2.เขาวงกตคนอ่อนแอ cr.kanan minami
"เขาวงกตคนอ่อนแอ" มาจากการที่เราหยิบการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนึงขึ้นมา โดยมีเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้นท้ายเล่ม ปกติเวลาเราอ่านการ์ตูนเรื่องสั้นพวกนี้ มักจะจบด้วยความลงเอยที่ดี แต่เรื่องนี้กลับทำให้เรารู้สึกว่า ผู้หญิงคนนี้เหมือนเรานิดๆ

เรื่องมีอยู่ว่า ตัวนางเอกชอบผู้ชายคนนึง เป็นคนดังของโรงเรียนจึงเลือกที่จะเข้าหาเขาโดยใช้เพื่อนสนิทเขาเป็นตัวช่วย เพื่อนสนิทเขาไม่มีจุดเด่น เป็นคนธรรมดา กรรมการห้องสมุดตามสไตล์การ์ตูนญี่ปุ่นเนอะ นางเอกพยายามขอหนังสือรุ่นสมัยม.ต้นเพื่ออยากดูรูปคนที่เธอชอบ แต่กลับกลายเป็นว่าเพื่อนสนิทเขากลับไม่ยอม มีท่าทีหงุดหงิดทุกครั้งที่เธอถามหาเพื่อนเขา แต่ความเป็นจริง เธออ้างชื่อคนนั้นเพื่อถามเรื่องเพื่อนสนิทต่างหาก กลายเป็นว่าเธอหลงรักกรรมการห้องสมุดแทน แต่เธอมักจะอ้างหาเรื่องถามถึงผู้ชายคนนั้นให้เขาฟัง เพราะเธอชอบสีหน้าของเขาเวลาไม่พอใจ เหมือนกับว่าเขาชอบเธอนั่นแหละ

แต่เมื่อนร.ใหม่เข้ามา เธออาสาพาทัวร์โรงเรียนจนได้มาเจอกับกรรมการห้องสมุด นร.ใหม่มักจะมาอยู่ที่ห้องสมุดเสมอ เธอมีปัญหาทางบ้าน เพราะแม่เธอเพิ่งแต่งงานใหม่ เธอไม่ชอบนามสกุลตัวเอง กลายเป็นว่ากรรมการห้องสมุด กับนร.ใหม่ใกล้ชิดกันมากขึ้น จนเธอรู้สึกถึงความไม่ปกติ เธอจึงเดินเข้าไปพร้อมทวงถามเรื่องหนังสือรุ่นอีกครั้งราวกับประชด แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม เขายิ้มกลับมา พร้อมกับยื่นหนังสือรุ่นให้

"ถึงจะรู้ว่าเธอเล็งเพื่อนฉันไว้ แต่ฉันก็ดีใจนะ ที่ได้คุยกับเธอ ทั้งที่เป็นแบบนั้นพอถูกถามเรื่องเพื่อนฉัน ฉันก็หงุดหงิดมาก หนังสือรุ่นฉันตั้งใจจะเก็บไว้ไม่ให้ดูตลอดชั่วชีวิต แต่ว่าตอนนี้...ฉันชอบคนอื่นแล้ว...ต่อจากนี้ไปฉันจะเอาใจช่วยเธอเต็มที่"

คำพูดพร้อมกับหนังสือรุ่นที่มาด้วยน้ำตาของเธอ เธอไม่เห็นจะดีใจเลย ปกติเขาต้องไม่พอใจสิ เธอหยิบหมากฝรั่งที่เขาชอบขึ้นมาแกะกินเข้าไป มันไม่อร่อย แต่เธอเที่ยวตามหาซื้อให้เขา แต่เขาไม่เคยรู้ เพราะเธอไม่เคยบอกความรู้สึกที่แท้จริงให้กับเขาเลย เธอรอให้เขาพูดก่อน ทั้งที่เธอรู้ว่าเขากับเธอใจตรงกันแล้ว สุดท้ายเธอทำได้แค่บอกตัวเองว่า...

ครั้งต่อไป ฉันจะตรงไปตรงมากับความรักแน่ๆ

เป็นเรื่องสั้นที่ประทับใจเราได้ยังไงไม่รู้ ด้วยภาพ คำพูด สีหน้าของตัวการ์ตูน ทำออกมาได้ลึกเข้าไปในใจของเรา เราคิดว่าคนแบบนางเอกมีเยอะมาก รวมถึงเราด้วย การที่เราชอบเขาและเขาชอบเรา มันไม่จำเป็นที่ต้องเล่นแง่ราวกับว่าใครบอกชอบใครก่อนแพ้ ถ้าหากพอถึงเวลาที่ต้องเสียเขาไปจริงๆ บางที เราย้อนเวลาและความรู้สึกกลับมาไม่ได้ ทำได้เพียงแค่ต้องก้าวต่อไป และตรงไปตรงมากับความรู้สึกเพื่อตัวเราเอง
SHARE
Writer
mayrunchana
architect
สวัสดี :) Facebook : May Runchana -1993 -architect -writer -reader -drawing -sky

Comments