ความรักของคุณ เหมือนความรักที่มีต่อนกในกรงขังรึเปล่า?
วันนี้ผมจะมาเล่าเรื่องราวของความรัก
ความรักที่วันนี้ เราพบเห็นได้ง่ายกว่าสมัยก่อน
เราได้เห็นความรักของเราเอง ผ่านการคิดถึง ผ่านรูป ผ่านข้อความ
เราได้เห็นความรักของคนอื่น ผ่านรูป สเตรตัส บนโลกออนไลน์

และแต่ละคน ก็มีความรักที่แตกต่างกันออกไป

ผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาแห่งความรักมาบ้าง
เวอร์ชั่นแรกของความรักนั้น เป็นความรักแบบเด็กๆ อยากอยู่ใกล้ อยากเข้าไปหา อยากคุยทุกวัน

เวอร์ชั่นที่สอง เริ่มอยากจับมือ อยากใกล้ชิดให้มากขึ้น

และเวอร์ชั่นต่อๆมา ความหมายของคำว่ารักนั้น ก็เริ่มเปลี่ยนไป จากความรักแบบเด็กๆ สู่ความรักแบบวัยรุ่น ซึ่งผมคิดว่าเป็นช่วงที่ความหมายของคำว่ารักนั้น แปรปรวน และพังมากที่สุด เนื่องจากเป็นการลองผิดลองถูก ทำอะไรตามอารมณ์ตามภาษาวัยรุ่น

จนถึงตอนนี้ ความหมายของความรักก็เปลี่ยนไปอีกแบบ

แต่ก่อนผมคิดว่าความรักคือการดูแล เอาใจใส่กัน อยู่ด้วยกัน ไม่ทอดทิ้งกัน ซึ่งมันก็เป็นพื้นฐานของความรักแหล่ะครับ แต่ถ้าวันนึงที่เราปล่อยให้คำเหล่านี้อยู่ในใจเรามากเกินไปแล้ว มันจะส่งผลร้ายต่อเราเช่นกัน

เราจะเริ่มยึดติดกับคนรักของเรา เราจะเริ่มขาดเขาไม่ได้ และสุดท้าย เราจะเริ่มตีกรอบให้เขาไปซะทุกด้าน จนชีวิตของเขานั้น กลายเป็นนกในกรง

นกเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารัก สดใส เสียงร้องของมันนั้น ไพเราะ
นกรักชีวิตที่อิสระ มันดูสวยงามเมื่อได้บินอยู่บนท้องฟ้า ซึ่งก็เหมือนกับคนที่เรารัก ก่อนที่จะเริ่มคบหากัน ทุกอย่างช่างดูดี ทุกจังหว่ะเมื่อได้มอง ช่างเติมเต็มหัวใจ

นานวันเข้า เราเริ่มอยากเลี้ยงนกตัวนั้น เป็นเจ้าของนกตัวนั้น และนกตัวนั้นก้ยินยอมด้วยความสมัครใจ

ตอนแรกเราก็ยอม ให้เจ้านกน้อยโผยบินรอบบริเวณหมู่บ้านของเรา เจ้านกบินไปมาระหว่างบ้านนั้น บ้านนี้ ผู้คนในระแวกนั้นต่างรู้จักและชื่นชมเจ้านกน้อยเป็นอย่างดี

ความกลัวเริ่มเข้าครอบงำ ทำให้เราเริ่มลดบริเวณการบินของนกไปเรื่อยๆ จากบริเวณหมู่บ้าน กลายเป็นบริเวณข้างบ้าน และลดลงมาเหลือบริเวณบ้าน จนสุดท้ายแล้ว เราให้เจ้านกนั้น บินอยุ่ในบ้าน

เนื่องจากเจ้านกนั้น ยังคิดถึงโลกภายนอกอยู่ บางทีเจ้านกน้อยก็แอบออกไปบินข้างนอกบ้างเป็นบางคราว

และเมื่อเราจับได้ ความกลัวของเราเริ่มทำงานอีกครั้ง กลัวว่านกจะจากเราไป กลัวว่านกจะรักคนอื่นมากกว่ารักเรา กลัวการถูกทอดทิ้ง และกลับมาเด็ดเดี่ยวอีกครั้ง

จนวันนึง เราได้สร้างกรงขึ้นมา เพื่อเก็บขังนกไว้ตัวเดียว

เราเริ่มสบายใจมากขึ้น เจ้านกเป็นของเรา อยู่กับเราด้วยกันตลอดไป

ทุกอย่างดูราบลื่นไปเสียทุกอย่าง ตอนเช้าเราออกจากบ้านไปทำงาน พบปะผู้คนต่างๆ ตกเย็นมา ก็กลับบ้าน เล่น พูดคุยกับเจ้านก มีเจ้านกคอยดูแล เยียวยาจิตใจ ระบายความเครียดจากที่ทำงาน ความเครียดจากเพื่อนร่วมงาน ชีวิตช่างมีความสุข

ส่วนเจ้านกที่ถูกกักขังอยู่ เมื่อถึงเวลาตอนเย็นเมื่อไหร่ มันก็เริ่มดีใจ รอคอยให้คนรักกลับมา
เมื่อได้เห็นหน้าคนรัก เจ้านกก็ดีใจ พูดคุย หัวเราะ ทุกอย่างดูสดใสไปหมด

หลายวันผ่านไป จิตใจที่สดใสของนกน้อยเริ่มห่อเหี่ยว เวลาที่คนรักของมันไม่อยู่ มันช่างเหงา ความเหงาเริ่มกัดกินหัวใจของเจ้านอก จนวันนึงมันอยากระบายความในใจของมันให้คนรักฟังในที่สุด

ตกเย็น คนรักกลับถึงบ้าน เจ้านกก็พูดคุยกับคนรักปกติ และมันก็เริ่มเปิดประเด็น

"ชั้นเครียดๆอยู่นะ ทำไมไม่ทำให้ชั้นรู้สึกดีหน่อยหล่ะ" คนรักตอบเจ้านกกลับ

วันต่อมา

"เอาอีกแล้วหรอ จะอะไรนักหนา"

จนนานวันเข้า คนรักของเขาก็พูดออกมา

"อย่างี่เง่าสิ"

เจ้านกถึงกับพูดต่อไม่ถูก คนรักของเขาไม่ฟังเขาเลย หัวใจของนกน้อยเริ่มถูกกัดกินไปที่ละเล็กที่ละน้อย ความโศกเศร้ามากมายถาถมเข้ามา มันยอมแลกอิสระของมันเพื่อคนรัก มันยอมแลกทุกอย่างที่ทำให้มันมีความสุข เพื่อให้คนรักมีความสุข

แต่มันเริ่มไม่ใช่สำหรับเจ้านกน้อย

มันเริ่มทะเลาะกับคนรัก และทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกครั้ง จนสุดท้าย วันที่ทั้งคู่ต้องเลิกลาก็มาถึง

เจ้านกยอมเสียอิสระในการบินไป อยู่ในกรงขังตลอดเวลา ทำให้เมื่อกลับมาบินใหม่อีกครั้ง มันก็ไม่แข็งแรงเท่าเดิม ไม่สง่างามเหมือนเดิม

เราศูนย์เสียคนที่รักเราไป เพียงเพราะความกลัว ความเอาแต่ใจของเรา

ทั้งคู่ต่างเจ็บปวด และศูนย์เสียหลายอย่างไป เพื่อแลกกับความรัก

จากที่ผมกล่าวมานั้น เป็นแค่มุมมองส่วนหนึ่งเกี่ยวกับความรักของผมเท่านั้น อาจจะตรงกับใครบางคนบ้าง หรืออาจจะแตกต่างกับผู้อ่านไปบ้าง

แต่สุดท้ายแล้ว ถึงความรักของแต่ละคนจะเป็นเช่นไร ก็ไม่มีใครที่ชื่นชอบที่จะถูกกักขังไว้ในกรอบ ถึงตอนแรกจะดูปกติ แต่นานวันเข้า กลุ่มหมอกก็เริ่มกัดกินจิตใจ จนสุดท้ายก็เป็นเหตุให้ทะเลาะกัน

รักในสิ่งที่เรารัก และรักเขาในสิ่งที่เขาเป็น อย่ารักเพื่อหวังจะเป็นเจ้าของ อย่ารักเขาบนความกลัว แต่จงรัก เพราะว่าเรารัก และดูแลกันตลอดไป

ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ :D
SHARE
Writer
CloudStory
Developer
Having a curiosity, The little boy decide to find out the answer.

Comments

JariJari
6 years ago
ถ้าเมื่อรักเริ่มมีกติกา・・・เมื่อนั้นนกก็จะหาทางบินออกมาเอง
ปล.แอบอินคะ\(//∇//)\
Reply
CloudStory
6 years ago
ผมว่าเจ้านกคงไม่เต็มใจที่จะบินออกมาซักเท่าไหร่ แต่ก็เพื่อจัวเจ้านกน้อยเอง จึงจำเป็นต้องบินออกมา

ขอบคุณที่อ่านนะครับ ^^
Bestyful
6 years ago
สำหรับผู้เขียนแล้ว
เป็นนกหรือเป็นกรงคะ?
ps.สงสัยเฉยๆค่า ฮ่าฮ่า
Reply
CloudStory
6 years ago
เราต่างเป็นนกและคนรักของกันและกันครับ ^^