[Oliver Twist แปลไทย EP.4/30] โอลิเวอร์ฝึกงาน
_____เวลาล่วงเลยไปอีกสองสามวันแต่ก็ไม่มีใครเสนอตัวเข้ามารับโอลิเวอร์และเงินห้าปอนด์ไป คณะกรรมการรู้สึกเบื่อหน่ายต่อการรอคอยเช่นนี้ จึงได้ส่งนายบัมเบิ้ลไปสืบถามดูว่าจะมีกัปตันเรือคนใดต้องการเด็กไว้เป็นเด็กรับใช้ในเรือเพียงคนเดียวบ้าง ตอนที่เดินกลับมายังสถานสงเคราะห์ นายบัมเบิ้ลพบเพื่อนคนหนึ่งคือนายซอเวอร์เบอร์รี่ (Mr. Sowerberry) ซึ่งเป็นสัปเหร่อประจำสถานสงเคราะห์คนอนาถา การพบครั้งนี้ทำให้เขาเกิดความคิดขึ้นมาอย่างหนึ่ง เขาได้สาธยายให้นายซอเวอร์เบอร์รี่ฟังถึงสถานการณ์เกี่ยวกับโอลิเวอร์ เขาสาธยายเรื่องราวได้ผลเป็นที่น่าพอใจมากจนโอลิเวอร์ต้องถูกนำตัวมายังเบื้องหน้าคณะกรรมการอีกครั้งหนึ่งในเช้าวันรุ่งขึ้น และคณะกรรมการได้บอกเขาว่า เขาจะต้องไปฝึกงานอยู่กับช่างต่อหีบศพ ช่วยเหลือนายงานของเขาดูแลกิจการในร้าน และทำตัวให้เป็นประโยชน์โดยทั่ว ๆ ไปในบ้าน
_____คราวนี้ต่างก็ตกลงกันได้โดยไม่ชักช้า ดังนั้นต่อมาอีกสักครู่ก็ปรากฏว่าโอลิเวอร์ ต้องเดินตามนายบัมเบิ้ลตรงไปยังบ้านของนายซอเวอร์เบอร์รี่ผู้เป็นสัปเหร่อ โอลิเวอร์ถือห่อกระดาษเล็ก ๆ ซึ่งภายในบรรจุสมบัติทุกชิ้นของเขาไว้ นายในอนาคตของโอลิเวอร์กำลังปิดร้านอยู่เมื่อคนทั้งสองไปถึง
_____“นี่ไงล่ะคุณซอเวอร์เบอร์รี่” บัมเบิ้ลพูด “ผมพาเด็กคนนั้นมาให้แล้ว”
_____“อ๋อ เด็กคนนั้นน่ะหรือ?” สัปเหร่อพูดแล้วเขาก็ร้องเรียกภรรยา “เธอจ๊ะ ออกมานี่สักหน่อยเถอะ ที่รัก”

:+:นางซอเวอร์เบอร์รี่ (Mrs. Sowerberry):+:

_____หญิงร่างเล็กผอมบางใบหน้าบูดบึ้งเดินออกมาจากห้องข้างหลังร้าน
_____“ที่รัก” สามีพูดอย่างเกรง ๆ “นี่ไงล่ะเด็กที่มาจากสถานสงเคราะห์คนอนาถา”
_____“ตัวยังเล็กมากนี่” ภรรยาพูด
_____“ครับ ดูจะเล็กไปหน่อย” นายบัมเบิ้ลพูด “แต่เขายังจะเติบโตขึ้นอีกนะ คุณนายโซเวอร์เบอร์รี่”
_____“อ๋อ แน่ล่ะ เขาจะต้องเติบโตขึ้นเพราะข้าวน้ำของเราแน่ แต่ฉันมองไม่เห็นเลยว่าเขาจะทำประโยชน์อะไรให้แก่เราได้ เราจะต้องเสียเงินเลี้ยงดูเขาเกินค่าแรงงานของเขาแน่ ๆ ทีเดียว เอาล่ะ ลงไปข้างล่างได้แล้ว ไอ้เด็กขี้ก้าง!”
_____พูดแล้วนางซอเวอร์เบอร์รี่ก็เปิดประตูและผลักโอลิเวอร์ให้เดินลงบันไดไปยังห้องครัวมืด ๆ ซึ่งอยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดิน ที่นั่นมีหญิงคนใช้เนื้อตัวขะมุกขะมอม ผมเผ้ายุ่งเหยิงนั่งอยู่คนหนึ่ง ภรรยาของสัปเหร่อพูดกับหญิงรับใช้ว่า
_____“นี่แน่ะ ชาร์ล็อต (Charlotte) เอาเนื้อที่เก็บไว้ให้หมามาให้เจ้าเด็กคนนี้กินหน่อยซิ” โอลิเวอร์ผู้หิวโหยและน่าเวทนา ก็ได้รับประทานอาหารที่แม้แต่สุนัขก็ยังไม่เหลียวแล นางซอเวอร์เบอร์รี่ คอยจับตาดูเขาอยู่ตลอดเวลา พลางคิดคำนึงว่าค่าเลี้ยงดูเด็กอย่างนี้จะหมดไปมากเพียงไร
_____“เอาล่ะ ตามฉันมานี่” หล่อนพูดแล้วก็เดินถือตะเกียงนำหน้าโอลิเวอร์ขึ้นไปบนบ้าน “แกจะต้องนอนในร้าน ฉันคิดว่าแกคงจะไม่รังเกียจที่จะนอนอยู่ท่ามกลางหีบศพหรอกนะ แต่ก็ไม่สำคัญหรอกถึงแกจะรังเกียจก็ไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่จะนอนได้ เอ้า! เร็ว ๆ เข้า แกจะให้ฉันเสียเวลาอยู่ที่นี่ทั้งคืนหรือยังไง”
_____โอลิเวอร์รีบทำตามคำสั่ง แต่ต่อมาอีกสักครู่เขาก็ถูกปล่อยให้อยู่ตามลำพังกับตะเกียงดวงจิ๋วดวงหนึ่ง เพื่อที่จะนอนท่างกลางหีบศพในร้านของสัปเหร่อ เขาไม่สบายเลยแต่เนื่องจากรู้สึกอ่อนเพลียเป็นกำลัง เขาจึงคลานเข้าไปนอนในช่องแคบ ๆ ซึ่งมีลักษณะไม่ต่างจากหีบศพเท่าไรนัก แล้วก็หลับไปจนรุ่งเช้า
SHARE

Comments

Chippeew
1 year ago
มีภาคต่อไหมคะ??
Reply