พิราบขาว

สันติภาพยั้งยืนจริงหรือ
หากเราได้มันมา
มันจะอยู่กับเราตลอดไปหรือ

นกพิราบ มันคือ อิสระ
หากเราเอามันมาขังไว้
สักวันมันก็จะกลายเป็นมังกรยักษ์

นอกจากทำลายกรงทองคำ ฝังเพรชของเราแล้ว
มันยังทำลายปราสาททำจากหินสมัยสุโขทัยอีก

สงครามก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
เมื่อมันพอใจ กับความบรรลัยแล้ว
มันก็ยอมให้เราฆ่ามัน
ไม่รู้อะไรดลใจทุกครั้งไป
เราต้องเผามังกรทุกที

ซากฝุ่นควันดำ สว่างจ้า
มันก็กลับไปเป็นนกพิราบขาวอีกครา
เหมือนฟินิกซ์อมตะ เกิดใหม่จากซากแห่งตน

มันบินพุ่งไปอย่างรวดเร็ว ดุจตัวมันเองแลเป็นสายลมที่โอบอุ้มตัวมันเอง
เรายังจะจับมันอีกเหรอเมื่อรู้ว่าต้องจบแบบนี้ทุกครั้งไป
กรงทอง กอง เป็นล้านใบ สูงเท่าพีรามิด
และเขาหินสุโขทัยก็สูงกว่า เขาพระสุเมรุแล้ว

เราจะจับมันอีกเหรอ
ก็ใช่หน่ะสิ
เราจะจับมันอีก

(ก่อนอื่นก่อต้องก่อปราสาทใหม่ กับสั่งทำกรงทอง)
(ก่อนหน้านั้นเสียอีก ต้องไป รีดเงิน )
SHARE
Written in this book
Plastic Poetry(PP) & Before

Comments