บทที่ 3 - วิชาจัดการกับความสัมพันธ์ในชีวิต
'สังคม คือ กลุ่มคนอย่างน้อยสองคนขึ้นไปมาอาศัยอยู่รวมกันในบริเวณหนึ่ง ซึ่งคนเหล่านี้จะมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน ทั้งทางตรงทางอ้อม' 
.
จำได้ว่าได้ท่องหรือได้คัดคำนิยามนี้ทุกครั้งที่เรียนวิชาสังคม ตั้งเเต่เป็น ส.ป.ช.ตอนประถม และ ห้าสาระการเรียนรู้ในวิชาสังคมศึกษา 
บทเรียนบอกให้เรารู้ว่า 'สังคม' คืออะไร 
ขณะที่สายตากราดผ่านประโยคนี้ไป ภาพในหัวเราอาจคิดถึงสังคมใกล้ๆตัว อย่างบ้าน โรงเรียน ตลาด หรือนึกถึงที่ๆมีคนอยู่รวมกันมากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่นึกถึง 
เราได้เรียน ได้อ่าน ได้เขียน ได้จำ นำไปสอบ 
สอบเสร็จ ฉลอง เลื่อนชั้น สอบใหม่ วนลูป

.
หรือว่า 'การนำไปใช้' ในวัตถุประสงค์ที่แจ้งเมื่อเริ่มเรียน คือการนำไปใช้เพื่อสอบ? หรือเพื่อเอาไปต่อยอดในวิชาเรียนตัวถัดไป หรืออาจจะเอาไปใช้ในชีวิตประจำวันจริงๆก็เป็นได้ แล้วแต่กรณี
.
ในเมื่อวิชาสังคม คือวิชาที่สอนเรื่องการอยู่รวมกันของประชากรของชุมชนหนึ่งๆ แต่ไม่มีการสอนเรื่อง 'วิธีการจัดการความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง' ไม่ว่าจะเพื่อน คนรัก ครอบครัว หรือคนรอบข้างที่รายล้อมเราอยู่ซึ่งต่างเป็นประชากรในสังคมของกันและกัน 
.
หรือของแบบนี้ต้องอาศัยประสบการณ์เฉพาะบุคคล ? 
แล้วสำหรับบางคนที่โลกแคบ (เช่นเรา) ไม่ค่อยได้เจอคนหลากหลายสักเท่าไร เข้าสังคมไม่เก่งเลย ไม่รู้จะชวนคุยอย่างไรให้คู่สนทนาอยากคุยกับเราต่อ 
.
คงจะดีไม่น้อยหากวิชาสังคม มีบทเรียนเกี่ยวกับการสร้างสังคมของเราและรักษาความสัมพันธ์กับคนในสังคมที่เราอยู่ 
.
เพื่อที่ผู้เรียนจะได้เอาความรู้ความเข้าใจตรงนี้ไปปรับใช้กับการสร้าง รักษา หรือจัดการความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง พร้อมหาทางคลี่คลายความสับสนยุ่งเหยิงภายในจิตใจอันเนื่องมาจากการจัดการความสัมพันธ์ที่ไม่ลงตัว 
.
หากมีบทนี้แทรกมาจริงๆ 
อาจช่วยบรรเทาความรู้สึกสับสนว้าวุ่นใจกับความสัมพันธ์หลายๆด้านระหว่างผู้เขียนกับผู้อื่นก็เป็นได้
.
ว่าแล้วก็ยังคิดไม่ตกกับความวกวนอีรุงตุงนังในหัว
งั้นขอหนีความรู้สึกแบบเขาวงกตเช่นนี้ไปโฟกัสที่งานก่อนละกัน ... 
SHARE
Writer
Kimhunt
นักฝึกเขียน
passion ในชีวิตตอนนี้หลงเหลือแค่ passion fruit เท่านั้น

Comments