันด้วย ใช่ล่ะไม่ใช่ทุกคนที่จะเจอคนที่มีเคมีตรงกันได้เหมือนกันทุกคน แต่ละคนที่ไปพบเจอ ก็ต้องใช้เวลา บางคนระยะยาว บางคนในเวลาอันใกล้ เราคนนึงก็เป็นคนโลกส่วนตัวสูง เจออะไรมาเยอะ ถ้าให้คนไม่ดีมาทำลายกำแพงกั้น เราก็จะแย่ มีกำแพงกั้นดีกว่าไม่มีจริงๆ เพราะอย่างน้อย เราก็ยังสามารถอยู่ในพื้นที่ของเราได้ :) สู้ๆนะคะ
Reply
HaitangBlossom
6 months ago
เหมือนเข้ามานั่งกลางใจเราเเล้วถ่ายทอดออกมาเป็นตัวหนังสือเลยค่ะ ความรักดีๆไม่ใช่แค่ใครก็ได้หรอกนะ
Reply
Lionking
4 months ago
คนที่ใช่จะมาในเวลาที่ใช่เสมอ
#ชอบค่ะ😆😆
Reply