ไม่เป็นไปตามแผน
เรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เรารู้จักกันตอนปี 1 อาจจะพูดได้ว่าสนิทในระดับหนึ่ง (เห้ย ประโยคนี้เท่ห์หว่ะ) แล้วจู่ ๆ ตอนกำลังจะเรียนปี 3 เพื่อนคนนี้ของเราก็ป่วยเป็นโรค ๆ หนึ่ง เรียกว่าเด็กวัยรุ่นไม่น่าจะเป็นโรคนี้ ไม่มีใครคาดคิด เพื่อนของเราก็เลยต้องดรอปเรียนเพื่อไปรักษาตัว หนึ่งปีเต็ม ๆ ช่วงนั้นเราก็ยังติดตามสถานการณ์ของเพื่อนคนนี้ผ่านเฟซบุ๊คบ้าง ผ่านเพื่อนสนิทบ้าง เพื่อนเราต้องผ่าตัดเปลี่ยนอวัยวะบางอย่าง ต้องฟอกเลือด มันเป็นเรื่องที่ยุ่งยากและลำบากมากสำหรับวัยรุ่นคนหนึ่ง ในขณะที่วัยรุ่นหลาย ๆ คนก็ใช้ชีวิตปกติทั่วไป เข้าออกมหา'ลัย เรียน เล่น กินเหล้า เที่ยว เพื่อนของเรากลับต้องเข้าออกโรงพยายาล กินยาเป็นกำ ๆ ควบคุมอาหาร นอนเป็นเวลาเพื่อรักษาระดับความดัน จนหนึ่งปีเต็มถึงจะกลับมาเรียนได้ โดยต้องกินยาตลอด เรียนช่วงซัมเมอร์ผ่านไปจนจบ แน่นอนว่าเพื่อนของเราต้องไปเรียนกับรุ่นน้อง พอเปิดเทอมเราก็เจอเพื่อนคนนี้น้อยลง เพราะเราต้องทำตัวจบ ไม่มีเรียนตัวเดียวกันแล้ว เจอกันบ้างตามตึกเรียน จนมารู้ข่าวอีกทีเพื่อนคนนี้ของเราก็ตัดสินใจจะไปอยู่อเมริกา ดรอปเรียนไว้ซึ่งหมายความว่าถ้ากลับมาเรียนก็จะเรียนช้าไปอีก 1 ปี นั่นก็หมายความว่าจบช้าไปอีก 2 ปี อยู่ ๆ มันก็ทำให้เราคิดถึงตัวเอง เราเรียนตั้งแต่อนุบาล ประถม มัธยม มหา'ลัย เราไม่เคยหยุด เราเรียนกันมาเป็นแบบแผน เราอยู่รุ่นนี้เราต้องจบรุ่นนี้ เรามีความรู้สึกแปลก ๆ ทำไมเราต้องกังวลถ้าจะเรียนช้าไปอีก 1 ปี หรือ 2 ปี จริง ๆ เราเห็นชีวิตเพื่อนเราที่ไม่ได้เป็นไปตามแผนการแต่แล้วไงหล่ะ มันก็โอเคนะ ถ้าจะผิดแผนไปบ้าง เพื่อนของเราเจออะไรมาเยอะ จนเราคิดว่าแค่นี้เป็นเรื่องที่มันจะสู้ไหว อยากให้กำลังใจมันนะ กับคนที่ผ่านอะไรมามากมายขนาดนี้ ต้องสู้ไหวอยู่แล้ว แล้วก็คอยเตือนตัวเองด้วยว่า มันโอเคแหละ ถ้าบางอย่างมันก็ไม่ได้เป็นไปตามแผนทั้งหมด ก็แค่หาทางใหม่ ผิดแผนไปก็ไม่เป็นไร :)
SHARE
Writer
LP04
student writer
I don't know how I feel then I write it to know how I feel.

Comments