วันหนึ่งที่กลับไปคณะ ในฐานะคนนอก.
"เห้ยมึง เลี้ยงจังหวัดว่ะ เสาร์นี้"
นี่คือสิ่งที่เพื่อนๆ ปี ห้า ส่งข่าวบอกกันมา

ชีวิตหลังเรียนจบ เหมือนจะมืดลงไปพักนึง หลังจากการที่กลับมาอยู่บ้านและว่างงาน
แต่ก็ดูเหมือนจะสว่างขึ้นอีกรอบ ตอนมีงานทำ
ยอมรับว่ากลัวการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มาก ถึงมากที่สุด
การที่จะต้องทำงาน ต้องอยู่คนเดียว ต้องทำอะไรคนเดียว
สังคมใหม่ ชีวิตใหม่ การเรียนรู้อะไรใหม่ๆ
ชีวิตการทำงาน ไม่ใช่สิ่งที่แย่ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องสนุกอย่างที่เคยคิดไว้

เมื่อเกิดความไม่สนุกสนานในชีวิตการทำงาน
ความโหยหาชีวิตสนุกสนานเหมือนวัยเรียนก็ย่อมเกิดขึ้นตามไปด้วย

จะรออะไรล่ะ
กลับไปหาเพื่อนหาพี่หาน้องสิ ปะ ไปกัน :)

การเดินทางหกชั่วโมงเหมือนจะเป็นเรื่องที่ไม่นานเท่าไร ถ้าเทียบกับความสุขที่รอเราอยู่
คงจะจริงอย่างที่ใครๆบอกกันไว้ ว่าบางครั้งเราก็ยอมเดินทางไกลเพื่อไปหาความสุขแค่ไม่กี่ชั่วโมง
แต่ใครจะรู้ ว่าไอ่ความสุขไม่กี่ชั่วโมงนั่นแหละ ที่มันทำให้เรากลับมามีเเรงใจในการต่อสู้ชีวิตต่อไป

กลับไปคณะคราวนี้ บ้านเราเปลี่ยนไปมากพอสมควร มีคนมากหน้าหลายตา ที่บางคนเราเคยเห็น และบางคนเราไม่เคยเห็น
แต่ทุกๆคนก็ล้วนแต่เป็นสมาชิกในหลังคาสีน้ำตาลของเราทั้งสิ้น
ดีใจที่สุดคงเป็นการได้เจอเพื่อนๆ ปีห้า ที่ยังอยู่
รวมถึงเพื่อนๆในสาขาเราที่จบไปแล้ว ก็ยังกลับมากัน
การปาตี้ตอนเย็น ดูเหมือนจะเป็นเรื่องรองลงไปเลย ถ้าเทียบกับการได้เจอทั้งเพื่อน พี่ และน้องเยอะขนาดนี้
ถึงแม้ว่าบ้านเราจะหน้าตาเปลี่ยนไปมากมายขนาดไหน แต่สิ่งที่ยังคงเหมือนเดิมมากที่สุด
ก็คือความอุ่นใจที่ได้อยู่ในบ้านหลังนี้

ไม่สามารถอธิบายได้ทางตัวอักษรว่ารู้สึกรักสถานที่แห่งนี้ขนาดไหน
รู้แค่ว่า ถึงที่นี่จะไม่ได้เจริญเท่ากรุงเทพ แต่เรื่องของความสุขใจ ที่กรุงเทพก็ไม่มีทางให้ได้แบบที่นี่เช่นกัน

และแล้วงานเลี้ยงก็ดำเนินมาจนถึงการร่ำรา โต๊ะค่อยๆถูกเก็บ
ทุกคนต่างแยกย้ายไปใช้ชีวิตปกติในเช้าวันจันทร์
แต่สิ่งที่ทุกคนจะไม่มีทางลืมมันได้ คือความสนุกและความทรงจำที่เรามีให้กันเสมอ เรื่อยมา และตลอดไป

รัก. สถ. มข บัวบูชา AR24
SHARE

Comments

whitegem
4 years ago
Missing that time
Reply