นิทานก่อนนอน
นานมาแล้วมีเด็กหญิงและเด็กชายคู่หนึ่ง

เกิดมาบนโลกใบนี้ เขาสองคนเกิดมาต่างที่ต่างถิ่น

คนละเมืองกัน แต่เขาทั้งคู่มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน

มาตั้งแต่เกิดนั่นก็คือที่นิ้วนางข้างซ้าย

มีด้ายแดงที่พันอยู่รอบนิ้วนางของเขาทั้งคู่

ซึ่งเด็กทั้งสองคนนี้ได้เกิดขึ้นมาก็ต่างที่ต่างถิ่นกัน

แต่เขาทั้งคู่มีความคิดที่นึกเหมือนกันว่า

เขาจะตามหาคนที่มีด้ายแดงเหมือนกันกับเขา

และเเล้วทั้งเด็กหญิงและเด็กชายก็ออกจากบ้าน

เพื่อมาตามหาคนที่มีด้ายแดงเหมือนกับตัวเขาเอง

จนมาวันนึงเขาทั้งคู่ได้มาพบกันโดยบังเอิญ

เด็กชายได้พูดกับเด็กหญิงว่า..อ้าวเธอมีด้ายแดงเหมือนฉันด้วยหรอครับ

เด็กหญิงตอบว่าใช่จ๊ะ.. แล้วเธอมาตามหาอะไรหรอจ๊ะ

เด็กชายตอบไปว่า ผมจะมาตามหาคนที่มีด้ายแดงเหมือนผมน่ะครับ

เด็กหญิงจึงบอกออกไปว่าเหมือนกันกับฉันเลยจ๊ะ

ฉันก็กำลังออกตามหาคนที่มีด้ายแดงเหมือนกันจ๊ะ

เขาทั้งคู่จึงตัดสินใจเดินทางไปด้วยกัน ระหว่างทางที่เดินไปนั้น

เด็กชายเดินไปสะดุดก้อนหิน ตัวเด็กชายไปโดนเด็กหญิงล้มลง

เด็กชายเห็น เด็กหญิงร้องไห้ จึงรีบเข้าไปปลอบเด็กหญิง

แระกล่าวคำพูดที่อ่อนโยนว่า "ผมขอโทษนะครับ"

เด็กหญิงพูดทั้งน้ำตาว่า ไม่เป็นไรจ๊ะ เจ็บนิดหน่อยเองจ๊ะ

เด็กชายถามว่า.. เดินไหวไหมครับ ให้ผมประคองคุณไปนะครับ

ดูท่าทางจะยังเจ็บอยู่นะครับ เด็กชายกล่าว

แระก็ประคองเด็กหญิงเดินไป จนรู้สึกว่าเด็กหญิงดีขึ้น

ทั้งคู่เดินผ่านป่าน้อยใหญ่ เจอควา่มยากลำบากมากมาย

มีทั้งสัตว์ร้าย สถานที่อันตราย หุบเขา เหวลึก ป่าทึบ

แต่เขาทั้งคู่ต่างก็ช่วยเหลือซึ่งกันและกันมาโดยตลอด

ไม่ว่าจะเจอสัตว์ป่าหรือแม้กระทั่งฝนตกลมพายุ อุปสรรคมากมาย

เขาทั้งคู่ก็ไม่ย้อท้อ จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี

เขาทั้งคู่ก็ยังไม่พบ คนที่มีด้ายแดงเหมือนกับพวกเขา

เขาทั้งคู่เดินมาจนถึงทางแยกในป่า

เขาทั้งคู่พูดพร้อมกันว่า.. เราคงต้องแยกกันตรงนี้นะจ๊ะ

เพื่อออกตามหาคนที่มีด้ายสีแดงเหมือนกับเราแล้วล่ะจ๊ะ

เด็กหญิงตัดสินใจเิดินไปทางซ้าย

ส่วนเด็กชายเดินไปทางขวา

ผ่านไปได้ประมาณครึ่งชั่วโมง เขาทั้งคู่รู้สึกถึงความเงียบของป่า

และความเหงาโดดเดี่ยว โดยไม่มีสาเหตุในใจเขาทั้งคู่

ทั้งคู่หยุดคิดว่าสิ่งที่เคยผ่านมาในชีวิตของเขาทั้งสอง

คนที่เดินอยู่เคียงข้างกัน คนที่เคยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

คนที่เคยมอบความห่วงใยให้กัน และความรู้สึกดีๆต่อกัน

บัดนี้หายไปไหน ใจของเขาตอนนี้มันช่างเหงาเดียวดาย

หมดเรี่ยวเเรงที่จะเดินต่อไป เขาทั้งคู่หยุดเดินและวิ่ง

กลับมายังจุดเดิม ที่เขาแยกกัน ตรงทางแยกในป่า

พอเขากลับมาเจอกัน ตรงจุดที่เมื่อกี้เขาแยกทางกัน

ตรงทางแยกเขาทั้งคู่ได้พูดพร้อมกันว่า..

เขาคงไม่ต้องตามหาแล้วล่ะ จ๊ะ/ครับ เพราะคนที่เขาตามหามาทั้งชีวิต

เขาคงเจอแล้วตั้งแต่เเรกที่เราพบกัน

คนๆนั้นก็คือเธอคนที่อยู่ตรงน่าผมนี้ครับ..เด็กผู้ชายตอบ เธอคือดวงใจของฉัน

คนๆนั้นก็คือเธอเช่นกันจ๊ะ..เด็กผู้หญิงตอบ เธอคือลมหายใจของฉัน
SHARE
Writer
mjjk
writer
Continue to no end. FB : https://www.facebook.com/sin.pride IG : mjkxxz IN BOX All TIME! Chat anytime,Don't bite then injection

Comments