Plastic Poetry (PP) : หมายเลข 1
เมื่อทำข้อสอบเสร็จ ผมเอากระดาษ คำถาม-คำตอบ ไปส่ง
และแอบคอรัปชั่น เอาหน้าหลังของกระดาษไว้เพื่อ เขียนบทกวี
กระดาษขาวสะอาด สวยใส น้ำงาม ไร้รอย และตำหนิ

โชคดีที่มันไม่ขาดเหมือนกระดาษที่ผมเอาไปส่ง
เพราะแขนไปโดน พลาดท่า ผิดมุม องศา ลิปดา ฟิลิปดา
พาลาเล็กซ์

ผมรอ รอ รอ ให้เวลาหมด มันช่างผ่านไปเร็วจนพบนับไม่ทัน สา-สอ-หนึ-
เอ้า วิ่ง วิ่ง วิ่ง ผมวิ่งไปหน้าโรงอาหาร รู้สึกว่าใช้เวลาไป 15 วัน
นี่ขนาดผมวิ่งเร็วกว่า เตคีออน 2.512 เท่านะเนี่ย

ผมเจอมันแล้ว เจ้าเกร์ิตุ น่าสมเพชเวทนา มันนั่งเศร้าเหง้าหงอยอยู่
ผมเอากระดาษคม.ๆ แผ่นนั้น ปาดคอมันจอขาด หั่นๆร่างให้เป็นไชเท้า
เอาใส่ถุงถ้วยสีดำปิ๊ดปี๋ แล้วก็เอามันไปเผาไฟกับใบไม้ร่วงที่หลังอาคาร ๒
จากนั้นก็โยนมันลง สายน้ำมรกตขจี

เท่านี้ ก็
กลับบ้านสบายใจ
ขณะที่เดินออกมา เพื่อนนักบาสกำลังว่ายน้ำอยู่ อยู่ที่สนามบาสนั่นแหละ
เพื่อนอีกกลุ่มกำลัง ขุดเพชร ขายพลอย เป็นเศรษฐีอัญมณี ทีเดียว

ส่วนผมก็กลับบ้านอย่างสบายใจ.

SHARE
Written in this book
Plastic Poetry(PP) & Before

Comments