หากวันหนึ่ง เราหลุดไปอยู่ในห้วงแห่งจินตนาการ
หากเราตื่นขึ้นมา พบว่าทุกอย่างดูแปลกไป ท้องฟ้าสว่างสดใส ประทะเข้าที่ใบหน้า
เราฉุดคิดได้ว่า หลังคาบ้านได้หายไป
ไม่ทันทำอะไร ด้วยความตกใจ เรารีบหันไปมองไปรอบๆตัวเรา  
ลำธารไหลรินอยู่ด้านข้าง นกน้อยร้องเพลงไพเราะเสนาะหู กวางน้อยลอยอยู่ เสือร้ายฆ่ากวางกิน...


เดี๋ยวนะ......

เสือออ!!!!

เรารีบลุกจากพุ่งหญ้า วิ่งหนีเสียร้ายสุดชีวิต ไม่คิดหันหลังกลับ
วิ่งไปได้ไม่ถึงเมตร ก็พบกับกระต่ายตัวหนึ่ง สีขาวปุกปุย ลอยอยู่บนอากาศ หน้าตาดูอ้วนพี
เจ้ากระต่ายตัวนี้ มองไปยังเสือร้าย พร้อมกับปล่อยลำแสงสีรุ้ง ฟับๆๆๆๆ

เสือร้ายล้มลง สิ้นสุดเสียงร้อง เสือร้ายลงนอน ซักพักก็ตาย

เราก็รีบ รีบขอบคุณ กระต่ายบิน เอ๊ะ หรือกระต่ายอ้วนดี... เรียกกระต่ายบินนั่นหล่ะ เรียกอ้วนแล้วเดี๋ยวอารมณ์ไม่ดี ปล่อยรุ้งฆ่าเราอีกคน

"เจ้ากระต่าย ข้าขอบใจเจ้ามาก ที่วันนี้ช่วยชีวิตข้าไว้"

เจ้ากระต่ายตอบเรากลับมา ด้วยภาษาอินเตอร์เนชั่นเนล
"You're welcome."
ไม่ถึงนาโนวินาที เจ้ากระต่ายก็พูดต่อ
"You must be new here. Let's me show you Dream Land, Land of laziness."
"Only lazy people can enter this land."

ด้วยความที่ปกติเราตอบแต่ yes yes no no ไม่รู้จะตอบอะไรอย่างอื่น เลยตอบไปว่า 
"Thank you!"

เราเดินตามกระต่ายตัวนั้นไปเรื่อยๆ ข้ามน้ำ ข้ามภูเขา แล้วสุดท้าย เราก็กลับมาที่เดิม ศพของเสือตัวเดิม เราได้แต่มองมันสลับกับมองเจ้ากระต่ายตัวนั้น

กระตุ่ย:.....
เรา:....
เรา:.... ทำไมพากลับมาที่เดิม
กระตุ่ย: อยากเดินเล่นเฉยๆ
เรา: ..... พูดภาษาไทยได้หรอ
กระตุ่ย: ได้สิ
เรา: ....
กระตุ่ย: .... (ทำหน้ากวนๆ)

โอเค ไม่เป็นไร ไหนๆเราก็ว่าง เดินเล่นซักหน่อยก็ไม่เป็นไร

กระตุ่ย: .... ไหนๆเจ้าก็ว่างแล้ว เดินเล่นกันต่อไหม
เรา: ... ก็ได้

ด้วยความที่คิดว่าเรานั้นว่าง เราก็เดินแล้วเดินอีก สามรอบผ่านไป กาลเวลาก็ผ่านไปเช่นกัน 
ระหว่างทาง เราเจอสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ยักษ์ เดินผ่านหน้าเราไป มันมีขนดกสีฟ้า ดูสดใส มีลายจุดสีแดงสด

ซักพักก็เจอกับ จิ้งจอกหน้าตาคล้ายแมว มีหนวดคล้ายคน มีหัวคล้ายหมี มีปีกเหมือนนก มีอกเหมือน อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์

ไปยังถ้ำแห่งหนึ่ง ก็พบกับเงาสีดำยาว มีหน้าเหมือนหมา มีหางเหมือนแมวน้ำ หน้าตาก็เหมือนแมวน้ำ กวนๆเหมือนแมวน้ำ เมื่อสายตาเราปรับเข้ากับความมืดได้แล้ว เราก็พบว่า นี้มันแมวน้ำนี่หว่า....

เราเดินต่อไปยังป่าสน ป่าแถวนี้มีลักษณะชื้นๆ ร้อนๆ ซักพักก็เย็น ซักพักก็ร้อน
กระตุ่ย: โทษทีนะ แอร์เสียหน่ะ ติดๆดับ
เรา:...

โอ้โห! ป่าติดแอร์!!!!

รู้ตัวอีกที เราก็เหนื่อยมากแล้ว ท้องฟ้าก็เริ่มตกลง

เรา: นี่ เจ้ากระต่าย ทำไมเจ้าไม่เห็นเหนื่อยเลย
กระตุ่ย: ก็ข้าลอยอยู่
เรา: ....
กระตุ่ย: ...

อีกระต่ายกวนเตนนนนนนนน (ตีนลากเสียงยาว) แล้วลากเราเดินซะเหนื่อย
กระต่ายเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มมืดลง เลยบอกกับเราว่า

กระต่าย: ข้าทำเจ้าเสียเวลามามากพอแล้วหล่ะ ไปละนะ หาทางกลับบ้านเองนะ บุยๆ
เรา: ได้ๆ เจอกัน...
กระต่าย: See ya!

เราหันไป มองซ้าย มองขวา เราก็คิดได้ว่า โลกนี้ช่างแปลกดี มีแต่สิ่งแปลกๆ คิดได้ดังนั้น ปีกเราก็งอกออกมาจากหลัง แล้วเราก็บินออกไป ไปยังดวงจันทร์

--------
พูดคุยกับนักเพ้อ เอ้ย ผู้เขียน

พอดี หลังจากสอบยังมีควันหลงเป็นโปรเจค และงานอีกมากมาย เลยทำให้ไม่ค่อยมีเวลาว่างซักเท่าไหร่ (ดองงาน!)

หลังจากนั้น เลยไม่รู้จะอัพอะไร แต่ไม่อยากให้ account storylog นี้รกร้าง เลยลองอัพอะไรเล่นๆเพลินๆ( หรอ! ) ต้อนรับวันจันทร์

หวังว่าผู้อ่านจะอ่านถึงบรรทัดนี้ (ใครที่รีบๆ scroll down ลงมา ขึ้นไปอ่านซะ แล้วจะได้รู้จักประโยคที่ว่า "เอา 5 นาทีชั้นคืนมาาาา!!" )

สำหรับใครที่งานเยอะ ขอฝากบทเพลงวัยเด็กไว้ด้วย

งาน1กอง รออยุ่บนโต้ะ
เสียงดังโป้ะ งานเพิ่ม1 กอง
งาน2กอง รออยุ่บนโต้ะ
เสียงดังโป้ะ งานเพิ่ม1 กอง
งาน3กอง รออยุ่บนโต้ะ
เสียงดังโป้ะ งานเพิ่ม1 กอง
งาน4กอง รออยุ่บนโต้ะ
เสียงดังโป้ะ .....

A: งานเพิ่ม 1 กอง?
B: เส้นเลือดในสมองกู!....

---------
SHARE
Writer
CloudStory
Developer
Having a curiosity, The little boy decide to find out the answer.

Comments