หม้อสุกี้แห่งความทรงจำ
จำได้สมัยเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว MK สุกี้ นับเป็นแหล่งพบปะและสังสรรค์ของเหล่าเพื่อนฝูง หลังกิจกรรมการเรียนที่หนักหน่วงต่างๆ เช่น หลังสอบมิดเทอม สอบ final สอบ Lab. สอบ quiz คือหลังสอบทุกชนิดเลยก็ว่าได้ เพราะสอบเสร็จเราจะคลายเครียดกันด้วยการ "กิน"

ผมและเหล่าเพื่อนกรุ๊ปเดียวกันจะนัดหมายกันเสมอที่ร้านสุกี้ MK สาขามาบุญครองเพราะใกล้สุดหลังสอบเสร็จ เราจะสั่งกันไม่ยั้ง แต่บรรยากาศในการกินสุกี้ของพวกเราไม่ใช่ความอร่อยของลูกชิ้น MK หรือน้ำจิ้มรสเด็ดที่หวงพริกกระเทียมหนักหนา แต่ความสนุกของการกินสุกี้สมัยนั้นคือ การนั่งคุยกันหลังสอบ ช่วงแรกคงหนีไม่พ้นข้อสอบที่เราเพิ่งผ่านมันมา แต่หลังจากนั้นจะกลายเป็นเรื่องสัพเพเหระ ทั้งความรักของเพื่อนๆ เรื่องน้องรหัส เรื่องกิจกรรมอื่นๆ เรื่องทางบ้าน ฯลฯ สุดแต่จะขุดกันมาคุยได้ ซึ่งนั้นทำให้เราพัฒนาจากเพื่อน เป็นเพื่อนที่สนิทกันมากขึ้น

พอกินกันจนจะอิ่ม เพื่อนคนนึงจะสั่งข้าวเปล่ามาหนึ่งถ้วยเสมอ เพื่อใส่ลงในหม้อที่น้ำต้มนั้นตอนนี้เข้มข้นยิ่งนัก เธอบอกว่าจะทำ "ข้าวตุ๋น" เป็นอาหารเติมเต็มความอิ่มของเธอในช่วงสุดท้ายของการทานมื้อนี้ แล้วการทานสุกี้มื้อนั้นของเราจะจบลงด้วยการหารค่าใช้จ่ายกันอย่างเท่าเทียมทุกคน และแยกย้ายกันตามสะดวก

แต่สุกี้ MK ในตอนนั้นช่างต่างจากวันนี้ มันไม่มีน้ำซุปโชยุ ไม่มีน้ำซุปมิโซะ ไม่มีชุดชาบู มีแต่เพื่อนๆและเสียงหัวเราะ และเรื่องขบขันมากมายที่เอามาเล่าสู่กันฟัง

แต่เวลาเปลี่ยนไปทุกอย่างย่อมเปลี่ยนแปลง สุกี้ตอนนี้เป็นการทานกับครอบครัว แบ่งปันความห่วงใย

"พ่อ ห้ามทานเป็ดย่างเยอะ ไขมันในเลือดสูงแล้วนะ"

"แม่ทานลูกชิ้นปลาของโปรดนะ เดี๋ยวสั่งให้"

"สาหร่ายทรงเครื่องสองครับ" (ของโปรดของแฟน)

ทานเสร็จแล้วทุกคนในครอบครัวก็พร้อมจะกลับแล้ว

"เดี๋ยวมื้อนี้ ลูกๆจ่ายให้พ่อกับแม่นะครับ"

"ขอบใจลูกๆ จ๊ะ" คำตอบของแม่ ก่อนเราแยกกันขึ้นรถกลับบ้าน

สุกี้ MK ยังเปลี่ยนเมนูไปเยอะ แตกต่างจากอดีตไปมากมาย จนเดี๋ยวนี้เป็นบริษัทมหาชนแล้ว ชีวิตข้างๆหม้อสุกี้ก็เช่นกัน จากวัยเรียนที่สนุกสนานและไร้ซึ่งรายได้ จนบัดนี้รอบหม้อสุกี้เป็นคนในครอบครัวและความรับผิดชอบในชีวิตที่มากขึ้น

เวลาอาจเปลี่ยนไป แต่ความทรงจำรอบๆหม้อสุกี้กลับยังอบอุ่นเสมอ จากเพื่อนฝูงมากมายในตอนนั้น ที่ ณ เวลานี้หลายๆคนกลายเป็นคุณพ่อคุณแม่กันเต็มตัวแล้ว มาถึงตอนนี้เราใช้เวลานอกบ้านกับคนในครอบครัวเป็นส่วนใหญ่ เพื่อนๆก็ห่างหายกันไปตามภาระความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นตามช่วงชีวิต

พอวันนี้มองลงไปในหม้อสุกี้ ก็ย้อนไปถึงเวลาที่เพื่อนๆจะทำ "ข้าวตุ๋น" แล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า ทุกคนตอนนี้จะเป็นอย่างไร สุขสบายดีมั้ย ครอบครัวเป็นไง หลานๆโตกันแค่ไหนแล้ว ถ้ามีโอกาสคงได้นั่งล้อมวงรอบๆหม้อสุกี้อีกครั้งเหมือนในสมัยก่อน

คงเป็นช่วงเวลาที่เราจะแย่งกันคุยจนหัวปั่นเลยทีเดียว นึกแล้วก็อบอุ่นในหัวใจลึกๆขึ้นมาเลย

หวังว่าจะมีโอกาสนั้นไวๆ.......นะเพื่อนๆ

#เมนูคอเป็ดในตำนาน #ไม่มีในเมนู #คนอื่นซื้อฝากเจ้าตูบ #แต่ข้าพเจ้าสั่งกินเอง 555555555
SHARE
Written in this book
My story of life
เรื่องราวของประสบการณ์ส่วนตัว ถ่ายทอดเพื่อส่งต่อเรื่องราวแก่ผู้พบเจอ เป็นบันทึกเพื่อทบทวนภาพความทรงจำที่ควรค่าแก่การคิดถึง
Writer
Deux
the fast sleeper
คนธรรมดามากๆ

Comments

Mediary
4 years ago
ที่บ้านชอบกินเอ็มเคมากๆเหมือนกันค่ะ:)
Reply
Deux
4 years ago
สมควรจะซื้อหุ้น MK ไว้เอาปันผลซะหน่อยนะครับ อิอิ
^_^
Silencewaltz
4 years ago
โฆษณาแฝงนี่ !!
Reply
imonkey7
4 years ago
สงสัยดอยไว้เยอะเฮียเลยมาเขียนอัปค่าตัว
Silencewaltz
4 years ago
เฮียรับเงินค่าโฆษณามาเท่าไหร่
Deux
4 years ago
ไม่นะ ไม่ได้เก็บตัวนี้เลย จริงๆ
imonkey7
4 years ago
ความสุขของอาหารประเภทนี้คือเวลา
การประกอบไปด้วยกินไปด้วยทำลายเวลาและสร้างสัมพันธ์อันดี
พวกผมสมัยก่อนโตมาพร้อมๆกับยุคไดโดม่อนหัวละ99เทอมนึงกินกันครั้งนึงก่อนจะมีพวกหมูกะทะมาตี

เป็นอะไรที่ดีมากสำหรับชายผู้อยู่ในวัยฉกรรณ์
ตอนนี้ไม่ค่อยได้ไปกินละทั้งไดโดม่อนหรือหมูกะทะเอ็มเคนิจบเลย
#บ้านผมก็ขายแบบเดียวกันแต่อร่อยและคลาสสิคกว่า•^•
#แฝงด้วยคน
Reply
Silencewaltz
4 years ago
อ๊ากกกกกก หนูเคยแข่งกินไดโดม่อนกับเพื่อนผู้ชายด้วย ใครวางช้อนก่อนแพ้ อิอิ คิดถึงเลยยยย
imonkey7
4 years ago
ปมก็เคยแข่งกับเพืีอนตักมาทีละเท่าๆกันเป็นเซ็ตๆ้ซ็ตละขีดห้ามต่ำกว่า
กินจบที่โลกว่าๆเท่ากันแต่แพ้มันตรงที่มันคีบมันหมูไปกินแบ้วท้าเรากิน
พอเราไม่กินมันหยามด้วยการเทน้ำซุปใส่แก้วกินโชว์
เรากินน้ำเปล่ามันว่าไม่นับ
เออกูแพ้ก็ได้ยังไงมันก็เลี้ยง
Deux
4 years ago
เคยแต่แข่งกินพิซซ่า buffet ลงเอยด้วยอาการเกือบอ๊วก แถมแพ้ด้วย
lalajinx
4 years ago
คิดถึงเป็ด MK กับหมี่หยก โอ๊ยยย น้ำลายไหล

แต่กินคนเดียวไม่สนุกเนอะ ต้องกินกับเพื่อนๆ
Reply
Deux
4 years ago
อย่าลืมสั่งคอเป็ด 555 อ้วนมากๆขอบอกเลย
Rong
4 years ago
ขอบคุณครับ อ่านจบแล้วรู้สึกอบอุ่นดีจัง
Reply
Deux
4 years ago
ขอบคุณครับ ^_^